Met een aantal naamloze soldaten van de Western Coalition, een alliantie tussen Europa en Amerika, wordt je als net zo naamloze speler naar een stoffig oliestadje in Turkmenistan gestuurd. Omdat olie in het jaar 2024, waar Frontlines zich afspeelt, zo schaars is, worden de weinige bronnen met het leger beschermd.  Aangezien de groep soldaten die hier voor verantwoordelijk waren niet meer bereikbaar zijn wordt jouw groep op onderzoek gestuurd. Maar de helikopter waar onze naamloze held zich in bevindt wordt vlak voor de landing door het rode leger neergeschoten. Turkmenistan blijkt bezet en de speler bevindt zich aan de frontlinie.

De frontlinie

Zoals de naam van het spel al duidelijk maakt is deze frontlinie enorm belangrijk. Dit is namelijk de plek waar Frontlines zich afspeelt. Door het veroveren van een aantal missiekritieke punten kan de frontlinie zich verplaatsen en het is dan ook aan de speler om deze langzaam maar zeker steeds dieper het vijandige gebied in te duwen. De frontlinie is in feite de grens tussen het gebied van de beide partijen en daar mag om gevochten worden.

De missiekritieke punten zijn in willekeurige volgorde te doorlopen, maar de frontlinie schuift vaak pas op als er meerdere punten veroverd zijn. Hierdoor lijkt het spel minder lineair dan vergelijkbare shooters, wat verder versterkt wordt door het open levelontwerp. De opdrachten op een kritiek punt zijn helaas weinig verassend en bestaan voornamelijk uit het simpelweg voor een bepaalde tijd staan in een gebied, het hacken van computers of het plaatsen van explosieven op een strategisch doel. Alle missies komen echter op het zelfde neer, namelijk op een korte tijd op een vast punt blijven staan, zonder neergeschoten te worden. In de laatste twee gevallen wordt dit overigens wel bemoeilijkt doordat de speler tijdens het uitvoeren van de missie niet kan beschikken over zijn wapens. Echt uitdagend worden de missies er echter niet van en dit zou voor sommigen wel eens als minpunt van de singleplayer gezien kunnen worden.

Klassen, wapens, voertuigen en robots

Het leger kent vele functies en onze naamloze soldaat is in staat een aantal van deze functies te bekleden. Tijdens het spelen kun je als speler kiezen tussen verschillende klassen, namelijk de aanvaller, zware aanvaller, sluipschutter, antivoertuigspecialist, commando en een soldaat gespecialiseerd in aanvallen van dichtbij. De verschillende klassen dragen allemaal verschillende wapens en hun namen spreken over het algemeen voor zich. Door het veroveren van meer terrein komen er meer verschillende klassen ter beschikking. Het was voor mij echter nodig om eerst dood te gaan voor ik er überhaupt op gewezen werd dat ik van klasse kon veranderen, aangezien deze optie in de singleplayer nog niet echt goed doorgecommuniceerd werd naar de speler.

Iedere klasse heeft zo zijn eigen wapens en ook hiervan zijn er in Frontlines geen gebrek. Van machinegeweren en pistolen tot scherpschuttergeweren en raketwerpers, ze zijn allemaal te verkrijgen via klassen en, in ieder geval in de singleplayer, eveneens door het hele level te vinden. Een aantal van de leukere wapens zijn, naast de mogelijkheid om een luchtaanval op te roepen, de verschillende robots, ook wel drones genoemd. Deze robots zijn van een afstand te besturen en kunnen gebruikt worden ter verkenning, maar ook om de vijandige troepen het leven zuur te maken. De robots kunnen met een simpele druk op de knop tot ontploffing worden gebracht en zo een hoop soldaten met zich meenemen. Het nadeel aan de robots is alleen dat de speler niet meer ziet wat er om zich heen gebeurt, waardoor deze eerst een veilige plek moet zoeken om de robots los te laten, omdat hij anders zelf het loodje zal leggen. Daarnaast is er ook nog de mogelijkheid om zelf te plaatsen turrets te vinden. Deze laatste soort wapens, die in de multiplayer alleen beschikbaar zullen zijn als een speler in een potje in rang stijgt, geven de gevechten een leuke en soms zelfs tactische twist.

Tot slot staan er ook nog verschillende voertuigen tot de beschikking van de speler, maar natuurlijk ook de vijand. Zo zijn er naast de gebruikelijke wagen-met-machinegeweer en tanks ook verschillende helikopters en zelfs vliegtuigen beschikbaar. De voertuigen brengen de extra laag tactiek die we van een shooter als Frontlines mogen verwachten, al lijkt de kunstmatige intelligentie er nog niet altijd even goed mee overweg te kunnen, waardoor deze niet veel uitdaging brengen voor de speler.

Nog weinig uitdaging

De vijanden van het rode leger zijn sowieso nog weinig intelligent, al zal hier vast nog aan gewerkt worden. Momenteel is richten en op de muis drukken het enige wat nodig is. Want hoe leuk open levelontwerp ook is, het is een stuk minder overtuigend als de kunstmatige intelligentie op je overkomst als hersenloos kanonnenvoer. Uiteraard wordt je als speler wel geraakt, maar door simpelweg dekking zoeken wordt je snel weer beter. Daarnaast zul je, door de plaatsing van wapenkratten waar onbeperkt kogels uitgehaald kunnen worden, zelden zonder kogels zitten, zodat zo veel mogelijk schieten een goed werkende tactiek is. Uiteraard is Frontlines nog helemaal niet af, maar er mag toch gehoopt worden dat de uitdaging nog iets opgeschroefd wordt.

Overigens zorgt het frontliniesysteem er wel goed voor dat de vijanden op een correcte plek staan. Hoewel de missies in Frontlines open te benaderen zijn, spelen de gevechten zich bijna altijd af op en rond de frontlinie. Doordat de kunstmatige intelligentie zich hier goed plaatst is het nooit mogelijk om naar een doel te lopen zonder vijandige troepen tegen te komen. Het vechten op de frontlinie is in die zin geslaagd en brengt wel degelijk wat extra uitdaging met zich mee. Ook de intelligentie van je teamgenoten is overigens niet erg bijzonder, al doen ze wel degelijk hun werk en zoeken zelfs dekking. Toch ben je jezelf zelden bewust van het feit dat er nog meer soldaten met je mee lopen, al is dat eigenlijk ook wel een goed teken, aangezien teamgenoten in sommige spellen echt alleen maar voor je voeten kunnen lopen. Het wordt tijdens het spelen echter wel duidelijk dat Frontlines toch vooral bedoeld is om tegen mensen, en niet tegen computers, te spelen.

Rondvliegend gesteente

Op grafisch vlak ziet Frontlines er zeer degelijk uit, en de werking van de Unreal 3-engine is duidelijk zichtbaar. Nergens is het nog echt revolutionair, maar de grafische kracht doet keurig zijn werk en schetst een prima beeld van een realistische oorlog.  Daarnaast ondersteunt Frontlines de AGEIA PhysX card, wat uiteraard betekent dat delen van het level verwoestbaar zijn. Momenteel kwam dat echter nog vooral neer op een paar muurtjes waar achter verscholen kon worden, dus in hoeverre dit een noemenswaardige toevoeging gaat worden is nog niet duidelijk.

De Frontlines singleplayer toont duidelijk aan dat het spel toch vooral bedoeld is als multiplayergame, maar omdat deze voorlopig nog niet testbaar is valt hier nog weinig over te vertellen. Wel is duidelijk dat de singleplayer beter is dan die van Battlefield, dat toch niet ongenoemd kan blijven bij een dergelijk spel. De singpleplayer is niet een noodzakelijke toevoeging, maar is toch goed uitgewerkt en er is duidelijk aandacht in gestoken. Daarnaast geeft deze een goede indruk van de werking van de multiplayer, met name omtrent het frontliniesysteem, waar Frontlines uiteraard om draait. Dit systeem beloofd ook online te zorgen voor goed gecentreerde gevechten, zodat een speler niet onnodig lang zal hoeven te zoeken naar een conflict. Frontlines zal online met 32 (Xbox 360 en PlayStation 3) of zelfs 64 (PC) spelers gespeeld kunnen worden en het is hier waar de echte potentie van Frontlines uit zal blijken. De singleplayer hoeft gelukkig ook niet links gelaten te worden, aangezien deze wel degelijk een toevoeging voor het spel lijkt te gaan worden.