Dat F.E.A.R. in de singleplayer fenomenaal wegspeelt is inmiddels bekend. Mocht je dat nog niet weten, dan lees je het wel in de review later deze week. Maar zoals je weet kan geen enkele first-person shooter zonder multiplayer en ook F.E.A.R. is hier geen uitzondering op. Naast een geweldige singleplayer ervaring kent F.E.A.R. gelukkig ook nog de nodige multiplayer-opties, waar je weer vele uurtjes zoet mee kunt zijn. Een korte blik op de speelmodi die deze spannende shooter op het gebied van multiplayer voor ons in petto heeft.

Op het eerste gezicht heeft F.E.A.R. weinig opzienbarende gameplayopties te bieden. Zo ben je weer in staat elkaar heerlijk te fraggen in de welbekende (Team) Deathmatch potjes, kunnen we naar hartelust vlaggetjes van elkaar afpakken in Capture The Flag en staan ook de (Team)Elimination games tot je beschikking, waar het er allemaal om draait wie of welk team als laatste overblijft. Deze modes zijn allemaal met maximaal 16 man te spelen en hoewel dat wat weinig lijkt, is er toch altijd genoeg actie te vinden, ongeacht de plek waar je weer tot leven gewekt wordt. Maar wat heeft F.E.A.R. dan te bieden wat andere shooters niet hebben denk je misschien?

Nou, allereerst kunnen we je verklappen dat al het moois uit het singleplayer gedeelte, ook in multiplayer weer aan bod komt. Ragdoll-effecten, schaduwen die zo mooi geprojecteerd worden, decors die vernietigd kunnen worden, noem het maar op en je vindt het ook weer terug tijdens bijvoorbeeld een ruig potje Deathmatch. Zo begint een level nog maagdelijk schoon, maar na een paar minuten zitten er behoorlijk wat kogelgaten in de muren en na een dikke tien minuten zijn alle potjes en pannetjes van hun plek geschoten. Pakweg een halfuur later herken je het hele level al niet meer terug, wat erg cool om te zien is. Wat zeker het vermelden waard is, is de mooie rook die het gevolg kan zijn van een explosie. Vergeet die lompe rook uit voorgaande games, dit is the real deal, zo hoort rook te zijn! Zeker een mooi effect wat de intensiteit van de vuurgevechten ten goede komt.

Ook een mooie feature uit het singleplayer gedeelte, de SlowMo, komt weer terug in de multiplayer modi. Bij alle gametypes is het mogelijk om een SlowMo variant te starten, waarin eens in de zoveel tijd een speler de kans krijgt om de tijd te vertragen. Dit zal voor die speler natuurlijk op elk willekeurig moment gebeuren en voor hem (of haar) voordeel opleveren. De andere kant van het verhaal is natuurlijk dat dit moment voor andere spelers net op een heel ongelukkig moment kan zijn. Iedereen zal dus van het effect mee kunnen genieten en dit kan heel wat interessante vuurgevechten opleveren, kan ik je verzekeren.

Alle wapens die het spel kent, zijn ook in de multiplayer mode terug te vinden, zij het als een item wat je uit kan kiezen als je de server binnenkomt, zij het als een item dat je terug vindt her in der in de levels zelf. De echt sterke wapens zul je moeten vinden, de wat reguliere wapens, zoals de VK-12 Combat Shotgun en de G2A2 Assault Rifle, kun je bijvoorbeeld kiezen, maar een Rocket Launcher of de befaamde Particle Gun zul je van de grond moeten rapen. Helaas moeten we er wel bij zeggen dat de 10mm HV Penetrator op moment van schrijven nogal te sterk is. De kans is dan ook groot dat er nog het een en ander getweakt zal worden aan de balans.

Mocht je om een of andere nare raden uiteindelijk zonder munitie zitten, dan is het handig om te weten dat het vechtsysteem wat je in de singleplayer campagne van F.E.A.R. tegenkwam, ook online kunt hanteren. Een flying kick of een mooie sliding, het is mogelijk en, niet geheel onbelangrijk, ook nog eens heel effectief. Het is zelfs mogelijk om jezelf op te blazen wanneer je eens een ferme tik uitdeelt aan een brandblusser. En dan beweert men dat het er brandveiliger op wordt! Hoe dan ook, de “unarmed attack” doet niet onder voor de gemiddelde gun, en dat heeft ondergetekende gevoeld ook.

De maps waar het allemaal omdraait, een achttal in totaal, zijn grotendeels afkomstig uit de singleplayer. Dat heeft zijn voordelen, maar ook zeker zijn nadelen. Het ligt er namelijk maar net aan hoe je tegenover zulk soort speelvelden staat. De een vindt de levels te donker, de ander te simpetjes en een ander ongeïnspireerd (“alweer een kantoorgebouw of een rioleringsinstallatie!”). Feit is wel dat de levels stuk voor stuk mooi ontworpen zijn en ook zoals eerder gezegd makkelijk te vernietigen zijn wat decor betreft, en prima geschikt zijn voor maximaal 16 spelers (overigens is het ook met minder man goed te doen).

Is F.E.A.R. dan de game waar velen op hebben gewacht? Welnu, op het gebied van singleplayer is het een dijk van een spel, dat is een ding wat zeker is. Qua multiplayer ligt het maar net aan je smaak. Houd je wel van rondlopen in realistische omgevingen met semi-realistische wapens wat tevens verkapt is in een mooi jasje, dan moet je F.E.A.R. multiplayer zeker eens proberen. Mensen die online willen knallen á la Battlefield 2 zullen hier echter niet aan hun trekken komen.