Bij sommige games heb je het gevoel van 'Wow, die moet ik hebben'. Aangezien ik dat niet vaak heb en andere mensen juist bij heel veel games (*Kuch* Fant *Kuch*) Had ik bij Fable II het gevoel dat ik hem moest spelen, en dat het m'n zuurverdiende geld waard moest zijn. En dat gevoel kwam precies uit. De 3 helden

In Fable 2 draait het verhaal om 3 helden, The Hero of Strength, Skill en Will. Nadat je met je zus een wens uitsprak om in een groot kasteel te wonen, werd je zus de volgende nacht in een groot kasteel vermoordt door de kwaadaardige Lord Lucien. Deze heeft als doel de aarde een nare plek te maken en alleen de 3 heroes kunnen hem tegenhouden. Alleen heeft de beste man er niet rekening mee gehouden dat er nog een 4e hero is, namelijk jij. Aan jou de taak om de 3 andere heroes te vinden en Lucien te stoppen.

De keuze is aan jou

Fable II heeft altijd al bekend gestaan om de veranderingen van je omgeving en je karakter. Ben jij een evil sadistisch mannetje, dan groeien er horens aan je kop en krijg je allerlei lelijke littekens en folkelogen. Ben jij van goeden huize, dan zul je een goedaardig uiterlijk hebben. Deze keuzes zullen ook te merken zijn aan je omgeving. Koop jij veel marktraampjes en gebouwen en gebruik je zachte prijsjes voor je producten, dan zijn de mensen blij en zal de handel goed lopen. Maar als jij vet hoge prijzen uitvoerd, slaat de armoede al gauw toe. Een goed voorbeeld is het gebied Oakfield, waar ik de tempel die daarbij staat nooit geholpen heb en daar alleen maar misdaden heb begaan. Na een tijd kwam ik terug en stonden de akkers leeg of dor en zag het er allemaal een stuk ongezelliger uit. Stoer om te zien dat je daden ook echt invloed hebben.

Potje knokkuh?

Het vechten is ook erg vet gedaan in Fable II. Het is ontzettend simpel maar het ziet er erg stijlvol en vet uit, met het gevoel dat je aanvallen ook echt impact hebben. De X knop is voor melee, Y voor ranged en B voor magic. Naarmate je 1 van de aanvalsstijlen vaker gebruikt krijg je dus meer XP orbs voor de gebruikte aanval. Zo kun je je mannetje specialiseren in een bepaalde aanvalstechniek of juist alles een beetje gelijk omhooghelpen.

Natuurlijk kun je je mannetje uitdossen met allerlei kleren en wapens. Dit arsenaal is overigens niet zo heel erg groot. Je hebt de keuze uit sabels, knuppels, bijlen, hamers en nog wat wapens maar deze zijn onderverdeeld in de rangen Rusty, Iron, Steel en Master. Iets meer variatie had wel gekund. Ook kun je coop de strijd aangaan, zowel plaatselijk als over Xbox live.

Audiovisueel

Waar ik ook erg van onder de indruk ben is de audio van Fable II. Deze heb ik werkelijk zelden zo goed meegemaakt. De muziek is prachtig, de stemmen komen ontzettend goed uit de verf en en het wapengekletter klinkt allemaal erg realistisch. Grafisch kon het wel beter. Het is zeker geen lelijke game maar beter had het zeker gekund. Al heb je bij bepaalde uitzichten wel een 'Wow' gevoel.

Hier met je $!

De interactie met mensen is ook erg goed uitgewerkt. Mensen reageren op allerlei dingen. Als jij als badass een winkel binnenstuift, zal de eigenaar achter zijn toonbank duiken en je maar snel helpen, voordat je hem een mep verkoopt. Mensen zullen naar je snuiven en achterlijke opmerkingen naar je maken als je je niet netjes gedraagd. Deze kun je uiteraard beantwoorden met een kogel of een mep in het gezicht. En omgekeerd natuurlijk zeggen ze allerlei lof als je het beste met de wereld voorhebt. Je kun werkelijk bijna alle mensen doden die je wilt in Fable II. Zo moest ik voor een quest naar een inhalige butler om info te verkrijgen, maar de beste man wilde er per se een zak geld voor. Na hem de zak geld gegeven te hebben schoot ik gelijk een kogel of drie in z'n lichaam. Dat zal hem leren..

De emoties, expressions zijn eindeloos. Ben je slecht, zo slecht, dan zul je je een expression kunnen leren om iemand af te persen. Niet als er bewakers in de buurt zijn natuurlijk, want deze zullen gretig achter je aankomen. Ook kun je je eigen familie stichten, huisjes kopen om extra bonussen te verkrijgen, noem het maar op.

Hilariteit

Want de sfeer in Fable II sterk verbeterd is de humor en natuurlijk de daarbij behorende stemmen. Een keer moet ik een bandiet verslaan die zo'n grappige stem had waar ik echt keihard om moest lachen. Of een keer moest ik een keuze maken: De boerderij overvallen, of juist beschermen tegen de bandieten? Aangezien ik een echte bengel (XD) ben koos ik voor de bandieten helpen de boerderij te overvallen. De slechteriken vertelden uitdrukkelijk dat ik wat in de kelder lag niet mocht pakken, anders zouden ze me doden. Nadat we de kelder binnengedrongen waren pakte ik toch een boek. En in dat boek stond dat de sheriff een keer de schuilplaats van de bandieten was binnengevallen, en dat de slechterikken daar vrouwenkleren stonden te passen en allerlei vrouwendingen zaten te doen. Daarna werden de heren zo boos dat ze me probeerden te doden (wat ze uiteraard niet lukten).

Ook zit je soms suf te kijken als je hond een graafplek aanwijst waar een schat in de grond ligt. Graaf je met blijde verwachting de schat op, blijkt er een condoom in de grond te zitten. Zulke dingen zorgen echt voor een big smile tijdens het spelen.

En trouwens, je las het goed, een hond. Deze trouwe viervoeter zal je door alle ellende of juist tegenspoed bijstaan. Hij kan schatten zoeken, graafplekken zoeken, en je helpen met allerlei andere dingen. De animaties van de hond zijn erg goed, en natuurlijk kun je weer allerlei leuke dingen met het dier uitvoeren zoals apporteren.

Plaatselijk buitje

Fable II heeft helaas nog aardig wat minpunten. Zo zijn er redelijk wat storende bugs in het spel. De allerergste en beschamendste is nog wel dat het door de daken door regent. Interdaad, als het in bepaalde gebieden altijd regent en jij loopt een huifkar binnen regent het in de huifkar ook. Erg typisch als je mij 't vraagt. Verder zijn er ook nog de bekende fouten zoals dat je hond in met zijn poot in een boom blijft vastzitten, en maar door blijft lopen en na een tijdje weer ineens achter je loopt. Heel erg storend zijn ze niet maar wel erg slordig.