Achtergrond
zelda: wind waker

Reload: The Legend of Zelda: The Wind Waker

Traditionele Zelda in topvorm

Geschreven door Thijs Barnhard op
Na afloop van de meest recente Nintendo Direct werden we even terug in de tijd geworpen. Er was onder sommige gamers namelijk wat onvrede over de nieuwe grafische stijl van de net aangekondigd Link’s Awakening-remake. Die rare kraaloogjes en personages die glimmen alsof ze gemaakt zijn van plastic vielen niet bij iedereen even goed in de smaak. Je zou er bijna nostalgisch van worden.

In 2001 was er namelijk een soortgelijke reactie onder fans. Na spelers warm gemaakt te hebben met een techdemo van een ‘realistische’ Link en Ganondorf in gevecht, kwam Nintendo ineens aanzetten met iets compleet anders’.. Een tekenfilmachtige Link, met overdreven gezichtsuitdrukkingen en mallotige vijanden, was totaal niet waar men op zat te wachten.

zelda: wind waker

Tijdloos mooi

Hoe ironisch is het dat The Wind Waker juist zo mooi oud is geworden. Al die klachten over de zogenaamde kinderachtige stijl bleken nogal misplaatst, want terwijl het veel serieuzere Twilight Princess en de realistisch bedoelde techdemo met de jaren lelijker werden, is deze game nog steeds schitterend. The Wind Waker is tijdloos.

Het helpt bovendien ook dat er onder die mooie grafische stijl ook een heel erg fijn avontuur zit. Aanvankelijk lijkt het verhaal van Link – aan het begin van het spel nog gehesen in een hele hippe pyjama – om zijn zusje te redden weinig te maken te hebben met de overkoepelende legende. Beetje bij beetje wordt de plek van de nieuwe Link in dit verhaal duidelijker.

Een Zelda met persoonlijkheid

Nog nooit eerder in de The Legend of Zelda-franchise had de held ook zoveel persoonlijkheid. Link staat te dansen als hij een torenhoge baas weet te verslaan en gilt het uit wanneer hij per ongeluk in brand vliegt. Zijn grote expressieve ogen zijn er bovendien niet alleen voor de show. Ze kijken naar potentiële interessante objecten of situaties in de omgeving die je als speler misschien gemist hebt.

Ook Zelda is in deze game eindelijk iets meer dan een zachtaardige prinses. Ze is een brutale piraat en runt een schip met een bemanning vol rare snuiters. De cel shaded stijl van The Wind Waker zorgt er bovendien voor dat alle bijfiguren een opvallend eigen uiterlijk hebben. Hierdoor is iedere dorpsbewoner memorabel, of ze nu iets interessants te zeggen hebben of niet. Zo komt ook die gigantische zee een beetje tot leven. Best knap voor een zo goed als lege plas water.

Varen over de woelige baren

De grote oceaan waar het avontuur van deze Link plaatsvindt is namelijk het gezonken koninkrijk Hyrule. Deze verloren wereld spreekt enorm tot de verbeelding, maar heel veel is er helaas niet te doen. De echte actie speelt zich vooral bovenwater af. De grote zee is namelijk besprenkeld met kleine eilandjes waar altijd wel een nieuw stukje verhaal, optionele quest of schat te vinden is. Veel van de eilanden zijn een soort minikerkers die zich in veel gevallen pas laten openen wanneer Link de juiste hulpmiddelen heeft gevonden.

Deze Metroid-achtige aanpak komt in The Wind Waker veel meer dan in vorige Zelda’s naar voren. Het zorgt er voor dat je best veel heen en weer aan het reizen bent tussen verschillende eilandjes en soms een interessante plek veel later in het spel weer moet bezoeken. Afstanden afleggen gaat met behulp van The King of Red Lions, een pratende zeilboot die Link soms de goede richting in stuurt, maar nooit zo bemoeizuchtig is als het feetje Navi.

Over tien jaar ziet het spel er waarschijnlijk nog steeds mooi uit en is de oude Zelda-formule nog altijd goed geconserveerd

Iets sneller, maar verder hetzelfde

Het varen blijft tot op de dag van vandaag een van de meest controversiële onderdelen van de game. De ene speler vindt het dodelijk saai en veel te lang duren, de andere kan de vrij lange pauzes tijdens de echte actie op de eilanden best waarderen. Nintendo zelf voegde aan de HD-remake in 2013 een zeil toe waarmee je net wat sneller gaat om zo de reistijden iets korter te maken.

Naast het varen is er in de remake op de Wii U eigenlijk bijzonder weinig veranderd en dat is ook met goede reden. The Wind Waker is misschien niet de meest originele of moeilijke Zelda, maar wel een bijzonder gelikte. De kerkers zijn daar het ultieme voorbeeld van. Het zijn bij lange na geen complexe doolhoven meer waarin je kunt verdwalen, maar een aaneenschakeling van puzzels.

Beeld van de HD-remaster voor Wii U

Traditioneel in topvorm

Daar is helemaal niets mis mee, want de obstakels steken leuk in elkaar omdat de nieuwe items uit de kerker vaak cruciaal zijn. Oude bekende items keren in iets aangepaste vorm terug, maar de echte ster is het Deku-blad. Dit compacte boomblaadje groeit bij gebruik, zodat Link hem als parachute kan gebruiken om afstanden zwevend af te leggen. Door met het blad te zwaaien kunnen vijanden aan de kant geblazen worden.

Lang niet alle items zijn zo veelzijdig, maar The Wind Waker houdt het juiste idee in het achterhoofd. Nieuwe vaardigheden worden pas echt leuk wanneer ze multifunctioneel zijn en lang nadat je de kerker hebt uitgespeeld nog van pas komen. Link’s grijphaak valt daar misschien niet helemaal onder, maar zijn boemerang en pijl en boog zonder twijfel wel. Als er een les is die het veel recentere Breath of the Wild van dit specifieke deel heeft geleerd, is het wel dat vaardigheden multifunctioneel moeten zijn om ze interessant te houden. In Breath of the Wild gebruik je namelijk tientallen urenlang dezelfde krachten uit de Sheikah Slate.

The Wind Waker is verder een behoorlijk traditionele Zelda, maar dan wel eentje in topvorm. Over tien jaar ziet het spel er waarschijnlijk nog steeds mooi uit en is de oude Zelda-formule nog altijd goed geconserveerd. Een game die aanvankelijk zo snel werd afgeschreven kan geen mooiere erfenis hebben.

Laatste Reloads op Gamer.nl:

Dit artikel delen:

Lees meer

Moet Sekiro een Assist Mode hebben? - Gamer.nl Podcast 220 Nieuws van de week: Apple Arcade en de PlayStation State of Play
7

Reacties op: Reload: The Legend of Zelda: The Wind Waker

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • Solowo

    • 31 maart 2019 12:45
    Het zal vast een leuk spel zijn maar juist door het grafische was ik afgeknapt op dit deel, heb het dus ook nooit gespeeld. Dat het mooi oud is geworden verandert het niet voor mij, destijds vond ik het al Mario 64 graphics hebben. Ik zal er wel naast zitten maar dat is hoe ik het zie.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • clandestine666

    • 31 maart 2019 13:02
    @Solowo Je hebt een geweldig spel gemist, echt een hele toffe Zelda en al open-wereld lang voor dat BotW ten tonele verscheen.

    Ik heb zelf de graphics altijd voor lief genomen, en het klopt helemaal dat de grafische stijl prima oud is geworden.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • watashi wa maurice desu.

    • 31 maart 2019 14:49
    @Solowo
    Kom jong, zet die mening opzij en speel deze game. Als er 1 zelda is die nu net niet gedateerd is dan is het deze.
    Daarbij zoek in je innerlijke ziel, waar is dat kind dat graag tekenfilms keek, ik weet niet welke leeftijd je hebt, maar animatie is van alle tijden. En als je dat kind weer gevonden hebt ben dan ook niet te volwassen om eens door een koddige look heen te kijken en een dijk van een game te ontdekken.
    Muzikaal, grafisch en alles.

    En dat jij zegt dat het mario64 gfx heeft dan heb je nog nooit goed gekeken. Kijk maar naar diverse bossfights van windwaker.

    https://youtu.be/F51qLMW2Z34
    Weet niet of de link werkt dus zoek maar op: windwaker HD Helmaroc boss fight.

    Zoals deze. Als je dan zegt dat dit N64 kwaliteit is dan zijn er weinig games die jij heel mooi vind. Want grafisch cel shaded maakt het nog geen N64 gfx. Want de details zijn nog altijd veel hoger, met soepele bewegingen, met mooier lightsourcing.

    Jij ziet….tekenfilm stijl dus is N64… en dat is wel kort door de bocht.

    Zoals ik al zei, geef het een kans, en je zult zien dat die anime stijl eigenlijk heel sterk is.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • ph4ge

    • 31 maart 2019 19:00
    Een van de beste Zelda's en daarmee een van de beste spellen ooit. Vergeet de epische muziek ook niet! Jammer dat ik hem 3x uitgespeeld heb en er nu geen lol meer aan beleef. Als je hem nog niet hebt gespeeld doe dat dan.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • whaha

    • 31 maart 2019 21:26
    Het enige jammer aan dit alles vind ik de remake. Die is te vroeg gekomen. Stel je eens voor als die nu of over een jaar uit zou komen voor de Switch?
    Oh wacht, dan zit je in het vaarwater van die remake wat de aanleiding was voor deze reload. Laat maar.

    Verder: dit is de enige Zelda die ik daadwerkelijk heb uitgespeeld. Ik heb beide vervolgen: Phantom Hourglass & Spirit Tracks, maar Spirit Tracks heeft nooit in mijn DS gezeten, want ik vond dat Phantom Hourglass gewoon op een 'thuisspelcomputer' had moeten komen en daarom had ik er minder plezier van dan met The Wind Waker. Maar zover ik begreep was TWW dan ook een stuk leuker en/of origineler dan die twee vervolgen - hoorde ik van mensen die ze wel helemaal gespeeld hadden.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Lord Ganon

    • 1 april 2019 15:33
    Heerlijke game, goede muziek, leuke twists. En bij de remake zijn bepaalde storende factoren uit de game gehaald en/of aangepast (fast sail, triforce quest). Ik blijf het een heerlijke game vinden.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Heiny Reimes

    • 4 april 2019 13:03
    Mooi? Ja!
    Visueel goed met zijn tijd meegegaan? Zeker!

    Echter was het na het zien van de demo tijdens de space expo in 2001, waarin je Ganondorf zag vechten met Link een enorme tegenvaller. De zelda met bijna Metal Gear achtige look zag er fantastisch uit en de kiddy Zelda look viel daarom erg tegen. Ze hebben gelukkig na het tonen van de eerste trailer het gezicht minder plat gemaakt.

    Wel was in die tijd al overduidelijk dat de animatie briljant was en daarom is het nu in HD met de simpele textures die zich makkelijker laten scalen een stuk beter dan toen Resident Evil 4, Zelda Twilight Princess, God of War en menig andere titel van die tijd. Echter moeten we niet vergeten dat we toen op een CRT TV speelde waarbij de texturen niet scherp weergegeven konden worden en zijn de spellen in die tijd met dat in het achterhoofd gevisualiseerd.

    Dus ja veel spellen zoals Zelda, Mario Kart, Mario Sunshine en vele anderen met 'relatief' simpele texturen zien er nu veel beter uit in HD omdat je nu veel harder met de imperfecties van die tijd wordt geconfronteerd die door de lage resoluties niet opvielen.

    Doet er niet aan af dat die spellen nu absoluut visueel interesanter zijn om te spelen en ik ze graag op mijn Switch zou willen hebben (met ook Mario Galaxy en andere soortgelijke spellen).

    Echter wil ik wel benadrukken dat Windwaker (ook toegegeven door Miyamoto) een haastklus was en veel van de ideeën er niet in zaten en uiteindelijk in latere Zelda's zijn beland. Dit is vooral te merken met hoe simpel het verzamelen van de stukjes triforce is (voornamelijk wat vissen), hoe leeg de wereld is(erg weinig bewoners of dorpjes) en niet te vergeten als je onder water komt je het oude mooi gemaakte dorp bij het kasteel weer ziet uit Oot, maar enkel even doorheen loopt en niets mee wordt gedaan.

    Dus qua gameplay: Best mager 'voor een Zelda titel'…

    Wel grappig hoe dat deze titel net als Luigi's Mansion of Street Fighter 3 in hun tijd niet zo goed of minder als verwacht werden beoordeeld, maar later beter worden beoordeeld.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.

 

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.