X to the Z.
Je kent hem wel, van Pimp My Ride of die ene langlopende internetmeme. Waarom moet jij dat weten? Omdat Xzibit tijdens mijn speelsessie een graadmeter was voor hoe tof Crysis 3 is, of in ieder geval de multiplayermodus van de shooter. Zijn kortstondige uitlatingen van plezier (“Oh shit, that was crazy!”) zeggen wellicht nog meer over de charme van de game dan deze preview doet. Vandaar dat ik al zijn quotes heb opgeschreven. Al gauw kwam de rapper achter me staan toen hij zag dat “this boy some skills” heeft. Niet mijn woorden, die van Xzibit. Had ik al gezegd dat hij achter me stond?

Tweemaal vijf minuten

De speelsessie duurde welgeteld tweemaal vijf minuten. Het is dus lastig aan de hand van deze korte hands-on sessie gedegen uit te weiden over het grafische wonderkind van Crytek. Een conclusie die na het spelen wel te trekken valt, is dat de game in dit hele korte tijdsbestek garant stond voor zowel hilarische en actierijke als tactische momenten. Waar in Crysis 2 de multiplayermodus niet bepaald het hoogtepunt van de game was, zou het dat zomaar eens kunnen worden van dit derde deel.

Dat bevestigde ook de Amerikaanse rapper, die dus halverwege het potje rechtstreeks achter me ging staan. “Oh, yeah! This is sweeeet!” Hij had gelijk. Want al bij de eerste modus die gespeeld werd, een variant op het welbekende King of the Hill, hield het derde deel ons in zijn greep. Dat terwijl het principe simpel is. Op triviale crashsites storten pods in het level neer. Het ene team kan het andere verslaan door lang genoeg bij de pod te blijven staan, waarna deze ontploft en er ergens anders weer een nieuwe neervalt.

Het tempo zit er lekker in, we schoten er dan ook lekker op los. Wat dat betreft is Crysis 3 een vrij toegankelijke multiplayershooter, gezien de besturing en recoil van de geweren al vanaf het begin af aan vertrouwd aandoen. Zo is Crysis 3 in ieder geval toegankelijk genoeg voor Xzibit om te begrijpen waar dat hele schietspelletje nou exact om gaat, zo beaamde hij zelf. Ownen. “Yes! Yes! That´s just embarrassing!” De shooterfan voelt zich in Crysis 3 als een vis in het water.

Superpak

De nanosuit zorgt daarbij voor interessante taferelen. Net als in het tweede deel kun je online op elk willekeurig moment je pak gebruiken, bijvoorbeeld om kortstondig onzichtbaar te worden of over versterkt armor te beschikken. Dat is aanvankelijk even wennen (“He got like, like a super suit or something?”), maar uiteindelijk geeft ´t een leuke, verfrissende twist aan standaard spelmodi. Achter een boompje schuilen is immers niet nodig als je ook gewoon op ieder willekeurig moment onzichtbaar kan worden.

Het pak is bovendien het enige gameplayelement waarmee de Crysis-serie zich van andere actierijke shooters onderscheidt, naast het prachtige uiterlijk dan. Hoewel, de Xbox-versie die wij speelden was nogal aan de kartelige kant. Van anti-aliasing was geen sprake. Crysis 3 is op de consoles slechts een schim van zijn broer op de pc, maar de aandacht die is besteed aan de omgevingen, maken een hoop goed. De jungleachtige omgevingen waarin wij rondliepen oogden in ieder geval mooi. Ook op een console met hardware van bijna zeven jaar oud.

Indiaan

De tweede modus die we spelen heet Hunter, en zet een groepje spelers dat beschikking heeft over een beperkt aantal kogels tegenover een ander team dat bestaat uit de hunters, onzichtbare spelers die enkel de voor dit deel kenmerkende pijl en boog kunnen gebruiken. De hunters hebben enkel twee minuten de tijd om alle survivors uit te moorden, anders wint dus het andere team.

Zoals gewoonlijk is het natuurlijk het allerleukst om te jagen. Zeker als je dat met een sterke boog als deze mag doen. Je spant hem aan door de trigger in te houden, die je door daarna los te laten de pijl met een rotvaart – tenminste, als je ´m lang genoeg aanspant – naar je doelwit schiet. Dat het wapen niet onderdoet voor een machinegeweer (één keer raken betekent de dood) had ik al gauw door. En wederom bewijst Crysis 3 dan een hele fijne multiplayerervaring te zijn, zeker als je niet gezien wordt. Eén kill, twee kills, drie kills... En dan nog een headshot om het af te maken. “Booooooom! Boom! Yes!”