Je loopt gewoon je rondje net zoals altijd. Het is een doodgewone routineklus. Er is niks bijzonders. Gewoon alleen jij en je maat. Gewoon net zoals het altijd geweest is. Maar waarom voel je dat er toch iets niet klopt? Je loopt je rondje nog een keer, en nog eens en nog eens. Maar dan hoor je opeens het geluid van brekend glas. Je roept naar je maat dat je wel even kijkt. Je pakt je zaklamp en loopt langzaam naar de plaats toe waar het geluid vandaan kwam terwijl je je hand steeds vaster om de holster van je pistool houdt. Ondertussen schijn je met je zaklamp in de richting waar het geluid vandaan kwam. En er is niks, gelukkig maar! Maar waar kwam het geluid dan vandaan? Je schijnt nog wat in het rond, maar je ziet niks. Je roept naar je maat dat het in orde is, dat er niets te zien is. Maar dan gebeurt het! Een hand pakt je mond vast, je voelt iemands voet op je achterbeen staan zodat je door je knieën zakt en je voelt een koud en scherp iets in je rug. Een mes! En zo ga je dood, op een gewone routinemissie, zonder dat iemand weet dat je dood bent. Zo ongeveer ziet het leven van een bewaker in Splinter Cell: Chaos Theory er uit! Splinter Cell Chaos Theory = story

Ook in dit deel van Splinter Cell is het verhaal weer een echt “Tom Clancy verhaal” geworden. In het begin van de game bouwt Japan een legermacht op om naar eigen zeggen zich te beschermen tegen China en Noord-Korea. Maar deze legermacht is in strijd met het verdrag dat na de Tweede Wereldoorlog gesloten is. Hierdoor worden China en Noord-Korea op hun beurt weer boos over en ze blokkeren de gele zee. Daarom stuurt de VS een schip om het machtsvertoon van Japan en China te laten stoppen.

Sam Fischer, dezelfde Splinter Cell (een soort van spionnen die worden ingezet als informatie alleen nog maar handmatig kan worden verkregen) uit de vorige delen, begint met een missie die op het eerste gezicht niks met deze crisis te maken lijkt te hebben. Hij moet een gekidnapte wetenschapper zien te bevrijden uit de handen van een guerrillagroepering, omdat de wetenschapper belangrijke informatie kan vertellen. Sam komt echter te laat om de wetenschapper te redden en ook de informatie is in handen van de leider van de groepering. Sam volgt hem en weet hem te doden. Maar dan blijkt dat een deel toch is uitgelekt en de informatie wordt gebruikt om o.a. NY een tijdje zonder elektriciteit te laten zitten. Sam gaat op onderzoek uit en zo ontknoopt er een spannend en meeslepend verhaal, waar ook een paar onverwachte wendingen aan zitten. Al met al een prima verhaal!

Splinter Cell:Chaos Theory = stealth

Splinter Cells (als dat het juiste meervoud er van is) zijn getraind om stealthy hun missies te voltooien. En daarop is hun uitrusting dan ook gebaseerd. Nieuw in dit deel is naast een lichtmeter een geluidsmeter. Dit apparaatje, dat in je pak ingebouwd is, meet hoeveel geluid jij en je omgeving maken. Blijft je eigen geluid onder het geluid van je omgeving, dan kunnen de bewakers je niet horen. Ook is er een nieuwe functie op je pistool, de zogenaamde OCP. Met dit apparaatje kan je tijdelijk een elektrisch apparaat uitschakelen. Dat is erg handig, want de OCP is stil, terwijl als je een licht uitschiet je de bewakers kan alarmeren. Natuurlijk heb je ook nog steeds de gadgets uit de voorgaande delen waaronder de sticky shocker (bewakers krijgen een elektrische schok waardoor ze bewusteloos raken), de sticky cam (een cameraatje die je op een muur schiet die ook gas kan loslaten) en natuurlijk je cameraatje waarmee je onder deuren kan kijken. Ook de goggles van Sam hebben een update gekregen: ze kunnen nu ook elektrische apparaten zien, wat erg handig is als je wilt zien waar bijvoorbeeld lampen zitten.

Natuurlijk gaat Splinter Cell niet alleen om de gadgets (ook al zijn ze wel leuk en makkelijk), maar is het belangrijker om de bewakers te ontlopen. De meeste bewakers lopen een vast pad dat ze volgen en als je die goed bestudeert kan je er zo kan je tussen door 'glippen'. Ook kan je nog steeds naar bewakers toelopen en hun een klapje/duwtje/schopje geven zodat ze bewusteloos op de grond neervallen. De optie om je bewakers van achter vast te pakken en ze daarna met de dreiging van een mes te ondervragen is er natuurlijk ook nog. Hierdoor kan je belangrijke informatie uit een persoon krijgen. Wacht even, stond er in die vorige zin nou mes?

Splinter Cell:Chaos Theory = actie

Ja, nu is er niet alleen maar de 'stealthy-manier' van spelen, maar ook een meer actie gerichte manier. Aan het begin van elke missie kan je namelijk kiezen uit 3 kits: De assault-, stealth- en Reddings recommandation-kit. Bij de Assault-kit zitten meer de agressievere wapens (denk aan granaten en een sniper-attachment op je wapen), bij de stealth-kit zitten wat meer niet-dodelijke-gadgets (meer sticky shockers en ring airfold rounds bijvoorbeeld) en de Reddings-kit zit daar een beetje tussen in. Helemaal nieuw in je arsenaal (onafhankelijk van welke kit je kiest) zit een commandomes. Met dit mes kan je een hoop kills maken, zo kan je bijvoorbeeld (zoals in de inleiding gebeurt) een mes in iemands rug steken of iemands keel doorsnijden. Natuurlijk kan je ook gewoon iemand met je geweer neerschieten, maar zeg nou zelf: wat geeft de meeste voldoening?

Splinter Cell:Chaos Theory = Levels

In SCCT zitten 10 missies waar je wel even zoet mee kan zijn. Elke missie duurt namelijk op zijn minst wel 40 minuten, zeker als je alle doelen wil halen. In elk level zitten een paar primaire, secundaire, opportunity en bonus doelen. Je kan een level alleen eindigen als je alle primaire doelen hebt gedaan. Bij de secundaire doelen zitten dingen die niet gedaan hoeven te worden, maar wel belangrijk zijn. Opportunity doelen zijn doelen waar je een bepaalt aantal van iets moet doen in een level, zo moet je bijvoorbeeld 3 telefoonlijnen aftappen of 6 wapenkratten scannen. Bonusdoelen worden in het begin meestal niet opgegeven, je moet ze dus zelf ontdekken (of gewoon ff op internet kijken).

De levels zelf zijn prachtig gemaakt en zien er ook prachtig uit. Of je nu op een ietwat verwaarloosd schip of in een hightech zaken gebouw rondloopt, alles is even mooi gemaakt. Zeker de lichteffecten zijn prachtig, maar ook in het donker kan je nog de grafische pracht er van zien. Meestal zijn er wel 2 of meer manieren om een punt te bereiken (wat een grote verbetering is na de lineaire vorige delen). En overal in de levels zijn punten waar je acrobatische toeren kan uithalen. Zo kan je bijvoorbeeld aan pijpen gaan hangen die aan het plafond hangen, waardoor je bewakers kan ontlopen. En natuurlijk is ook de splitjump weer van de partij, alleen heeft hij wel een andere aanloopanimatie gekregen, die overigens wel een verbetering is t.o.v. de animatie in de eerdere delen.

Splinter Cell:Chaos Theory = vijanden & geluid

De AI van de vijanden is sterk verbeterd. Ze lopen nu niet meer dom rond als ze iets hebben gezien, ze geven elkaar dekking als ze jou onder vuur nemen en worden soms zelfs echt bang! Zeker als je ze aan het bedreigen en ondervragen bent, zie je ze echt bang kijken. Wat ook verbeterd is aan de bewakers is dat ze niet alleen Engels, maar ook de taal waar de missie zich afspeelt kunnen spreken! Als je deze optie aanzet (hij hoeft niet aan) krijg je extra sfeer in het spel, maar het is ook leuk om de gesprekken wél te kunnen volgen (of je moet Japans kunnen spreken). De stemmen zijn trouwens ook goed uitgevoerd. Of je nou twee bewakers tegen elkaar hoort praten of Sam tegen Lambert en Grimsdottir (zijn opdrachtgevers die meeluisteren door een microfoontje) praat, het geluid is steeds van hetzelfde hoge niveau. De enige die een beetje uit de boot valt qua stem is een Japanse kapitein, hij spreekt met zo'n vreselijk overdreven accent en dat past gewoon niet. De gesprekken zelf zijn af en toe ook best grappig, zeker als Grim telkens weer grapjes maakt over Sams leeftijd en na een poosje ook Lambert er een opmerking over maakt. Of wat te denken van Sam die bewakers op soms best grappige manieren bang probeert te maken (hieronder vallen bijvoorbeeld dingen als: “I only kill you if you say the word 'monkey' (gesprekje) So? Are you gonna say 'Monkey'?).

Ook de muziek is erg goed gedaan. Als je gewoon rustig aan het sluipen bent, hoor je nauwelijks muziek, hooguit een paar noten. Als een vijand op onderzoek gaat (hij denkt jou gezien te hebben) dan wordt de muziek al wat strakker. En als een vijand jou dan echt ziet dan wordt het een hele strakke en bij-de-situatie-passende muziek.

Splinter Cell:Chaos Theory = Coöp

Nieuw! Ja, je kan nu ook met zijn tweeën Splinter Cell spelen. Op de pc (waar ik hem op speel) kan je dat online doen, en op o.a. de Xbox kan je het online én in splitscreen spelen. In coop is er een alternatieve verhaallijn, maar het heeft wel met het verhaal van de single-player te maken. Je doet zeg maar de ondersteuningsmissies voor het verhaal van de 'echte' Splinter Cell (Sam dus). Zo kaap je bijvoorbeeld een belangrijke man die door Sam gelokaliseerd is. Als je met zijn tweeën speelt kan je een aantal moves doen die je in je eentje niet kan doen. Hieronder valt bijvoorbeeld een move waarmee je de ander kan weggooien (en zo bewakers knock-out slaan). In coöp zit de optie om met een headset met elkaar te praten. Dit moet je echter wel zachtjes en fluisterend doen, want anders kunnen bewakers je horen! Ook de coöpmissies zijn erg leuk om te doen, maar soms zijn de levels wel erg groot. Er is echter wel één groot nadeel: Bijna niemand speelt het meer en daarom moet je even geluk hebben om nog een leveltje te spelen.

Splinter Cell:Chaos Theory = Versus

Net zoals in deel twee is er ook weer een versus-mode. In deze mode spelen 2 spies tegen 2 mercenaries. Als je als spies speelt, speel je in de 3e persoon, speel je echter als mercenaries, den speel je het als een first person shooter. Als spy ben je lichtbewapend, maar wel snel en efficiënt. In je kit (allebei de kanten kunnen 4 gadgets en wapens kiezen uit de 8 die er voor elke kant zijn) zitten onder andere rookbommen en een pak die je tijdelijk onzichtbaar maakt. Als huurling ben je meer van het betere schiet en knal werk. In zijn kit zitten onder andere granaten en mijnen.

De maps (waaronder een paar 'upgedate' versies van maps uit PT) zijn zo gemaakt dat allebei de partijen er hun voordeel uit kunnen halen. Zo zijn er luchtschachten waar alleen spies door kunnen en deuren die alleen voor mercenaries opengaan. Doel in elke missies zijn voor de spies een aantal handelingen doen (bom onschadelijk maken, computer hacken etc.) en de mercenaries moeten dit juist zien te voorkomen. Gelukkig spelen een hoop mensen de versus wel nog!