Het afgelopen jaar zullen we ongetwijfeld blijven herinneren door zijn extremen. Denk aan de gigantische release van Grand Theft Auto 5 of de lancering van twee consoles. Daar is echter al genoeg aandacht aan besteed. Voor ons was 2013 ook het jaar waarin we de breedte in gingen en meer aandacht besteedden aan de kleinere, onopvallende helden uit de game-industrie. We brengen een aantal van de meest interessante artikelen nog een keer onder de aandacht. 

Serious gaming, serious business

Dat de serious gamemarkt aan het groeien is mag geen verrassing meer genoemd worden. Vanuit alle sectoren zijn bedrijven games gaan gebruiken om hun personeel op te leiden, klanten te binden of de maatschappij te verbeteren. Als Nederlanders kunnen we daarnaast trots zijn op een aantal vooruitstrevende en ambitieuze projecten. Het in Den Haag gelegen Tygron produceerde bijvoorbeeld een krachtige planologie tool, waarmee allerlei stedelijke projecten uitgevoerd kunnen worden. In het interview met Gamer.nl vertelde ze dat ze de wereld wilden veranderen met deze multifunctionele editor. Inmiddels is Tygron al uitgebreid naar Amerika, dus ze zijn op de goede weg.

In Schaarsbergen rapporteerden we eveneens over het gebruik van de software VBS2 door het leger. Daar zagen we hoe commando’s te maken kregen met virtuele oorlogsituaties en hoe dat een serieus onderdeel is van de trainingen van een soldaat. De aanwezige generaals, kapiteins en commandanten waren daarbij zichtbaar onder de indruk van de tactische diepgang en het realisme van de softwaretool.

Dat bedrijven beter doorkrijgen hoe ze klanten kunnen binden met een game bewees KLM met Aviation Empire. Het kwam meer in de buurt van een volwaardige strategiegame dan een serious game en werd door ons zelfs beloond met een 8. Alhoewel het weldegelijk een tycoon-achtige ervaring biedt, valt de commerciële insteek niet te negeren. De game motiveert vliegen met KLM en wekt begrip en sympathie op voor datzelfde bedrijf.

Omarmd door wetenschap

We schromen niet om af en toe te relateren aan onze universitaire achtergrond en lekker elitair te zwijmelen over games. Zo keek Gamer.nl nog een keer kritisch naar de taxonomie van Richard Bartle, waarmee hij vier verschillende spelerstypes onderscheidde. Alhoewel zijn artikel uit 1996 stamt en gebaseerd is op tekstuele RPG’s, is de theorie van Bartle nog steeds van grote waarde. Het is immers belangrijk om te proberen te begrijpen hoe gamers zijn om op een goede manier door te innoveren.

Ook bespraken we het conflict tussen game en verhaal aan de hand van de ludo-narratieve dissonantie. Simpel gezegd houdt dat het conflict dat ontstaat tussen de essentie van het verhaal en de essentie van de gameplay in. Het geeft vooral aan dat er veel meer schuilt achter het gebruik van verhalen in games. Het gaf ons ook de mogelijkheid om op een meta-niveau nog een keer kritisch te kijken naar een aantal games. Zo linkten we het concept van procedurele retoriek aan de thematiek van Bioshock: Infinite om de game achteraf nog van wat terechte kritiek te voorzien.

Daarnaast zagen we ook de opkomst van een nieuwe master op de Universiteit van Amsterdam die zich voornamelijk richt op de psychologische, sociale en maatschappelijke kant van gaming. We spraken met een aantal docenten en prominenten uit de serious game industrie om kritisch te bespreken hoeveel wetenschap nou eigenlijk echt kan toevoegen aan de game-industrie.

Obscuur of geniaal

Als een echte John van den Heuvel deed Gamer.nl het afgelopen jaar verslag over de ‘geheime grijze markt van de gamewereld’. Daarin vertelde iemand die zelf in dit ‘onderwereldje’ zit ons over de verhandeling van allerlei verboden apparatuur. Zo kreeg hij zelf in september al een Playstation 4 aangeboden en bemachtigde hij in het verleden talloze gelekte demo’s. Echte criminele allure heeft de praktijk echter niet helemaal. Het gaat hem er vooral om content te ontdekken die voor de gewone mens simpelweg nog niet beschikbaar is.

Een ander opmerkelijk maar inspirerend verhaal kregen we van Jon Hales, die ondanks een lichamelijke verlamming toch een game wist te maken. Slechts met zijn pink wist hij volledig in zijn eentje het spelletje Blizz Words te programmeren. Zelden kregen we in een interview te maken met zo’n positief ingestelde en goedhartige man als Jon Hales.

Op een ietwat obscure locatie in Amsterdam aanschouwden we ook de TonTon club. Het betreft een gloednieuw concept dat de klassieke speelhal vermengt met innovatief gamedesign, kunst en historie. Op een sympathieke hipster-manier probeert dit bijzondere project het gebrek aan arcadehallen op te vullen.

Het zijn uiteindelijk dergelijke verhalen waar we bij Gamer.nl het meest trots op zijn. Natuurlijk, die zoveelste bespreking van de Playstation 4 of die ene preview van GTA 5 zijn de echte blikvangers van 2013, maar ze vertellen niet hoezeer het medium echt aan het groeien is. Niet alleen financieel gezien, maar vooral qua volwassenheid.