Je moet een half jaar lang onderwater gezeten om de hype rond Halo 3 te missen. Je hebt jezelf opgesloten op de WC als je niet weet wat Assassin's Creed is. En toch, ondanks zijn prachtige keuringen, is Uncharted een beetje in de schaduw gebleven. Deze tropische schattenzoektocht van Sony zelf, en dus exclusief voor de PlayStation, stond minder in de spotlight. Daarom weet ik ook niet of er veel mee wordt gespeeld, of er een groot aantal mensen was die met smart zat te kijken naar dat rechthoekige pakje in de zak van Sinterklaas, hopend een groene cover er doorheen te zien. Is Uncharted de zoektocht waard, of moet deze schat onder een dikke laag stof liggen?

Een fraaie 69,- op Bol.com en een operatie aan mijn voet later tref ik me in mijn favoriete positie: op de bank, voor de TV met een SIXAXIS controller in m'n hand en een pakketje op m'n schoot. In het pakketje zit natuurlijk Uncharted: Drake's Fortune, een game waarvan ik niet al te veel verwachtte totdat ik hem had gespeeld met de demo. Het was tijd voor een spannende, King Kong-achtige Adventure game en ik kon niet wachten om hem in m'n PS3 te douwen.

Deze safari loopt uit de hand.

Uncharted: Drake's Fortune begint op een boot ergens op zee. Nate, een afstammeling van Drake, opent zijn over-over-overgrootvader's doodskist die hij heeft gevonden op de bodem van de zee. In plaats van een lijk, treft hij een dagboek met talloze mappen, aanwijzingen en rare tekeningen. Elena, een reportagemaker ergens rond de 25 met een niet al te lelijk uiterlijk, is erbij om het allemaal vast te leggen. Maar het duurt niet lang of dieven op bootjes komen aandrijven en proberen van Nate en Elena gatenkaas te maken. Het verhaal boeit tot ongeveer de helft, waar het een plotselinge omwenteling krijgt in zowel genre als geloofwaardigheid. Toch mag ik Uncharted prijzen voor fantastische dialogen en onverwachte momenten, geleverd door goede stemmen die precies passen bij hun personages, iets meer in het Engels dan in het Nederlands. Waarbij in het Nederlands de vertaling het liefst zo grof en onnatuurlijk mogelijk wordt gemaakt; probeer 'That stinks!' maar eens om te zetten in 'Dat is zwaar klote!'. Daar klopt iets niet.

This is Sparta! Uuh, this is... Treasurehunting??

Vanaf daar begint de zoektocht naar de schat van Eldorado, een groot standbeeld met gigantisch fortuin aan goud. Nate krijgt wat hulp van Sully, een oude vriend, en uiteraard Elena. Hoewel je meer bezig bent de schat te zoeken betekent dat niet dat er hier en daar een kogel door iemands kop gejaagd mag worden en er is veel te doen voor een gemiddelde gamer met 4 moeilijkheidsgraden. Er zijn niet al te moeilijke puzzels, wat maar beter is ook, want we mogen het er allemaal mee eens zijn dat we geen Sudoku voor de PS3 nodig hebben. Al met al hield Uncharted mij, als niet echt ervaren gamer, een uur of 8 bezig op normale moeilijkheidsgraad.

Even Apeldoorn bellen

Uncharted heeft een prima uitstraling die wat doet denken aan hoe een Lost game eruit zou moeten zien. De graphics zijn adembenemend en dit is de eerste keer dat ik twijfel of dit spel voor de 360 gemaakt zou kunnen worden met zoveel capaciteit als dit. De cutscenes zijn net iets mooier dan de game zelf, en meestal vergeet je dat je zit te gluren naar een spel in plaats van een film. De personages zien er mooi uit en de omgevingen krijgen hun verdiende screen-time met panorama shots.

Ongemapt; Draak's Fortuin.

Het wapen-systeem is vrij nieuw voor mij. Met de O-knop schuil je achter een dekking en je gebruikt L1 om te richten, R1 om te schieten. Het werkt heel goed en practice makes perfect bij deze manier van schieten. Hoewel het maken van headshots niet gemakkelijk is, verveelt het wapensysteem niet snel en er zijn veel 'James Bond'-style mogelijkheden. Je hebt pistolen, uzi's, flinke revolvers, machinegeweren, shotguns, granaatwerpers en bommen die je kan gooien door de beweginssensor in de controller te gebruiken. Daar houdt het echter op, want het slaan en schoppen mag er dan mooi uitzien, handig is het niet en je krijgt vaak al 6 kogels in je reet als je een vijand een klap in z'n noten probeert te verkopen.

Nate ziet een luis in Elena's haar.

Er is een klimsysteem in het spel, en vaak begeef je je op hoogtes waar je U tegen zegt. Het klimsysteem kan ermee door, maar als je Assassin's Creed net hebt uitgespeeld snak je naar meer. Ook kan Nate soms hele andere dingen doen dan je hem opdraagt, zoals naar beneden springen in plaats van een richel, mede te danken aan de pijnlijke controls bij sommige camerahoeken.

Wie heeft hier zo keihard in z'n broek gepist??

Ik was erg enthousiast over de Adventure/Action gameplay en verhaallijn. Hier en daar mag je wat rondvaren op een jetski, maar niks echt nieuws, wat voor mij prima is; de meeste games die proberen te vernieuwen falen en vallen sneller op hun bek dan een gamer geld uitgeeft. Toch moet ik streng zijn, evenals Uncharted, over het feit dat wanneer je doodgaat om vrij stomme redenen, zoals met je boot tegen een drijvend vat aan varen, je een meter of 600 wordt teruggeplaatst en een heel stuk opnieuw moet doen. Soms is Uncharted erg streng met het terugzetten.

Zeg nou zelf, wie neemt er nou een Rolex mee naar de rimboe?

Ook was ik niet blij met een gare omwenteling van het verhaal. Zonder iets te verklappen, komt er een flink horror-scenario halverwege de game en die houdt niet op tot op het einde van de game. Ik kan wel tegen een stootje, na het zien van Saw 3, Sweeney Todd en I Am Legend (een best schrikwekkende film), maar ik kreeg het wel benauwd bij wat ik moest doen in Uncharted; try donkere nauwe ondergrondse gangetjes in je eentje, bijna geen Ammo en vage geluiden die Surround Sound opeens nuttig maken.

Hier kan ik wel een TomTom gebruiken...

De nederlandse vertaling is mooi meegenomen voor minder opgeleide gamers, maar aan de andere kant doet het wel zijn best om trouw aan het engels te blijven. Dit leidt tot een aantal pijnlijke vertalingen en totaal absurde dialogen op sommige punten. Gelukkig kan je op elk moment van de game de ondertiteling aan of uitzetten en de spraaktaal aanpassen.