Gamer.nl duikt in de wereld van Warhammer Online: The Age of  Reckoning. Regelmatig houden we je op de hoogte van onze avonturen.Deel 1: De eerste stappen in Warhammer Online Deel 2: Role-Play servers en dronken reuzen Deel 3: Als toerist door Inevitable City Deel 4: Moorden op het slagveld, relaxen in The Viper's Pit Deel 5: Een cape staat iedereen Een cape staat iedereen Ik kan het niet laten om aan mijn guild master te vragen of ik eventjes officier mag zijn, want ik moet gewoon het speciale deel zien van The Viper's Pit nu deze eindelijk toegang verleent aan spelers. Na tig keer zeuren besluit hij mij toch maar dit privilege te verlenen. Meteen begeef ik mij weer naar The Viper's Pit en naar de deur van dit voor mij eerst nog gesloten gedeelte. Eenmaal binnen is deze speciale plek kaal en leeg. Is dit alles? Ik had op zijn minst wel een lounge met open haard verwacht, of een verkoper die alleen aan guild-officieren en hogere in rang zijn waar verkoopt. Een domper, maar misschien komen er opties bij als The Inevitable City in rang stijgt.

Genoeg rondgeneusd bij The Viper's Pit. Ik neem een vlucht terug naar The Marshes of Madness. Daar vind ik een paar spelers om de Public Quest genaamd The Spectre of Battle te doen, die zich afspeelt in een grot. Na het afmaken van de vijftig geesten die hier rondspoken, komt een Necromancer tot leven die uit is op dood en verderf. Het blijkt echter dat wij eerst zijn stoffelijk overschot moeten vernietigen, dat bewaakt wordt door twee sterke ondode skeletten. Alleen zo komt hij niet telkens opnieuw weer tot leven. We zijn hier niet langs gekomen. Irritant eigenlijk, dat sommige Public Quests niet wat meer gebalanceerd zijn. Het is gewoon vervelend als je een tijd lang bezig bent met de eerste fasen van een Public Quest, waarna er een onmogelijke fase komt waar je gewoon niet doorheen komt. Wat mij ook opvalt is dat helers te snel de aandacht trekken van een vijand, wat de zogenaamde tank niet kan voorkomen. Tanks zijn de klassen die alle schade proberen te incasseren omdat deze sterk bepantserd zijn. We besluiten het nog een keer te proberen naar falen wederom.

Uit irritatie ga ik maar weg en omdat ik me toch al begin thuis te voelen in donkere gebieden, besluit ik maar een vlucht naar Ostland te nemen, Tier twee van de Chaos. Ik krijg de opdracht om een overgenomen plek van de Destruction te verkennen. Dit is gelegen in het Realm vs. Realm-gedeelte van Ostland, dus je bent kwetsbaar voor de andere factie. Eenmaal aangekomen zie ik dat deze plek ingesloten is door rotswanden en dat een Disciple of Khaine hier ook rondloopt. Als ik klaar ben en besluit om weer terug te lopen, kom ik een stuk of acht spelers van de Order tegen (allemaal dwergen) die uit zijn op wraak en de plek willen heroveren waar ik op dit moment sta. Ik probeer te vluchten maar ben ingesloten. Gelukkig heeft een deel van de dwergen mij nog niet gezien want ze vallen de krijgers aan die het gebied beschermen. Helaas hebben een Engineer en een Runepriest mij wel door dus zet ik het op een lopen. De Disciple of Khaine heeft precies dezelfde ideeën maar wordt flink te grazen genomen. Gelukkig ben ik ook een heler dus komen wij er samen heelhuids doorheen en zijn we een episch moment rijker.

Terug in het kamp kom ik een Black Orc genaamd Ace tegen die een wel heel opmerkelijke cape draagt, genaamd The Shawl of Spring. Ik vraag hem natuurlijk waar hij deze heeft bemachtigd. Hij antwoordt dat hij deze heeft gekregen door het doden van een specifieke Dryad, een bepaald soort monster en vertelt waar deze te vinden is. Meteen begeef ik mij naar de plek. Na ongeveer tien minuten zoeken vind ik dit schepsel en laat niks meer van hem over. Ik krijg een vermelding in mijn Tome of Knowledge dat ik een geheim heb ontdekt en dat ik bij een bibliothecaris mijn cape kan komen ophalen! Ik vraag Ace waar de bibliothecaris te vinden is. Hij verwijst mij naar The Inevitable City en gaat mee om het mij persoonlijk te laten zien. Weer een mooi deel van mijn uitrusting rijker. Ik heb besloten meer op te gaan letten voor aparte vijanden tijdens het reizen want er zijn nog veel meer mysteries te ontrafelen!