1. Shadows of the Empire (1996)

In de finale van The Empire Strikes Back film wordt Han Solo ontvoerd door premiejager Boba Fett, waarna een gewonde Luke en Leia zich klaarmaken om op jacht te gaan naar hun maatje. De volgende film, Return of the Jedi, opent meteen al met het einde van deze zoektocht in Jabba the Hutts paleis. Maar hoe zijn ze in vredesnaam van punt A bij punt B gekomen? Het antwoord hierop kwam in 1996 met het Shadows of the Empire-multimediaproject. Het Lucas-imperium wilde ter voorbereiding op de nieuwe films graag al haar merchandisingkrachten testen met één overkoepelend, officieus verhaal.

In stripboeken, spelkaarten, een boek en in de Nintendo64-shooter Shadows of the Empire werd het verhaal verteld van Boba Fett's moeizame tocht om Han Solo bij Jabba af te leveren, de snode plannen van topcrimineel Prince Xizor om Darth Vader uit de weg te ruimen, en de jacht van Luke, Leia en Dash Rendar (een B-versie van Han Solo en de Millennium Falcon) op deze twee bad guys. Niet alleen werden veel gaten van de Star Wars-canon gevuld, fans leerden voor het eerst premiejagers als Boba Fett en IG-88 kennen als personages in plaats van achtergrondrolletjes. De enige reden die we kunnen bedenken waarom Shadows of the Empire niet bij de officiële canon hoort, is omdat Disney al sinds de overname aan een eigen Boba Fett film werkt.

PS: Het snowspeeder-level uit Shadows of the Empire was tevens de inspiratie voor de volledige Rogue Squadron-serie.

2. Knights of the Old Republic (2003)

Op twee staat een game waarbij we echt geen idee hebben waarom ze die niet officieel opnemen in de Star Wars-canon. BioWare’s role-playing game Knights of the Old Republic speelt zich 4.000 jaar voor de films af en vult het Star Wars-universum met 'klassieke' ontwerpen voor schepen, wapens, planeten, groeperingen en een lading historische detaillering. Het lijkt ons alleen maar handig achtergrondmateriaal voor Disney in plaats van dat het in de weg zit. Bovendien is het de meest geprezen Star Wars-game ooit, met top personages, ethische keuzes en een filmisch twistverhaal. Waarom zou je hier geen gebruik van maken?

Knights of the Old Republic heeft al een enorme serie aan stripboeken, boeken, bordspellen en een gigantische mmo opgeleverd. Er zit veel potentieel en dus geld in de populaire wereld van The Old Republic. Deze subfranchise gooien ze nu zonder te kijken weg (het is dat The Old Republic een gedeeld project is, anders hadden ze wellicht de stekkers eruit getrokken, zo ruw is Disney's opruiming). Disney had de Episode VII, VIII en IX-films zelfs kunnen skippen (dat verhaal was toch afgerond) en in plaats daarvan kunnen duiken in BioWare's historische universum. Een originele insteek waarmee ze het filmpubliek zeker hadden kunnen wakker schudden. En wie wil er geen film zien met een top karakter als de sarcastische assassin droid HK-47? Meatbags!

Knights of the old Republic

3. Jedi Knight (1995-2004)

De langlopende Jedi Knight-/Dark Forces shooter-serie heeft veel controversiële plotpunten, maar we zetten hem toch op deze hoge plek in ons lijstje. De reden hiervoor is simpel: hoofdrolspeler Kyle Katarn is een van de meest geliefde non-film personages uit het Star Wars-universum. In de games loopt de bebaarde Jedi rond met een onrealistische hoeveelheid wapens op zijn rug, wat hem onder fans tot de Chuck Norris van Star Wars heeft gemaakt. ''There is no Sith Order. Just a list of Sith that Kyle Katarn allows to live.'' (kijk hier voor meer Kyle Katarn Facts) Van een gamepersonage doorgroeien tot een held in de boeken en comics gebeurt niet zonder reden.

Katarn begon als doodnormale soldaat aan de kant van de Empire en leerde pas in de tweede game dat hij het talent had om de Force en een lightsaber te gebruiken. En als unieke gave kon hij zowel de Dark- als Lightside gebruiken. Dit maakte hem tot een van de meest praktische Jedi in het universum. De vele campy Dark Jedi die hij in de games verslaat zijn helaas wat controversieel voor de canon (zeker een figuur als dinosaurus-kop Desann), maar Disney zou er goed aan doen om Kyle Katarn als personage te erkennen en te casten. Bovendien krijgt de canon er met de erkenning van Jedi Knight twee topvrouwen bij: dubbelspion Jan Ors en de stoere leerling Mara Jade (Luke Skywalkers toekomstige vrouw).

4. The Force Unleashed (2008)

LucasArts laatste serieuze filmische project was action-adventure The Force Unleashed, het verhaal van Darth Vaders geheime leerling Starkiller. De game is vooral bekend vanwege het zwaar overdreven Force-gebruik in de gameplay. Het was een eitje om TIE-fighters uit de lucht te trekken. Sterker nog, hele Star Destroyers maakten geen kans tegen Starkillers superkrachten. Uiteraard kunnen we dit wegstrepen uit de canon, maar het verhaal van The Force Unleashed is verder wel degelijk sterk verweven in de bestaande filmcanon en vult een groot deel van het gat tussen Episode III en Episode IV.

Het was vrij onlogisch geweest als Order 66 succesvol alle Jedi in het universum omzeep had geholpen, dus Starkiller vult de broodnodige rol van Jedi-jager. Het daarop volgende avontuur is een verrassende nieuwe toevoeging aan het plot hoe de Rebel Alliance bij elkaar is gekomen. In de Expanded Universe was bepaald dat senatoren Mon Mothma, Bail Organa en Garm Bel Iblis de alliantie hadden gestart, maar in The Force Unleashed leren we Starkillers en Darth Vaders invloed erop. Zelfs het logo van de alliantie wordt in de game verklaard. Zonde om al dit toffe materiaal uit de canon te gooien.

5. Bounty Hunter (2002)

Er zijn letterlijk tientallen Star Wars-games die we zouden kunnen nomineren, maar dit is een top vijf dus we moeten een grens trekken. De laatste onmisbare game die in de officiële canon zou moeten komen is Bounty Hunter. De third-person shooter vertelt het verhaal van Jango Fett vóór Episode II: Attack of the Clones. Acteur Temuera Morrison deed zijn eigen voice-acting en de game beantwoordt alle geheimen over Jango Fett die fans missen in de film. Bovendien geeft Bounty Hunter het karakter van de premiejager veel meer diepgang en persoonlijkheid.

In het spel wordt Jango Fett voor het eerst ingehuurd door Darth Tyranus (aka Count Dooku) om de gevallen Jedi Komari Vosa uit te schakelen (een voorloper van Clone Wars-slechterik Asajj Ventress die dus wél in de officiële canon is opgenomen!). Uiteindelijk blijkt de missie een test te zijn om uit te vinden wie het juiste genetische materiaal heeft om de basis te vormen van de miljoenen klonen die de Sith willen produceren. In de game komen fans ook te weten waar het beroemde schip Slave I vandaan komt. En last but not least: het antwoord op de vraag waarom een einzelgänger als Jango Fett een kloon van zichzelf zou willen opvoeden...