Als we aan H.A.W.X. denken, denken we aan strakke omgevingen waar je op hoge snelheid overheen raast. Met de grafische capaciteiten van de Wii in gedachte weet je al dat ze diezelfde ervaring nooit zo kunnen overzetten. Gelukkig hebben ze dat ook niet geprobeerd en is Ubisoft voor een andere ervaring gegaan met een geheel eigen visuele stijl. H.A.W.X. 2 heeft een beetje een cartoony uiterlijk zonder compleet over-the-top te gaan en de actie is simpel maar intens.

Verrassend

De meeste missies draaien om het vernietigen van een bepaald doelwit. Dit kan bijvoorbeeld vijandelijk piloot zijn of een vijandelijke installatie. Onderweg kom je nog klein grut tegen dat je uit de lucht mag schieten. Missies eindigen soms met heuse eindbaasgevechten met de bekende grootschalige vijanden. Tijdens onze previewsessie hadden we niet genoeg tijd om ook dit laatste succesvol af te ronden, maar we hebben alles bij elkaar toch redelijk wat diverse missies mogen ondernemen. Verrassend genoeg vonden we deze missies behoorlijk leuk om te doen, hoewel ze op de lange duur misschien eentonig kunnen worden. We vrezen dan ook niet voor de fun-factor van de losse onderdelen, maar hooguit voor het speelplezier op de lange termijn.

Het spelen zelf gaat in ieder geval erg gemakkelijk en de besturing voelt betrouwbaar aan. Zelfs zonder tutorial heb je al vrij snel door wat er allemaal uit je straaljager te halen valt, wat we niet direct hadden verwacht toen we de Wiimote met Nunchuk aangrepen. Je bestuurt het vliegtuig met de analoge pook van de Nunchuk en gebruikt de afstandsbediening om te richten op je vijanden. Hierbij kun je normale kogels afvuren of wachten tot je een vijand lang genoeg achtervolgd hebt om geleide raketten af te schieten. Deze vrij onrealistische wijze van schieten (je kunt alle kanten op schieten, dus niet alleen in je vliegrichting) doet denken aan de Panzer Dragoon games, waarbij het daadwerkelijk sturen van je draak maar een klein onderdeel was van de gameplay en je veel meer bezig was met de chaotische schietpartijen eromheen. Nu gaat de vergelijking maar ten dele op aangezien je in H.A.W.X. 2 wel vrij kunt bewegen en dus echt op je vijanden kunt jagen, maar het is net zo kenmerkend arcade.

Eigen stijl

Ook over de visuele stijl zijn we te spreken. Geen krampachtige poging om zo realistisch mogelijke graphics uit de Wii te persen maar simpelweg een minder serieuze stijl die op intelligente wijze rekening houdt met de beperkingen van de console. Hierdoor oogt de game aangenaam en vooral wanneer je op grote hoogte door de lucht suist kan de game er nog verrassend mooi uit zien. Ubisoft geeft dan ook te kennen dat slechts de naam en het basisprincipe hetzelfde zijn, verder is het spel apart ontwikkeld specifiek voor de Wii. Dit betekent overigens ook dat de verhaallijn tussen de verschillende missies anders zal zijn dan die op de next-gen consoles.

Jammer genoeg konden we nog niet met de multiplayer aan de slag en daar zijn we juist, dankzij het grote speelgemak, naar benieuwd. Over de opzet van de game, de besturing en de stijl zijn we zeker te spreken, des te meer omdat we er in eerste instantie niet zoveel van hadden verwacht. Op dit moment is voor ons slechts de vraag of de missies blijven boeien en niet te veel in herhaling zullen vallen. Misschien zorgt het verhaal ervoor dat je geboeid blijft of zit er uiteindelijk meer variatie in de missies dan we nu hebben kunnen ontdekken. De tijd zal het leren, maar we zijn vooralsnog zeker gecharmeerd van deze Wii-titel.