5. PSP-Go
Sony, 2009

Grootste faal: absurde prijzen

Door een gebrek aan games had de PSP ook best in een top 10 kunnen staan, maar de PSP-go is als apparaat een veel grotere mislukking. Het allergrootste probleem was zijn voornaamste kenmerk; het feit dat je alleen games kon downloaden. Zo zaten gebruikers vast aan de torenhoge prijzen die de store rekende voor games. Het apparaat riekte bijna naar oplichting, iets waar de online stores op de huidige consoles overigens nog steeds een handje van hebben. Daarnaast waren niet alle games beschikbaar in de online store, had je niks aan je UMD’s en kostte het product bijna net zoveel als een Playstation 3.

4. N-Gage

Nokia, 2003
Grootste faal: lelijk en onlogisch design

De N-Gage van Nokia kon onmogelijk een succes worden. Het was goedkoper om een Game Boy Advance te kopen met een losse telefoon erbij en de telefoon/handheld zag er simpelweg verschrikkelijk uit. Daarnaast werkten de meest simpelste dingen op een uiterst onlogische manier. Zo moest je de batterij eruit halen om games te wisselen en moest je bellen met de zijkant, waardoor het leek alsof je een olifant met één oor nadeed. Jammer, want grafisch presteerde de N-Gage beter dan de Game Boy Advance.

 

3. Digiblast

Nikko, 2005
Grootste faal: goedkope bouwkwaliteit

Het bedrijf dat vooral bekend stond om zijn bestuurbare auto’s, maakte in 2005 ineens een handheld. Het kostte maar 80 euro, waardoor het als een aantrekkelijk product klonk voor jonge kinderen. Zij konden er namelijk ook tekenfilms op kijken en muziek luisteren. Helaas was het een verschrikkelijk goedkoop gebouwd product, dat aanvoelde alsof het maar 5 euro kostte. De games die je op het kleine scherm kon spelen, kwamen daarnaast uit de jaren ’80 en de knoppen reageerden niet goed op de gameplay. Al met al een wansmakelijk product dat alleen maar misbruik wilde maken van naïeve ouders.

2. Game.com

Tiger, 1997
Grootste faal: veelbelovende licenties waren slechte ports

De Game.com (met een ‘stille’ .) was de eerste handheld met touchscreen, internet en de mogelijkheid voor twee cartridges. Maar daar bewezen ze vooral mee dat het niks waard is om ergens als eerste bij te zijn, als het gewoon niet werkt. Het scherm was bijvoorbeeld veel te inaccuraat om echt bestuurbaar te zijn. Dat had goedgemaakt kunnen worden met games en titels als Duke Nukem, Sonic en Resident Evil. Daar sprak toch zeker wel wat hoop uit. Het enige wat Tiger helaas deed, was de licentie kopen en daarvan intern een aantal extreem dramatische versies te maken die er zelfs voor Game Boy-standaarden slecht uitzagen. Wat overigens ook niet hielp waren de onsympathieke en cynische reclames en de belabberde hardware.

1. Gizmondo

Tiger Telematics, 2005
Grootste faal: schaamteloze ondersteuning van eigen bedrijf

Er kan een tv-serie gemaakt worden over de praktijken die zich afspeelden achter de schermen van Tiger Telematics, het bedrijf achter de Gizmondo. Het was een vehikel voor eigenaar Stefan Eriksson om geld af te troggelen van rijke investeerders, feesten te geven en een Ferrari Enzo ter waarde van twee miljoen euro te crashen. Met een arrestatie voor maffiapraktijken als kers op de taart. Het was nooit de bedoeling van het bedrijf om überhaupt een handheld te maken en dat was ook te merken. Qua design leek het op een getransformeerde stopwatch en tijdens de release in Engeland kwam er zelfs maar welgeteld één game op uit; Trailblazer. Een game die overigens niet eens zo heel slecht was. Gelukkig kochten minder dan 25.000 mensen de handheld, waardoor het apparaat ook de geschiedenis in gaat als de slechts verkochte handheld aller tijden.

Dit is onze top 5, maar er zijn veel meer belabberde handhelds uitgekomen in de geschiedenis. Wat is jouw slechtste handheld-herinnering?