Het is zover, we zijn aanbeland bij de laatste 10 uit onze Top 100. Welke titels er in de top 10 stonden was met enig rekenwerk wel uit te vogelen, over de volgorde waarin kon je slechts speculeren. Waar staan Supreme Commander, Spore, Okami en Splinter Cell: Double Agent? En staat Oblivion echt op nummer één? Je leest het hier! 10. Ghost Recon: Advanced Warfighter (360, PC Xbox, Playstation 2) Ontwikkelaar: Ubisoft Uitgever: Ubisoft Release: 10 Maart

Advanced Warfighter is het derde deel in de succesvolle Ghost Recon Ghost Recon: Advanced Warfighter zal zich nog meer dan zijn voorgangers richten op nieuwe technologische ontwikkelingen. Niet alleen maakt het spel gebruik van de nieuwste technologieën op het gebied van games, maar ook op het gebied van militaire apparatuur.

Ook in dit derde deel krijg je de controle over een team van elite commando's, de Ghosts. Deze soldateneenheid bestaat uit het beste van het beste en wordt ingezet om de meest riskante situaties onder controle te krijgen. Elk lid van het team heeft het bijzondere Integrated Warfighter System, een uitrusting dat er niet alleen tof uit ziet en veel bescherming biedt, maar ook nog eens behoorlijk veel invloed heeft op de gameplay. Via de Cross-com, wat bij de uitrusting hoort, sta je in direct contact met alle vriendschappelijke troepen op het strijdveld. Niet alleen via stemgeluid, maar ook via beelden op je scherm. Hierdoor krijg je echt een goed beeld van de situatie en kun je goed je strategie bepalen.

Waarom wel: Het spel biedt een hele nieuwe ervaring op het gebied van oorlog voeren. De ontwikkelaars hebben daadwerkelijk gekeken hoe oorlogvoering er in de toekomst uit zou kunnen zien en tot nu toe ziet het er subliem uit! Elk platform krijgt een specifiek daarvoor ontwikkelde versie. Waarom niet: Het is de vraag in hoeverre die vernieuwingen ook daadwerkelijk invloed hebben op de gameplay en over de multiplayer is nog maar weinig bekend. 9. Black (Xbox, Playstation 2) Ontwikkelaar: Criterion Uitgever: EA Release: 24 Februari

Criterion Games, de geprezen ontwikkelaar van de Burnout racereeks, gooit het voor één keer over een geheel andere boeg. Geen racegame, maar een shooter. Vanuit de Burnout ervaring neemt men één begrip mee naar het shootergenre: destructie. Waar je in Burnout je tegenstanders volledig tot pulp kon rijden, kun je in Black de omgeving naar hartelust slopen. Schuilen achter houten boomstammen heeft geen zin meer, want in no-time heeft de tegenstander de stam tot zaagsel verschoten en sta je naakt kogels te vangen. Hetzelfde geldt voor stenen muren, die met een welgemikt schot op een benzinevat helemaal aan gort geknald kunnen worden. Een beetje de gameplay zoals Red Faction die ons een aantal jaar geleden voorschotelde, maar dan intenser en beter.

Daarbij komt dat het spel er vingerlikkend mooi uitziet. Black is een game die je af laat vragen waarom we al van next-generation consoles moeten gaan genieten. De scherpte van de omgeving, de strakke animaties en het enorme aantal objecten maken van Black een grafisch feestje. Black lijkt met zijn release in februari al vroeg in het jaar een klapper van een game op te leveren.

Waarom wel: Alles-kan-kapot gameplay is geweldig. Grafisch trekt de Xbox helemaal leeg. Op het puntje van je stoel door alles wat er om je heen gebeurt. Waarom niet: Wat doet Criterion om het spel afwisselend te houden? 8. S.T.A.L.K.E.R. (PC) Ontwikkelaar: GSC Gameworld Uitgever: THQ Release: Q3 2006

Twee jaar terug stond S.T.A.L.K.E.R. ook al hoog in ons lijstje van meest veelbelovende games en nu wederom, weliswaar een paar plaatjes lager. Het spel leidt een beetje aan het Duke Nukem Forever syndroom: aan de ontwikkeling lijkt maar geen eind te komen. Het verschil is echter dat we bij S.T.A.L.K.E.R. wel de nodige informatie over het spel tot onze beschikking hebben en die informatie klinkt nog steeds als muziek in onze oren.

S.T.A.L.K.E.R. is namelijk een first-person shooter met een hoge mate van vrijheid en situeert zich rond de kerncentrale van Tsjernobyl, enige tijd na een tweede explosie. Het gebied rond de kerncentrale is hermetisch afgesloten van de buitenwereld en wordt slechts door enkele mensen betreden. Deze mensen, Stalkers genaamd, gaan met gevaar voor eigen leven op zoek naar de ware toedracht van de ramp in dit radioactieve gebied vol gemuteerde monsters. De omgeving van S.T.A.L.K.E.R. zou met geavanceerde kunstmatige intelligentie echt tot leven moeten komen en dat is dan ook de reden dat het spel nog steeds op zich laat wachten.

Waarom wel: Hoge mate van vrijheid. Gigantische, realistische spelwereld. Angstaanjagende setting. Stevige grafische engine levert nog steeds mooie plaatjes. Waarom niet: Lang uitstel is niet altijd een goed teken. Het is niet makkelijk om het concept naar behoren uit te werken. 7. Okami (PS2) Ontwikkelaar: Capcom Clover Studio Uitgever: Capcom Release: Q2 2006

Werp een blik op Okami, en je weet dat het hier niet om een doorsnee game gaat. De grafische stijl, de karakters en de gameplay zijn allemaal uniek te noemen. De gebruikte technieken lijken een beetje op die van Viewtiful Joe, maar ditmaal heeft men de game laten lijken op een Japanse kalligrafie schilderij.

Je speelt in Okami als de Amaterasu die in de hoedanigheid van een wolf zijn prachtige wereld weer van kleur moet voorzien. Door tekens te maken met de analoge stick, zul je in deze mystieke game ervoor zorgen dat bepaalde commando's worden uitgevoerd. Dit zal er uiteindelijk in resulteren dat de mensen weer in Amaterasu gaan geloven en dat er weer kleur in de wereld komt.

Waarom wel: Grafisch misschien wel de mooiste game die ooit is gemaakt. Het verhaal is ook nog eens meeslepend. Waarom niet: Het maken van tekens met de analoge stick hebben we nog niet kunnen proberen. Het is de vraag of dit aspect goed is uitgewerkt. 6. Spore (PC) Ontwikkelaar: Maxis Uitgever: EA Release: TBA

Wanneer het geniale brein achter Sim City en The Sims iets nieuws bedenkt, heb je onze aandacht te pakken. Will Wright heeft de afgelopen jaren bewezen innovatieve concepten uit te kunnen werken tot speelbare titels en op deze manier de massa aan het gamen te krijgen. Petje af. Ook zijn nieuwste creatie Spore klinkt weer als muziek in de oren, al kunnen we vraagtekens zetten bij het feit of de game dezelfde aanhang als pak 'em beet The Sims zal krijgen.

In Spore mag je elk aspect van de menselijke evolutie meemaken, van de creatie van leven op celniveau tot het veroveren van het universum. In totaal zijn er zes verschillende spelfasen te onderscheiden, die elk een compleet andere spelervaring bieden. Iedere fase richt zich op een ander aspect van het universum. In respectievelijke volgorde maken we de volgende fasen mee: Tidepool, Evolution, Tribal, City, Civ en Invasion. Iedere fase heeft zijn eigen gameplay, wat het spel een samenraapsel van alle speelstijlen denkbaar maakt. In de Tidepool fase speel je mini-game achtige spelletjes, in de Evolution fase voed je je schepsel op Diablo-achtige wijze, in de Tribal fase gooit de game het op een RTS toer, en ga zo maar door. Het indrukwekkendste van dit alles is dat je niet de enige speler bent die een universum maakt. Door de link met het internet vult je speelwereld zich ook met de creaties van andere spelers. Want uiteraard is iedere creatie weer uniek. Een geweldig en innovatief project, dat weer barstensvol gameplay kan zitten.

Waarom wel: Origineel en innovatief. Alle speelstijlen worden samen in één game verwerkt. Wright heeft geniale ideeën, welke tot op heden allemaal in speelbare vorm uitgewerkt zijn. Waarom niet: Misschien is het idee van Spore toch iets té apart en faalt men in de uitwerking.