In tegenstelling tot Batman is Deadpool als personage en als spel een veel minder serieuze aangelegenheid. Hij is een echte antiheld. Hij is een huurling zonder loyaliteit, hanteert dubbelzinnige morele standaarden en is bovenal erg onvoorspelbaar in zijn gedrag. Hij is de eenzame ziel die bij gebrek aan geld een luie stoel in elkaar knutselt van kneedbare explosieven en die in haast poëtische bewoordingen over de Shakespeariaanse liefdesrelatie tussen de twee pinda’s in een dop kan verhalen.

Kortom, de beste man is knettergek.

Gelukkig zorgt diezelfde geschifte persoonlijkheid ervoor dat Deadpool tijdens de presentatie enigszins wegkomt met de in herhaling vallende gameplay. Het in elkaar slaan en neerschieten van vijanden brengt niets nieuws, behalve misschien het feit dat je soepel kunt wisselen tussen zwaarden, pistolen, machinegeweren en sloophamers.

Genoeg te lachen

Het zijn de tussenfilmpjes en het afwijkende gedrag van de hoofdrolspeler die onze aandacht vast weten te houden. Wat dat betreft is het spelen met en luisteren naar Deadpool net als het kijken naar een stand-up comedyshow: de grappen worden in sneltreinvaart op je afgevuurd en zullen niet allemaal hun doel bereiken. De grapdichtheid van het script zorgt er wel voor dat er eigenlijk voor iedereen af en toe iets te gniffelen valt.

Zo moesten alle aanwezigen lachen om het openingsfilmpje van de presentatie, waarin Deadpool in een vliegtuig neerstort op Genosha, het fictieve mutanteneiland aan de oostkust van Afrika. Terwijl twee vrouwelijke mede-inzittenden van het vliegtuig bewusteloos op de grond liggen, besluit Deadpool om beide dames in seksuele poses te fotograferen. In een ander voorbeeld probeert Cable het doel van de huidige missie aan Deadpool uit te leggen, maar zoals gebruikelijk dwaalt de ‘Merc with a Mouth’ af in een gesprek met zichzelf. Dit resulteert in een boze Cable, die Deadpool knock-out slaat en besluit de opdracht met een mes in de borst van de antiheld te implanteren.

Luchtig popcornvermaak

Het is ons duidelijk geworden dat High Moon Studios in samenwerking met de huidige schrijver van de Deadpool-comics, Daniel Way, de essentie van het personage goed heeft weten vast te leggen. De ontwikkelaar blijft enorm trouw aan het personage uit de stripboekenreeks. Deadpool is zoals Deadpool hoort te zijn: nooit serieus en altijd in voor actie.

Het is alleen wel jammer dat de actie voor zover we kunnen beoordelen niet boven de middelmaat lijkt uit te steken. Het goede nieuws? Dat hoeft zeker geen spelbreker te zijn voor iedereen die interesse heeft in deze titel. Misschien moeten we Deadpool zien als luchtig popcornvermaak. Soms willen we gewoon simpel knallen, hakken en lachen. En daar ontbreekt het de game niet aan. Laat al het serieuze maar over aan Batman.