Beide Jazz Jackrabbit-spellen waren dijken van platformers en Jazz Jackrabbit 2 is zelfs op moderne computers nog prima te spelen. Deel 1 (1994) was al redelijk vermakelijk, deel 2 (1998) tilde het begrip parallax scrolling naar een geheel nieuw niveau en doet niet onder voor recente platformgames. Door de gelaagdheid en scherpte van achtergronden ziet de game er nog steeds prachtig uit en de heerlijke retromuziek wekt nostalgie en melancholie op. Met hedendaagse platformers als (de reboot van) Giana Sisters, Mark of The Ninja en Rayman Legends hebben we dan wel veel plezier gehad, het Jazz Jackrabbit-platformgevoel is echter nog steeds uniek en ongeëvenaard. Jazz Jackrabbit 2 had zelfs diverse multiplayermodi, die tot op de dag van vandaag worden ondersteund via deze website.

Vier helden

De makers van de veel te vroeg gestorven reeks hebben het overigens ver geschopt in gamesland. Ondanks het geannuleerde vervolg (in 3D) zijn zowel de ontwerper als hoofdprogrammeur van Jazz Jackrabbit doorgegroeid naar sleutelrollen bij grote ontwikkelaars. Jazz Jackrabbit werd ontworpen door Cliff Bleszinski, bekend van Unreal Tournament en de Gears of War-serie. Arjan Brussee programmeerde de games en streek later via zijn eigen Orange Games en Lost Boys Games neer bij Guerrilla Games. Na zijn werk aan Killzone en de overname van Guerrilla door Sony vertrok Arjan naar Visceral Games om te werken aan een nieuw project.

Terug naar Jazz Jackrabbit, want door Pasen als aanleiding te nemen zijn we weer hopeloos verslaafd geraakt. Bij het openen van Jack Jazzrabbit 2 valt het klassieke Shareware-sfeertje op en krijg je een overzicht van de verschillende thematische delen, die vroeger los op diskettes (en later op cd-rom) werden verkocht. Jazz Jackrabbit 2 bestaat uit vier werelden, daarnaast is er een shareware-level en kun je zelfgemaakte levels importeren. Ook is er een partymodus met lokale multiplayer in splitscreen, LAN-optie én multiplayer over internet. Bovendien mag je kiezen tussen Jazz en Spaz om mee te spelen, met als verschillen de dubbele sprong van Spaz en de helikopteroren van Jazz. Hiermee zweef je à la Rayman door het speelveld.

Op z’n paasbest   

De werelden in Jazz Jackrabbit zien er indrukwekkend uit dankzij het gebruik van minstens drie lagen, die door parallax scrolling een realistisch gevoel van diepte geven. Jazz Jackrabbit 2 heeft ook nog eens flitsende lichteffecten (Ambient Lighting), hoewel de resolutie op maximaal 640x480 kan worden ingesteld. Tegenwoordig is die lage resolutie niet storend, vooral wanneer je de game in een venster speelt. Doordat de werelden zo kleurrijk zijn, valt de leeftijd van het spel nauwelijks op.

Beide delen bieden klassieke platformactie, waarbij de focus ligt op het omver knallen van grote hoeveelheden tegenstanders, met de vele verschillende wapens. Reguliere schildpadden schakel je gemakkelijk met simpele guns uit, voor vliegende vijanden zijn bijvoorbeeld raketten geschikter. Elke wereld heeft z’n eigen vijanden, eindbazen en bonusgebieden, waarvan sommigen alleen te bereiken zijn door het kapotschieten van speciale blokjes met bepaalde wapens. Het maakt de zoektocht naar nieuwe wapens leuker en zorgt ervoor dat je elk level uitpluist om alle muntjes te vinden of om wortels te pakken. Vooral wanneer een eindbaas op komst is stijgt de noodzaak voor worteltjes, want zo’n gevecht ingaan met weinig hartjes op de teller is riskant. Eindbazen variëren in beide delen enorm, van schildpadden op schietende kalkoenen tot schreeuwende operakonijnen of mechanische monsters in stijl van Dr. Eggman’s creaties.

Verder zitten er verrassend veel bonussen, geheime kamers en variatie in Jazz Jackrabbit 2. Om de twee à drie levels krijg je pittige eindbazengevechten, waar behendigheid – rennen, springen en schieten – en de uitdaging van het klassieke glijbaaneffect hand in hand gaan. Zoals het een klassieke platformer beaamt, voelt de vloer altijd glibberig aan en schieten Jazz of Spaz bij elke toetsaanslag iets te ver door. In de levels duiken als ondersteuning plezierige bonussen op in de vorm van hoverboards, draagbare helikopters en een schietende vogel die je vergezelt. Jazz Jackrabbit mag zijn opgezet als platformer, het voelt door de snelheid vaak alsof je een side-scroller à la R-Type speelt.

Zowel Jazz Jackrabbit 1 als 2 zitten boordevol eindbazen, een immens aantal wapens en heel veel verschillende (bonus)gebieden om doorheen te razen. Dankzij de fijne chiptunemuziek is het een waar genot om de spellen weer eens uit de kast te halen, waarbij opvalt hoe goed ze vandaag de dag nog spelen. Deel 2 valt natuurlijk op door de LAN-mogelijkheden en splitscreen-optie, deel 1 heeft zelfs bonuslevels in 3D! De spellen laten goed zien wat twee designers hebben geleerd van succesvolle voorbeelden uit het verleden, maar JJ 1 en JJ 2 zijn ook op zichzelf toonbeelden van plezierige platformgames.

Jazz Jackrabbit 2 werkt anno 2014 nog steeds prima en je speelt het probleemloos onder Windows 7 of OS X. Met de bijgeleverde level-editor kun je nog steeds zelf levels maken.