Wacky Wheels is nu nog steeds op vele plekjes op het internet als shareware te downloaden. Hoewel het spel destijds voor mensen die nog niet in het bezit waren van een Super Nintendo waarschijnlijk wordt ervaren als de voorloper van de Mario Kart-serie, is het juist andersom. De makers van Wacky Wheels, Andy Edwardson en Shaun Gadalla, lieten zich zelfs door de Nintendo-game Super Mario Kart inspireren.

Die kwam namelijk twee jaar eerder uit in Amerika. Apogee is uiteindelijk het bedrijf geweest dat geld investeerde in de ontwikkeling van Wacky Wheels. Gelukkig maar, want ondanks de populariteit van Mario Kart, is het dierentuinkartspel voor veel mensen een van de eerste -en waarschijnlijk meest droge- aanrakingen met racegames geweest.

De Duck Shoot-out-modus is misschien het beste voorbeeld van de droge Wacky Wheels-humor. Het wordt gedaan in speciale gevechtscircuits, die niets met de normale kartcircuits te maken hebben. Er rijden door de levels allemaal speelgoedeendjes op wielen en die moet jij neerschieten met egels. Die egels houden er iets andere hobby's op na dan de blauwe variant van Sega. Ze staan meestal midden op de kartbaan te jojoën, de krant te lezen of te potloodventen in hun badjas.

Jachtobject

Het slaat natuurlijk als een tang op een varken, maar hun vreemde gewoontes maken Wacky Wheels nog net even wat gekker. Je moet ze -hoe zielig ook- vooral aanrijden, want ze gelden als munitie tegen de eendjes. Er zijn zelfs twee rake egelschoten nodig voor eendjes die een vliegenierspetje dragen. Erg apart natuurlijk, die beestenbende, maar als die egels kogels zijn en de eenden het jachtobject, wie zit er dan achter het stuur?

Die taak is voor kleurrijke en exotische diersoorten uit alle gedeeltes die je in een dierentuin als Artis kunt bedenken. Je kiest bijvoorbeeld een schattig wasbeertje, een luidruchtige olifant, een flinke eland of een haai. Elk dier heeft zo zijn eigen geluidje, dat je hoort als je langs ze rijdt. Het zijn vreemde kreetjes, maar ze weten bij te dragen aan de gekkige stijl van Wacky Wheels. Zoals het niet zo zoetgevooisde geluid van de pelikaan bijvoorbeeld. Die vogel klinkt meer als een opgefokte meeuw, maar stiekem weten we – met als enige kennis de natuurfilms - niet wat voor geluid zo'n dier echt maakt als hij kart natuurlijk.

Bumperkleven

Het zijn in ieder geval grappige en snelle geluidjes, die je tijdens de gewone races waarschuwen dat de beesten bij je in de buurt rijden. Ook geeft het je het idee dat de dieren zich daadwerkelijk aan je ergeren je bij ze bumperkleeft. Sterker nog, hilarisch genoeg kijken ze ook echt achterom en gaan ze claxonneren als je het waagt te dicht op hun achterwielen te rijden. Het is belachelijk dat beesten in een kart zitten, maar helemaal dat ze heel menselijk achter zich gaan kijken om je in de gaten te houden. En hoewel de dieren dankzij de pixelbrei van meer dan 15 jaar geleden geen echte gezichtsuitdrukking kennen, is hun irritatie daardoor toch zichtbaar.

Maar blijf vooral op de weg letten, want daar komen af en toe 'JUMP'-markeringen voor en als je eroverheen rijdt, dan wordt je kart de lucht in gelanceerd, doet ie een geinig pirouetje en komt ie weer prima met vier wielen in de juiste richting op het asfalt neer. Je bestuurder heeft zelfs nog even tijd om zijn armpjes heel blij in de lucht te steken.

Jerrycans en lucifers

Naast JUMP-markeringen kunnen zomaar olievlekken op de weg opdoemen, die zijn neergelegd door die o zo norse tegenstanders. Samen met bommen, ijsblokken en vuurballen kunnen die worden ingezet om mederacers te vertragen en irriteren. Erg lastig is het niet om een power-up te pakken, want zelfs het snelste racetempo in Wacky Wheels is niet bepaald wangen-schuddend en tranen-uit-de-ogen-lopend snel. Daar gaat het in deze doldwaze racegame gelukkig helemaal niet om. Het is vooral een grappig kartspelletje met een lief grafisch stijltje waarin opmerkelijke en onvergetelijke figuurtjes de hoofdrol spelen.