Ehb is in een diepe burgeroorlog gekeerd. Jane Kassynder, een religieuze revolutionair, bracht dertig jaar eerder de bevolking in opstand tegen het tiende legioen, de militaire macht van het koninkrijk, na hen te beschuldigen van de geslaagde moordaanslag op de koning. Het onschuldige tiende legioen werd praktisch uitgeroeid en een schrikbewind van de orthodoxe Kassynder begint. Een van de weinige overlevenden, Odo, voedt jou als speler op, zodat het tiende legioen  terug aan de macht kan komen.

Vier personages

In tegenstelling tot de vorige Dungeon Siege-delen kun je in dit derde deel niet geheel vrijuit je personage ontwikkelen. In plaats daarvan zijn er vier verschillende personages te kiezen, ieder met zijn eigen wapen en vaardigheden. Soldaat Lucas kan met zwaard en schild vechten en zijn halfzus Katarina maakt gebruik van geweren. Magicus Reinhart kan magie op zowel korte als middellange afstand gebruiken en de mysterieuze Anjali kan veranderen in vuur en dit op vijanden afschieten.

Hoewel het verhaal dezelfde lijn volgt, heeft ieder personage zijn eigen verleden dat gedurende de game naar voren wordt gebracht. Zo zal de halfheks Katarina in het begin van de game anders aangesproken worden door vijandige heksen dan de rest van de personages. Daardoor krijgen alle personages een eigen karakter en komen ze minder eendimensionaal over dan in veel vergelijkbare actieRPG’s. Tijdens dialogen met andere personages kan bovendien af en toe gekozen worden tussen meerdere antwoorden, die weliswaar meer persoonlijkheid creëren, maar het verloop van het verhaal niet beïnvloeden. 

Meer actie

Voor een diepgaande verhalende actie-RPG hoeven we dus niet bij Dungeon Siege 3 te zijn. De game draait vooral om de actie. Over een stel redelijk rechtlijnige paden, met af en toe aftakkingen voor zijmissies, vecht je als speler tegen verschillende monsters. De gameplay lijkt op die uit voorgaande delen en de Diablo-serie. Monsters en omgevingen veranderen vaak en de wereld zit vol schatkisten om nieuwe bewapening in te vinden.

Hoewel aan die basis weinig veranderd is, schuwt Obsidian niet de gevechten flink aan te passen. De nieuwe manier van vechten is een redelijke versimpeling, waarin niet langer vrijuit bepaald wordt met wat voor type wapens er wordt gevochten. In plaats daarvan heeft ieder personage drie standen: twee unieke manieren om te vechten met een specifieke set aan wapens en een verdedigingsstand. De vechtstanden verschillen zo van elkaar dat deze alle voor andere gevechtssituaties geschikt zijn. De ene stand doet bijvoorbeeld meer schade, terwijl de andere meerdere vijanden tegelijk verwondt. De veranderingen maken de gamemeer actiegeoriënteerd dan zijn voorgangers. Doordat aanvallen ontwijken kunnen worden zijn de gevechten bovendien wat dynamischer dan we van eerdere Dungeon Siege-games gewend waren.

Vaardigheden en medereizigers

Iedere aanvalsstand komt daarnaast met een drietal vaardigheden, meestal magische spreuken die door het omhooggaan van een level aangeschaft en tevens verbeterd kunnen worden. Als spreuken vaak genoeg uitgevoerd worden nemen ze toe in sterkte, waardoor het gebruik van magie wordt aangemoedigd. De skills in Dungeon Siege 3 worden uitsluitend door de  wapenuitrusting bepaald, al heeft ieder personage een aantal talenten dat deze skills beïnvloedt. Over het algemeen zijn de RPG-elementen van de game dan ook een stuk gestroomlijnder dan in een hoop andere actie-RPG’s.

De Dungeon Siege-serie stond voorheen altijd bekend om het tactische gebruik van medereizigers, maar daar lijkt in het derde deel nog weinig van over. Hoewel er een tweede personage, eventueel coöperatief gespeeld door een medespeler, met de speler meeloopt, valt hij of zij tactisch niet te beïnvloeden. Het wijst er samen met de manieren van vechten op dat de game een stuk meer op actie gericht is dan voorheen.

Camera

Obsidian maakte met zijn laatstegames geen goede reclame voor zichzelf vanwege de vele bugs bij lancering. Met nog een maand voor te gaan lijkt Dungeon Siege 3 daar weinig last van te gaan hebben. Maar we voorzien nu al een groot frustratiepunt: de camera. Deze creëert vrijwel nooit een goed overzicht van het slagveld, waardoor met name spelers die lange afstandswapens gebruiken vaak in de problemen komen. Als de speler te dicht bij een muur staat wil het verder gebeuren dat de camera heel dicht boven de speler gaat hangen, waardoor helemaal niets meer te zien valt.

De camera kan weliswaar geroteerd worden, maar met name op de PC, waarin met de muis gelopen wordt en de camera te besturen valt met het toetsenbord, voelt dit erg onnatuurlijk aan. Wij schakelden dan ook snel over naar de controller, die de problemen met het overzicht nog steeds gaf, maar door een natuurlijkere vorm van camerabesturing in ieder geval een beter aanpasbare camera kende.

Dungeon Siege 3 wordt een gestroomlijnde actie-RPG die een hoop van de diepgang van zijn voorvangers mist. Desondanks hebben wij ons tot dusver best vermaakt met het avontuur in Ehb. De actie zit, mits je als speler een beetje vaardig met de camera bent, goed in elkaar en de fantasiewereld verandert vaak van omgeving om interessant te blijven. Met Diablo 3 in het achterhoofd lijkt Dungeon Siege 3 een prima tussendoortje te worden.