Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord
Achtergrond
That Dragon Cancer

That Dragon, Cancer

Dood is het gegeven

Geschreven door Arthur van Vliet op

That Dragon, Cancer bewijst dat games niet leuk hoeven te zijn om hun doel te bereiken. Het bewijst de mogelijkheid van games als expressief medium. En het vertelt een verhaal dat verteld moet worden, al is het alleen maar voor de makers zelf.

De dood is onderdeel van games zoals het onderdeel is van het leven. Het is een gegeven: de vijanden die je vermoordt, vermoord je om zelf niet dood te gaan. Maar niet vaak is de dood ook daadwerkelijk het onderwerp.

In That Dragon, Cancer geldt het einde van het leven ook als gegeven, maar dan voor Amy en Ryan Green. Bij hun zoontje Joel wordt een hersentumor geconstateerd die na een eerste ronde chemo overwonnen lijkt, maar niet veel later zonder enige genade terugkeert. De tumor grijpt om zich heen, de hoop op een goed einde vervliegt. Levensverwachting: nog twee weken tot zo’n vier maanden.

Hoe Ryan en Amy – en in mindere mate hun drie andere kinderen – omgaan met dat zekere verlies van hun jongste vormt de basis van That Dragon, Cancer. Het is autobiografisch. Ryan en Amy bestaan echt en hebben zelf de game geschreven en gemaakt. Hun ervaringen als ouders vormen de basis van de reis die wij als spelers in ongeveer drie uur doormaken. 

Mario Karten tegen de dood

Dat is niet leuk. Hoe kan het ook leuk zijn? That Dragon, Cancer is geen game om je te vermaken, maar een persoonlijke en soms interpretatieve perspectiefschets van twee ouders die hun zoon verliezen. De game loodst je door een aantal hoofdstukken, die de chronologie van de realiteit volgen. Elk miniscenario heeft een andere setting: een picknick in het bos, het ziekenhuis, een tocht over het water om een vuurtoren te bereiken. De hoofdpersonen zijn voornamelijk de twee ouders en Joel zelf, en de game schakelt constant tussen perspectieven om zijn verhaal te vertellen. Er zijn voiceovers van de ouders zelf, maar ook vele authentieke audiofragmenten, opgenomen in de tijd dat Joel nog leefde.

That Dragon Cancer

Gameplay in de traditionele zin van het woord is er weinig. That Dragon, Cancer laat je door zijn werelden lopen zoals de Myst-games je dat vanaf deel drie lieten doen: in een eerstepersoonsperspectief klik je van locatie naar locatie, waar je op elke plek vrij bent om alle kanten op te kijken. Puzzels zijn er echter niet. De game is een narratieve beleving, een not-game, die af en toe een gameconventie erbij pakt zoals The Stanley Parable dat deed. Denk aan een in-game arcadekast of een Mario Kart-achtig racespelletje door de gangen van een ziekenhuis, waarbij je powerups scoort in de vorm van medicijnen.

Ironisch: een manier om dood te gaan is er niet. De minigames winnen of verliezen helpen of hinderen je progressie in That Dragon, Cancer niet, maar zijn onderdeel van het narratief. Het narratief van een vader die gameontwikkelaar is en bijvoorbeeld zijn kinderen in verhaalvorm (Joel vecht als koene ridder tegen een gevaarlijke draak: kanker) de realiteit probeert uit te leggen. De game doet in die zin niks nieuws en zelfs minder dan zijn inspiratiebronnen. Myst liet je puzzelen, The Stanley Parable gebruikte gameconventies om die conventies te analyseren, terwijl Dear Esther je nog de vrijheid gaf om zelf door zijn spelwereld te bewegen. 

That Dragon Cancer

De waarde van een leven

That Dragon, Cancer is innovatief in andere zin. Nog nooit durfde een game het medium te gebruiken om zó persoonlijk te worden. That Dragon, Cancer is het rouwproces van de Greens, de autotherapie van twee ouders die met deze nagedachtenis het leven van Joel significantie geven. Dat is een religieus motief, waaraan Ryan expliciet refereert in de game: “Jezus huilde voor Lazarus; huilt hij ook voor Joel? Voor ons?” Zulke dilemma’s van het geloof vormen een steeds belangrijker element van That Dragon, Cancer. Er worden contrasten geschetst tussen wetenschap (The Temple of Man, de operatiekamer) en het vertrouwen in/de hoop op een goede God die wonderen verricht. Twee ouders worden tot het uiterste gedreven in hun geloof, wat uitmondt in een hoogtepunt nabij het einde van de game.

Hoewel That Dragon, Cancer dus ongelofelijk persoonlijk is (Wat doet deze tragedie met de relatie van Amy en Ryan? ‘Waarom sta ik niet te schreeuwen terwijl de dokter me vertelt dat mijn zoon Joel gaat sterven?’), is de game voor iedereen. Dat komt onder andere door de gebruikte beeldtaal. Joel, Amy en Ryan zijn vormgegeven met grove polygonen zonder gezicht; alsof ze een canvas zijn waarop ieder zijn eigen situatie kan projecteren.

Het spel is daarnaast sterk wanneer het zijn verhaal verpakt in grote metaforen. Vooral het hoofdstuk met de vuurtoren verbeeldt sterk de twee verschillende manieren waarop vader en moeder met de tragedie omgaan. En een simpele gang door het ziekenhuis wordt een hartverscheurende tocht, met honderden aan inmiddels overleden kankerslachtoffers gerichte ansichtkaarten.

None

De ware kracht komt van een moment dat alleen in gamevorm had kunnen werken. Dat is het moment waarop Ryan in het ziekenhuis zijn doodzieke zoontje in slaap probeert te sussen. Maar Joel kotst al het eten en drinken dat hij krijgt toegediend weer uit, bonst zijn hoofd onophoudelijk tegen de spijlen van zijn bedje en blijft aan één stuk door onmenselijk krijsen. In een game zou je op dit moment een oplossing moeten zoeken: een puzzel, een hendel overhalen, een bepaald aantal punten halen. That Dragon, Cancer doet het tegenovergestelde en haalt alle interactie bij je weg; je bent hulpeloos en kunt niets anders dan het doorstaan.

De nummer één gameconventie

That Dragon, Cancer hoeft zich niet te bewijzen. Als Ryan en Amy Green deze vorm van expressie nodig hadden om de dood van hun zoon te verwerken, dan is dat bestaansrecht genoeg. Toch bewijst het dat games een geschikt medium zijn voor ook dit soort verhalen. That Dragon, Cancer spelen is niet leuk, niet uitdagend, niet spannend; wel ontroerend. En door zijn vorm ontroerender dan wanneer gegoten in filmvorm of literatuur.

Tegelijkertijd behandelt het de dood op een andere manier dan games normaal doen. De nummer één gameconventie op zijn kop gezet. Dood is het gegeven, herhaalt moeder Amy in haar dagboeken. Iedere speler die aan That Dragon, Cancer begint weet het einde al. De game als product viert juist het leven: de herinneringen aan een jong mens met een houdbaarheidsdatum. En dat is een voor games ongewone, maar best wel een fijne boodschap.

That Dragon, Cancer is beschikbaar voor pc, Mac en Ouya via Steam. Gamer.nl heeft er voor gekozen de game niet te recenseren. In plaats van een waardeoordeel zijn we van mening dat mensen die interesse hebben in het onderwerp van de game, zelf kunnen besluiten om het spel aan te schaffen.

Bron: null

Dit artikel delen:

Lees meer

Respawn Entertainment werkt aan nieuwe third-person titel The Banner Saga nu beschikbaar op PlayStation 4 en Xbox One
6

Reacties op: That Dragon, Cancer

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • None

    Vovelic

    • 1 jaar, 5 maanden geleden
    Ik heb ooit een interview gezien met de ouders die vertelde over deze game en damn ik kreeg bijna tranen in mijn ogen. Het is een heel emotionele game, om die rede zou ik hem niet willen spelen want ik weet dat er geen happy ending is… :(

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • None

    gamerlezer

    • 1 jaar, 5 maanden geleden
    Mooi gebaar (ook een manier voor hun om het verwerken denk ik), maar ik zou de game ook niet spelen. Ik zou het niet goed trekken denk ik… heb zelf een zoontje…god moet er niet aan denken. Bij 'Two brothers' hield ik het ook niet droog. Gamerlezer –> emo gamer :)

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • None

    Grohe

    • 1 jaar, 5 maanden geleden
    Ik heb het gespeeld en halverwege heb ik het maar ff afgezet om wat bij te komen . Gaat vrij diep en ik denk dat bijna iedereen die een kind heeft of iemand met kanker kent het amper droog houdt.
    Ben ook eens met dit artikel. Want een film hierover ontroerd me minder dan zo'n game. Als je bijvoorbeeld de baby ziet, je kijkt even een naar buiten (zelf en niet geregisseer) en opeens is de wieg leeg… Dan voel je echt die enorme leegte.
    Ga nog wel verder spelen want het is ook wel 's goed die zijde van het leven onder ogen te zien.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Fappert

    • 1 jaar, 5 maanden geleden
    Heb thuis een ventje van 2! Nope, dit gaat hem niet worden. Alleen de gedachten al voel ik mijn ogen prikken.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • None

    ThaClown

    • 1 jaar, 5 maanden geleden
    Het enige dat mij mogelijk zou storen is het geloofsaspect, wat volgens deze beschrijving redelijk sterkt terugkomt. Omdat het persoonlijk is vanuit de ouders is het begrijpelijk, maar als overtuigd atheïst had dat van mij niet gehoeven. Liever neutraal gebleven.

    Ik kende deze game nog niet, maar ga hem zeker aanschaffen op Steam, al was het maar om een steunbetuiging te geven.

    En verder @Gamer.nl: Doe aub iets aan het volledig ongepaste gedrag van dat onderontwikkelde pubertje @sollitdude. Een levenslange IP ban lijkt me een milde straf.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • None

    incarnatus

    • 1 jaar, 5 maanden geleden
    @ThaClown
    "En verder @Gamer.nl: Doe aub iets aan het volledig ongepaste gedrag van dat onderontwikkelde pubertje @sollitdude. Een levenslange IP ban lijkt me een milde straf."

    Hebben ze net voor gezorgd zie ik.
    Ik wou ze net gaan mailen maar toen zag ik dat deze pagina al was aangepast.

    Ach, die gozer doet zijn naam eer aan. Zoals hij zich gedraagt zal hij altijd Sollitude blijven leven… (NL: Eenzaam)

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.

 

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.