Recentelijk heeft de muziek van een game (Civilization IV) voor het eerst zelfs een Grammy gewonnen. Dit zegt veel over hoe ontwikkelaars tegenwoordig nadenken over de muziekkeuze. En niet alleen in de game zelf, maar ook bij het uitbrengen van de trailers. Er wordt steeds meer aandacht besteed aan de demo's en trailers van games. Dit geldt natuurlijk als visitekaartje voor de daadwerkelijke game dus dit moet op en top van je scherm spatten en uit je speakers knallen. Ik vond zelf de trailer van Far Cry 2 erg goed; synchroon op de beats knallen de explosies van het scherm. Het nummer wat ze hier gebruiken is Barra Barra van Rachid Taha. Rock en raps ontmoeten elkaar in harmonie, wat me sterk doet denken aan de muziek van het album Judgment Night. Een ander goed voorbeeld is de trailer van Tomb Raider: Underworld. Hier gebruiken ze een opgepimpte klassieke versie van Lacrimosa van Mozart. In dit geval was het niet zozeer de muziek die het 'm deed maar meer de slowmotion playback van de explosie in Croft Manor. Dit vond ik briljant gemaakt. Voor trailers wordt vaak gebruik gemaakt van bestaande nummers. Dit pakt in veel gevallen perfect uit. In de Gears of War-trailer speelt het nummer Mad World van Gary Jules een grote rol. Fantastisch. En hoe ingenieus is het om bij de trailer van Bad Company 2 een klassieke wals te gebruiken? Het wordt bijna poëtisch hoe de soldaten als poppen door de vlucht vliegen.

De details die ze in de trailers van tegenwoordig stoppen zijn van hoge klasse. Kijk bijvoorbeeld naar L.A. Noire, Starcraft II en Deus Ex: Human Revolution. De anticipatie die ze hiermee creëren word alsmaar groter. Deze week zag ik een trailer van de nieuwe Mortal Kombat waar Kratos (uit God of War) op het laatst Scorpion te grazen lijkt te nemen. Ik ben geen die-hard Mortal Kombat-fan, maar dit wekt toch mijn interesse. Over anticipatie gesproken: via een link op een van mijn socialmediakanalen zag ik een trailer van Dead Island. In één woord: subliem! De mensen die dit in elkaar hebben gezet lijken wel filmmakers. Denk nog even aan de trailers van Assassin’s Creed II en Splinter Cell: Conviction. Dit lijken ook wel preludes voor films in plaats van games.

De gamesindustrie staat momenteel op ongeveer gelijke hoogte als de filmindustrie, of misschien nog wel hoger. Acteurs en actrices lenen hun stem maar al te graag aan games. Ik denk aan Sam Worthington in Black Ops, Andy Serkis in Enslaved en Jack Black in Brütal Legend. Brütal Legend is een perfect voorbeeld van hoeveel invloed muziek en voice acting kan hebben op een game. Ik vond deze game niet echt vernieuwend maar door de heerlijke rock en funny-guy Jack Black heeft het me toch zeer vermaakt.

De juiste muziek en juiste voice acting kan een spel maken of breken. Ik vind een goede verhaallijn met bijpassende goede muziek erg belangrijk in een game. En als het dan ook nog door een knaller van een acteur wordt ingesproken, ben ik een blij man.


Over de auteur: Gewoon Gamer is Auke van Leersum (31), de huiscolumnist van Gamer.nl. Terwijl gastcolumnisten vanuit hun positie in de industrie naar aan games gerelateerde onderwerpen kijken, ziet Auke alles vanuit één perspectief: de enthousiaste gamer. Dat is hij namelijk. Elke dinsdag snijdt hij een nieuw onderwerp aan.