Zelden waren reviews voor een spel zo spraakmakend als bij Driv3r. De eerste exclusieve reviews met torenhoge cijfers werden na de release van het spel gevolgd door vernietigende betogen met dikke onvoldoendes eronder. De conclusie was al snel getrokken: Atari had een dealtje gesloten met een aantal magazines voor een hoog cijfer, in ruil voor een exclusieve review. Door alle commotie is het spel in een erg negatief daglicht komen te staan. Maar is het spel nu werkelijk zo slecht?De hoofdbrok van Driv3r bestaat uit de Undercover mode, een singleplayer campaign met een sterk verhaal, verspreid over de drie steden die het spel rijk is: Miami, Nice en Istanbul. Als speler neem je de rol aan van Tanner, een undercover agent die een groot netwerk van autodieven infiltreert en voor deze club verschillende taken zal moeten vervullen. Het verhaal is vrij lineair, de missies volgen elkaar in een vaste volgorde op en na het voltooien van de missie, zit er niets anders op dan te kiezen voor 'next mission'. Tijd voor wat vrij rondlopen tussen de missies door is er dus niet bij en een nieuwe Grand Theft Auto hoef je ook niet te verwachten. Toch hoeft een missiestructuur zoals in Driv3r niet direct voor problemen te zorgen. Zo maakte ook Mafia, een van de beste games aller tijden, van een dergelijke opzet gebruik. Voor de volledige review van Driv3r, klik je hier.