De rol van Chris Redfield in Resident Evil 6 is eigenlijk vrij logisch, noodzakelijk bijna. Overal op de wereld vinden incidenten van bioterrorisme plaats en hij is als veteraan van de B.S.A.A-organisatie de eerste die erop uit wordt gestuurd als het echt goed misgaat. Je doorloopt in zijn campagne redelijk losstaande missies met één duidelijke doelstelling: er is een groot gemuteerd beest gesignaleerd en dat moet zo snel mogelijk geneutraliseerd worden.

En ja, als legergetrainde held houdt hij het niet bij een handgun en een machinegeweer; hij heeft een heel scala aan wapens bij zich, inclusief een granaatwerper die je al vrij snel ter beschikking krijgt. De campagne van Chris verschilt behoorlijk van de doorsnee third-person shooter. Je hoeft echt geen zorgvuldig achter elkaar opgestelde muurtjes met daartussen sloten aan vijanden te verwachten. Het krioelt wel van de zombies, maar zij vormen slechts een obstakel voor je eigenlijke missie. Dat uit zich ook in de welwillendheid van je teammaten om ook de handen uit de mouwen te steken en hun geweer leeg te schieten.

Als Chris ben je daadwerkelijk de leider van een eenheid. Zijn teamgenoten wachten tot hij het bevel geeft als het ertoe doet, maar zijn er vaak het snelste bij zodra er een groep vijanden tevoorschijn komt. En dat is best een verademing in een genre dat vaak gekenmerkt wordt door apathische, computergestuurde kompanen. Je accepteert hierdoor veel sneller dat zijn gedeelte stukken meer actiegeoriënteerd is, omdat er dankzij één duidelijk doelwit altijd een zekere urgentie voelbaar is. Je bent er niet op uitgestuurd om je uren bezig te houden met kanonnenvoer dat onophoudelijk wordt aangevuld.

De campagne van Chris is in die zin het meest consistent van de vier. Het is niet de meest boeiende, maar er wordt wel steeds gevarieerd om de schietactie aan te kleden. Zo moet je op een gegeven moment een paar gegijzelde mensen redden uit een flatgebouw. Iedere verdieping heeft een stuk of veertig minuscule kamertjes en met nog meer identieke muren om de verwarring compleet te maken. Hierin ga je op zoek naar de gijzelnemers die nog ergens rondlopen. Ook dan zie je weer hoe nuttig je teamgenoten zich maken; zij kammen de omgeving op strategische wijzen uit en fungeren zo als drie extra paar ogen en oren.

In het verhaal moet Chris het met een kleiner rolletje doen. Hij loopt Leon en Sherry Birkin geregeld tegen het lijf, maar bekommert zich vooral om zijn eigen missie en helpt enkel sporadisch. Wel is er meer aandacht besteed aan zijn karakter, dat in deel vijf niet verder reikte dan dat van een ordinaire spierbundel. In Resident Evil 6 wordt meer gestalte gegeven aan waarom hij soms een getrainde aap lijkt, in plaats van iemand die voor zichzelf denkt. Dit maakt hem veel geloofwaardiger als het alfamannetje van de serie.

Lees de volledige recensie van Resident Evil 6