Te langzaam

Als ik een game binnenkrijg van een van mijn favoriete series (Final Fantasy, Mass Effect, Assassin’s Creed), dan wil ik daar zo lang mogelijk van genieten. Het zijn meestal games waar je sowieso wel tientallen uren aan kwijt bent, maar dan nog wil ik elk moment zo lang mogelijk uitrekken en proberen alles in het spel mee te krijgen. Op zich niks mis mee, maar het nadeel is dat ik zo’n spel, hoe goed dan ook, op een gegeven moment zat word. Dan heb ik over het eerste stuk extreem lang gedaan, en rush ik ineens door het einde heen omdat ik aan een nieuw spel wil beginnen.

Het gebeurde me bijvoorbeeld bij Skyrim. Rond de 150 uur was ik bezig met het ronddolen in dat uitgestrekte landschap. Elke grot of verlaten hut kon op een bezoekje van mij rekenen. Maar na die lange tijd had ik er toch genoeg van, terwijl ik aan de main quest nog nauwelijks was begonnen. Daar ben ik toen maar snel doorheen geknald, en ik heb er nauwelijks wat van meegekregen. Achteraf heb ik het gevoel dat ik van de mooiste momenten uit die game, nauwelijks heb genoten.

Pro-tip: Skyrim, maar 150 uur leuk

Alles willen

Ook kortere games zijn gemakkelijk te verpesten, simpelweg door er per se alles uit te willen persen. Denk aan onmogelijke achievements of trophies die je koste wat kost wilt binnenhalen. Of geheime levels of voorwerpen die je alleen kunt verdienen door ergens bizar veel tijd in te steken. Op zich fijn dat een game daardoor langer meegaat, maar of je nog kunt spreken van spelplezier?

Volgens mij zijn er maar weinig mensen die er echt van genieten om alle vlaggen en veren in een Assassin’s Creed te verzamelen. Als je er echt naar op zoek gaat, duurt het eeuwen voordat je alles hebt gevonden. En als je een kaart van het internet plukt om zo alle collectibles te vinden, tsja, wat is er dan nog leuk aan? Dingen alleen maar doen om ze te hebben gedaan, en niet omdat je er echt van geniet, is een klassieke manier om je hobby te verpesten. Maar je doet het toch, want je kan die dingen toch moeilijk laten liggen?

Saven en loaden

Het grappige is dat ik me meestal wel besef dat ik mijn eigen spelplezier ondermijn. Dan ga ik compenseren en probeer ik een gamesessie zo optimaal mogelijk te laten verlopen. Dat betekent ook dat er in de game niks mag gebeuren dat ik eigenlijk niet wil, en dat een beslissing die niet goed uitpakt gelijk weer moet worden teruggedraaid. Het gevolg daarvan is dat ik continu bezig ben met saven en weer loaden als er iets gebeurt dat mij niet zint.

Het is alsof je een boek leest door over de schouder van de schrijver mee te lezen en hem elke keer aan te stoten als er wat dramatisch dreigt te gebeuren. Gaat er onbedoeld een personage dood? Even terug in de tijd en zorgen dat ik hem beter bescherm. Zeg ik iets verkeerds waardoor een vrouwelijk personage me niet meer aardig vindt en alle hoop op een romantische relatie is verpest? We wissen gewoon onze voortgang en proberen het nog een keer. Op die manier beleef je nooit echt het verhaal en voel je niet de consequenties van je keuzes.

Te veel door elkaar

Als ik in mijn plaatselijke gamewinkel sta, kan ik me nauwelijks beheersen. Op elke plank staat wel een hoesje dat naar me schreeuwt om gekocht te worden. Als ik dan thuis kom, belandt zo’n game op de enorme stapel van titels die ik nog moet doorploegen. Er zijn simpelweg te veel games en er is te weinig tijd.

Het gevolg is dat ik vaak meerdere games tegelijk speel. Niet letterlijk natuurlijk, zo goed ben ik nou ook weer niet, maar door elkaar. Dat maakt het moelijk om van elke game bij te houden waar ik ben en wat er is gebeurd. De verhaallijnen gaan in mijn hoofd een beetje door elkaar lopen en het wordt lastig om te onthouden welke gebeurtenissen bij welke game horen. Daardoor geniet ik minder van elke game afzonderlijk, omdat ik de details meestal niet meer meekrijg. Ik ga niet meer op in het spel, omdat ik in mijn hoofd bezig ben met alle andere games die ik nog moet spelen.

  

Dronken gamen

Misschien herken je het wel: je start een spel op, je loadt je laatste savegame en je krijgt een tafereel te zien dat je totaal niet bekend voorkomt. Je bent in een wereld die je je niet herinnert, of al je favoriete items zijn plots verdwenen. Wat blijkt: je hebt de vorige nacht, na een avondje stappen, nog even besloten om een korte gamesessie in te lassen. Geen goed idee natuurlijk, maar in beschonken staat maak je nu eenmaal niet de beste beslissingen.

Goed, al je items zijn weg, je kunt niet meer loaden want je hebt er gewoon overheen gesaved, en je begint ook niet opnieuw want dat duurt te lang. Oftewel, je zit opgescheept met het potje dat je dronken ik ervan gemaakt heeft. Je kan jezelf wel vervloeken, maar speelt toch door, ook al is je spelplezier al voor een groot deel bedorven.

Ik geef jullie in ieder geval nog deze tip mee, die mij helpt om van het gamen te genieten: zolang je weet dat je een van deze dingen doet, kan je er ook mee stoppen. Laat het gaan en geniet van je hobby!