Waar ligt het percentage maagden hypothetisch gezien nog hoger dan in een klooster? Waar word je wakker met de klassieke XP opstarttune? Campzone 2004 is weer achter de rug, en je vraagt je af wat je in godsnaam aan het doen was in die week. Een kleine flashback doet wonderen soms.

Een vraag die me af en toe bezig houd is in hoeverre de gamer online verschilt van zijn werkelijke real-life verschijning. Waar beter om dat uit te vinden dan het freak-Mekka van Nederland, in dit geval Biddinghuizen. De gebedsmatten konden weer naar het noorden worden gedraaid, richting Flevoland. Six Flags' Spaceshot diende als mijn kerktoren. De bedevaart kon weer beginnen.

Dagen lang deel je alles met gasten die je nog nooit eerder hebt gezien, niet in het echt tenminste. Koken, ownen, afwassen, nog meer ownen, Pringles en Dubbelfrisss inslaan, een kleine ownage tussendoor, intranet forums terroriseren, geowned worden, teveel om op te noemen dus. En dat alles door een klein groepje rejects die besloot een “klein feestje” te geven, naar hun smaak. Sponsored by die mega uitgever, powered by dat toch niet zo onbekende hardwareleveranciertje, fueled by dat toch niet zo onbekende serverbedrijfje, catered by de ontzaggelijk onbekende frietzaak “Dolle Bep”. Over de echtheid van de laatste naam valt alleen te speculeren helaas.

Na soms wat gras te hebben gedeeld met de rest van het bezoekerstuig (zowel op de grond als in de vloei) is het zo nu en dan ook compo tijd. De tijd dat de Steelpads met extra glider en cordholders gepoetst worden. De tijd om te laten zien dat jij de rechtmatige eigenaar bent van die vage gesponsorde gadget.

En ja hoor, soms is het werk de moeite waard. Jij staat daar, op het “podium”, met je groepsvlag en bijgaande clanmaten. Hiep hiep fucking hoera. Jullie zijn de losers en wij de motherfuckers. Kruip in het stof waar je uit voortkomt, gij ondergeschikt stuk n00bvlees! Je bent (volgens de officiële clantaal) ge”flarK”ed!

Na dit gezellige samenzijn met alle geek broeders ren je weer terug in je grot. Tijd voor de gezamenlijke porno- en/of filmavond. De field-admin mag er natuurlijk bij, maar hij ziet toch liever de speakers op stand twee en een half. Sadistisch bedoelt natuurlijk, en ik herinner de rest van de groep om dat ook te doen zodra we enig gezag ontvangen. Daarna nog even een after-party met de buren midden op de hoofdweg en er kan alweer een dag worden weggestreept.

Maar de auto staat weer voor je tent, en als je clanbuddies het wonder der Autobahn weer volladen realiseer je je toch één ding boven al het anders: dit was ongelooflijk veel fun. Ik ben geen gewillig of resoluut aantrekkelijk vrouwelijk schoon tegengekomen, maar het was de ontzegging meer dan waard. Deze week was iets dat je niet snel vergeet, ook al zou je het willen.

Dus zijn nerds nou paria's? Zijn ze overdreven schuw, of juist overdreven sociaal? Nee. Let op Editie-NL, Hart van Nederland en de standaard “wat gebeurd er in de regio”-reports: nerds zijn saai. Mensen met hardware. Gasten met computerstuff. Personen met meer kennis van nutteloze dingen dan jij en je hele geslacht ooit kunnen verzinnen. Maar dat zal de gemiddelde mediahoer een zorg zijn. “Kijk toch eens Sjanie, die arme jongens zonder leven. Samen op één veld! Wat een foltering! Is het niet zielig? Heb jij toevallig het giro nummer onthouden? Ik pak m'n chequeboek er wel even bij…”.