Sinds kort neemt Gamer.nl ook Xbox Live Arcade games onder de loep. Onder andere Paperboy, Heavy Weapon en Root Beer Tapper zijn al gerecenseerd. Er ligt echter nog een stapel reeds verschenen games op een kritische noot te wachten. Vandaar dat we in dit artikel vijf games pakken en die allen van een korte review voorzien. Novadrome Door Ronnie Perdok

Novadrome is een futuristische car combat game. Echt games verschijnen er opvallend genoeg niet in dit genre. Games als Twisted Metal, Destruction Derby, Flatout of Carmageddon vallen toch vaak bijzonder goed in de smaak bij veel mensen. Wie wil er nou niet lekker beuken en slingeren met een groot gevaarte op de weg, eventueel met het nodige schietgerij. Nu Buena Vista Games dus met een car combat-game voor Xbox Live Arcade op de proppen komt, zijn de verwachtingen hoog. Het genre is immers perfect voor het platform en zou met de nodige online multiplayer features immens veel plezier op moeten leveren.

 

Helaas stelt Novadrome teleur. Een belangrijk aspect van car combat games is dat ze karakter uitstralen. De wagens waarmee je de strijd aan gaat moeten een unieke uitstraling hebben waarmee je jezelf kunt identificeren. Iedereen zal zich de vele gevaartes op de weg uit bijvoorbeeld Carmageddon of Twisted Metal herinneren. De wagens in Novadrome zijn echter behoorlijk flets vormgegeven. Dat geldt ook voor de arena's waarin je de strijd aan gaat, een ander essentieel aspect om car combat games boeiend te maken. Wapens beperken zich grotendeels tot het standaard sci-fi arsenaal van lasers. Een beetje saaie bedoening dus uiteindelijk.

Je hebt ook niet snel het gevoel dat je in groot gevaarte zit vol met dodelijke wapens. Dit komt door de simplistische physics van de wagens. Ze voelen niet lekker aan doordat er geen goed gevoel van gewicht aanwezig is. Het geluid werkt ook niet echt mee en overtuigt onvoldoende. Bovendien kan de eentonige achtergrondmuziek behoorlijk gaan irriteren op den duur. Nee, Novadrome heeft het niet echt. In multiplayer kun je er nog wat plezier aan beleven en je hebt veel gamemodes tot je beschikking, maar daar houdt het toch wel op. Waarom wel: Car combat games zien we helaas niet al te vaak. Je hebt behoorlijk wat gamemodes tot je beschikking. Waarom niet: Feel van de wagens is niet lekker en past niet bij dit type game. Het algehele design en de presentatie is nogal flets en inspiratieloos. Texas Hold 'Em Door Frans Coehoorn

Pokeren is helemaal je-van-het tegenwoordig. Van het schoolplein bij de middelbare school tot muffe studentenhokken tot pokerwebsites geschikt voor bijstandsmoeders, iedereen is er verslingerd aan. Populair is het kaartspelletje dus zeker, reden genoeg voor Microsoft om het ook op Xbox Live te krijgen. Pokeren kon al in de vorm van het geslaagde UNO, maar hoe zit het dan met Texas Hold ‘Em?

Toegegeven, de game is al geruime tijd verkrijgbaar op de Xbox Live Marketplace, maar we hebben besloten om er toch nog even naar te kijken. Was er eerst nog sprake van een geheel gratis spelletje, achteraf kon je het spelletje 48 uur lang voor niets binnen halen. Mensen die er toen te laat bij waren of nu net komen kijken, zullen er gewoon 800 MP voor moeten neertellen: een kleine tien euro voor Texas Hold ‘Em dus.

Dat bedrag is om te beginnen het enige wat je ooit kwijt zult raken: in Texas Hold ‘Em wordt er gewoon gespeeld met punten en dus niet met echt geld, wat Microsoft eerder had beloofd. Dit maakt het gelijk al een stuk minder spannend, want waar mensen in het echt nog wel eens lopen te bluffen, gaan ze nu gewoon vaker all-in. Wat heb je te verliezen nietwaar? Wat, een hoop punten? Ach, die koop je virtueel er gewoon weer bij. Dat de AI vervolgens dit ook glashelder laat blijken als ze goede kaarten hebben (en dus all-in gaan), of keihard lopen te checken wanneer het geluk kennelijk niet in hun virtuele handjes ligt, maakt het er ook niet spannender op.

Toch is er voor de singleplayerpokeraar genoeg te doen. Er zijn een aantal scenario’s, verschillende modi en vier toernooien die verschillen in niveau. Bij de eerste mag je gratis aan tafel schuiven, bij de latere toernooien heb je al wel de nodige doekoe nodig. Het échte werk is echter online te vinden. Exact hetzelfde als de singleplayer, maar ditmaal speel je tegen echte mensen van vlees en bloed. De scholier van de middelbare school, de muffe student en de bijstandsmoeder zijn allen te vinden op het Xbox Live-netwerk, wat het allemaal best gezellig maakt. Strippokeren met die bijstandsmoeders zit er alleen niet bij, de Xbox Live Vision-camera wordt niet ondersteund. Of dat een minpunt is mag je zelf weten.

Waarom wel: Pokeren is hip! Pokeren zonder een hoop geld te verliezen! Pokeren is online altijd gezellig! Waarom niet: Weinig spanning in je eentje. AI kan niet bluffen. Dig Dug Door Ronnie Perdok

Deze klassieker van Namco is al in vele soorten en maten verschenen voor allerlei platformen. Voor de XBLA-release blijft men echter zo dicht mogelijk bij de roots en heeft men de oorspronkelijke versie van de game overgezet. Zoals meer releases van Namco op XBLA, wordt een vast stramien aangehouden voor het porten van de game. De game wordt omringd door een kader met artwork en je progressie door de vele levels wordt opgeslagen. Daardoor kun je altijd weer beginnen waar je voor het laatst af gegaan bent. Eigenlijk maakt dit het beperkte aantal levens wat je tot je beschikking hebt nogal overbodig. Immers kun je ieder level tot in het oneindige opnieuw proberen.

De gameplay van Dig Dug draait om een mannetje wat zich een baan graaft door de grond en ondertussen alle ondergrondse vijanden moet verslaan door ze met lucht op te blazen en ze zodoende te laten knappen. Blijkbaar zijn alle vrolijk ontworpen vijanden in deze game geen organische wezentjes, maar tot leven gewekte ballonnen. Net als bij een andere Namco-klassieker, Pac-Man, bevat ook Dig Dug stukken fruit die je op kunt rapen voor extra punten.

De gameplay van Dig Dug is uitzonderlijk simpel en vergt niet meer dan twee knoppen. Desondanks kan de game nog behoorlijk uitdagend zijn en moet je soms behoorlijk tactisch te werk gaan en vooruit blijven denken. Een deel van de moeilijkheid komt echter ook door de bediening, die tegenwoordig eigenlijk net even te stroef is. Ergens had een verfrissing van deze game voor de XBLA-release dus niet misstaan. De verouderde graphics hebben de tand des tijds ondanks alles toch beter doorstaan. Natuurlijk komt het erg simplistisch en verouderd over, maar het algehele ontwerp heeft nog steeds z’n charme.

Waarom wel: Een kans om een klassieke game van Namco te herbeleven. De game heeft ook nu nog redelijk wat charme. De gameplay is simpel en uitdagend tegelijkertijd. Waarom niet: De besturing is toch een beetje aan de stroeve kant. Toevoeging van savegames halen een deel van de uitdaging weg. New Rally-X Door Ronnie Perdok

Een andere Namco-klassieker die op XBLA te vinden is, betreft New Rally-X. Ook deze game volgt het vaste Namco-stramien, met een kader rond het spelbeeld en geïntegreerde savegames. Ook hier komt hetzelfde minpunt van een overbodig geworden levenssysteem om de hoek kijken. Je hoeft dankzij de savegames totaal niet zuinig te zijn op het beperkte aantal levens wat je tot je beschikking hebt.

Puur afgaande op de naam van de game, zou je denken dat je hier met een racegame te maken hebt. Dat is New Rally-X echter nauwelijks. Je racet wel rond in een wagentje, maar er is geen circuit. In plaats daarvan race je door een complex doolhof dat gevuld is met vlaggetjes. Het is de bedoeling dat je al deze vlaggetjes verzamelt voordat de tijd op is. Ondertussen word je ook door tegenstanders belaagd die zich maar al te graag in jouw racekar boren.

Net als Dig Dug, is ook New Rally-X een bijna directe overzetting van de oorspronkelijke game. Bij Dig Dug had dit als gevolg dat de bediening hier en daar wat te verouderd aanvoelt, uiteindelijk geen punt wat de gehele game onderuit haalt. New Rally-X gaat echter verder dan enkel een verouderde bediening en toont daarmee aan dat het minder tijdloos in elkaar steekt. Ten eerste is het geluid mateloos irritant. De vrolijke bliepjes van Dig Dug hebben nog zo hun charme, maar het vreselijk eentonige en doordringende geluid van de auto in New Rally-X werkt puur op de zenuwen. Een ander probleem van deze game is dat de gameplay gewoon te verouderd is. Gebruik makend van de kaart, en de kennis die je als gamer over de jaren opgedaan hebt, zul je er nauwelijks moeite mee hebben om alle vlaggetjes binnen de tijd te vinden. De game mist enige vorm van diepgang of inventiviteit en voegt eigenlijk niets toe aan het XBLA-portfolio.

Waarom wel: Wederom een kans om een klassieke game van Namco te herbeleven. Waarom niet: Mateloos irritant geluid. De gameplay is te veel verouderd en boeit tegenwoordig gewoon niet meer. Toevoeging van savegames halen een deel van de uitdaging weg. Hardwood Hearts

Door Philip Cremers

Hardwood Hears is ongetwijfeld een van de minst flitsende titels die in de lijst van XBLA-games te vinden zijn. Het spel is eigenlijk niets meer dan een digitale versie van het bekende kaartspel hartenjagen, een spelletje dat in het verleden vooral populair bleek te zijn om de tijd mee te doden tijdens familiebezoekjes aan vervelende tantes of saaie oma’s.

De essentie van het spel is zo weinig mogelijk kaarten met het hartensymbool in je bezit te hebben, deze zorgen er namelijk voor dat je strafpunten krijgt. Naast de hartenkaarten is er ook nog de Black Widow (de dame uit de schoppenreeks). Als je deze kaart tijdens het spel in je bezit krijgt, dan komen er zomaar eventjes 13 strafpunten bij. Eens je 100 strafpunten (aanpasbaar) hebt weten te verzamelen is het spel afgelopen.

Grafisch moet je niet al te veel verwachten, het enige wat je te zien krijgt zijn namelijk je eigen kaarten, een tafel waarop je kaarten moet neerleggen en een achtergrond waarop een afbeelding te zien is die je zelf mag gaan uitkiezen. Gelukkig is er, naast de nogal saaie singleplayer mode, ook de mogelijkheid om Hardwood Hearts online te spelen tegen drie vrienden. Hierdoor krijgt het spel een ietswar hogere replayvalue, maar het blijft zonde dat je elkaar niet kunt zien of horen tijdens de wedstrijd. Natuurlijk bevat Hardwoord Hearts ook enkele Achievements, maar of die ervoor kunnen zorgen dat je steeds weer een potje digitaal hartenjagen zal aangaan blijft nogmaar de vraag.

Waarom wel: Hartenjagen blijft een leuk kaartspel. Multiplayer mode maakt het spel net ietsje spannender. Waarom niet: Op het internet zijn reeds tientallen digitale varianten op hartenjagen te vinden die bovendien gratis zijn. Het spel ziet er erg simpel uit. Het is en blijft maar een kaartspelletje.