Wie is Ender?

Voor we in details treden over de Battle Room, gaan we kort in op de boeken. Ender's Game begon als een sciencefiction short uit 1977, dat later werd uitgesponnen door auteur Orson Scott Card tot een volledig boek. Het boek voorspelde onder andere de komst van bloggers op het destijds onbekende internet en militaire sims voor kinderen. Het Amerikaanse leger gebruikt het boek als lesmateriaal. Later schreef Card een aantal vervolgen, waaronder de spin-off Ender's Shadow, dat de Nederlandse bijrolspeler Bean volgt in een dystopisch Rotterdam.

In de wereld van Ender's Game heeft de mensheid al twee oorlogen uitgevochten met de insectachtige alien Formics. De laatste aanval overleefde de mensheid maar nét door de acties van een geniale commandant. Daarom gaat men op zoek naar een nieuwe briljante tacticus. Het slimme, zwaar gepeste jochie Ender Wiggin wordt naar een militaire opleiding in de ruimte gestuurd en blijkt daar onverslaanbaar te zijn in de Battle Room-competitie.

Battle Room

De Battle Room is een enorme, zwaartekrachtsloze arena. Er zijn twee tegenovergestelde ingangen (gates), die tevens dienen als een soort goals. De twee teams zijn opgesteld als kleine legers van zo'n veertig man. Beide hebben een teamcaptain en subcommandanten. Iedereen heeft een wapen waarmee je de andere spelers kunt bevriezen. Je kunt winnen door het volledige andere team uit te schakelen of door met voldoende spelers de vijandelijke gate te activeren.

Kortweg is het dus Call of Duty zonder zwaartekracht. Je moet nu in alle richtingen denken (in de meeste shooters kijk je niet veel hoger dan 45 graden en draai je wat om je as) en springen door een ruimte die groot genoeg is voor tachtig man. Net als in shootergames, verandert de Battle Room bij iedere match van omgeving. Door de ruimte zweven ook objecten heen waar je op kunt staan en of die dienst doen als schild.

Tactisch

Niet alleen de zwaartekracht is een leuke toevoeging, ook het schieten is anders dan je gewend bent. De lasers waarmee je schiet, bevriezen lichaamsdelen en zijn pas fataal bij headshots. Wanneer een vijand je in de benen raakt, kun je niet meer afzetten en zweef je hulpeloos door de ruimte. In de boeken gebruikt Ender dit voor een aantal slimme tactieken, waaronder het bevriezen van lichaamsdelen om deze als schild te gebruiken.

Wanneer je de lichaamstechnieken die Ender in het boek bedenkt, weet te vertalen naar gameplay (wellicht als vervanging van 'stances' oftewel het kruipen en knielen van moderne shooters), een goede physics engine gebruikt (invloed van zwaartekracht), de clancompetitie uit de boeken, geavanceerde ragdoll physics en de speciale objecten die in de boeken voorkomen toevoegt (grijphaken, een slingertouw, vroege ontdooiing), dan vormt zich een hele interessante tactische teamshooter.

Een groep Halo-modders maakte de volgende map als tribute aan Ender's Game.

De toekomst

Chair Entertainment, de maker van het in 2010 geannuleerde Ender's Game: Battle Room, had dit concept al volledig uitgewerkt. Chair-oprichter Donald Mustard: ''We hadden een verbazingwekkend design voor de Ender’s Game-game.” Helaas wilde moederbedrijf Epic Games dat Chair zich ging richten op Infinity Blade II. Zeer waarschijnlijk omdat Infinity Blade destijds onverwacht veel geld bleek op te leveren. Chair Entertainment hoopte dat iemand anders de licentie en hun idee zou overnemen: "Als iemand beslist dat zij het willen maken, ik heb wat ideëen waarover ik graag met ze zou willen praten.”

We zijn nu twee jaar verder en nog niemand heeft het spel opgepikt. Daar kan echter snel verandering inkomen. Er wordt al dertig jaar geprobeerd om een blockbusterfilm van Ender's Game te maken, maar nu wordt deze eindelijk écht verfilmd door de mannen achter Star Trek en Cowboys & Aliens (Harrison Ford speelt ook mee). Als de film slaagt, kunnen speluitgevers niet achterblijven. Wie weet wordt het wel meer dan slechts een Battle Room-spel. Ender's Game heeft tenslotte een voor gamers behoorlijk interessante twist op het einde, die we niet gaan verklappen...