Daytona USA was achttien jaar geleden een grafische prestatie van jewelste. De voor die tijd realistische 3D-racewereld deed de hoofden van voorbijgangers omdraaien bij het zien van de arcademachine. Wat ooit begon als opdracht om Ridge Racer van de arcadetroon te stoten, is inmiddels een van de bestverdienende arcadespellen aller tijden. En of je de game nu ooit gespeeld hebt of niet, het is gemakkelijk om te herkennen waar dat succes vandaan komt.

Meezingers

Het spel staat vooral voor uitdaging met de pittige moeilijkheidsgraad in de arcadehal. Je wagen met driehonderd kilometer per uur op het asfalt zien te houden op de verschillende vrolijk gekleurde circuits, terwijl je links en rechts tegenstanders probeert in te halen. Ondertussen speelt de knettergekke soundtrack op de achtergrond, die je dagen lang niet meer uit je hoofd krijgt. Wie hedendaagse games gewend is, verwart de vormgegeven bolides wellicht met koekblikken, maar de charme is onverminderd. Het spel is briljant in zijn eenvoud. Er zijn maar twee auto’s om uit te kiezen en drie parkoersen (gespiegelde versies niet meegeteld). Met een instelbare moeilijkheidsgraad kun je dat frustrerende gevoel van vroeger weer doen herleven wanneer je een fout maakte in je lange jacht op de koploper en hem definitief uit het oog verloor.

Het mooie aan de heruitgave van het spel is dat je niet alleen de oude opties uit de arcade krijgt, maar tevens een aantal nieuwe spelmodi. Zo is er Time Trial waarin je via het leaderboard tegen coureurs van over de hele wereld strijdt. In de Challenge-modus moet je op elk van de drie circuits die het spel rijk is, verschillende uitdagingen voltooien. Bij Survival verdien je secondes voor handelingen als tegenstanders inhalen, drifts en op volle snelheid door de bocht gaan. Hiermee verleng je de speelduur die je hebt op de baan om zo een hogere score neer te zetten. De meest opzienbarende modus is echter Karaoke. Hierin verschijnt de songtekst van een liedje naar keuze van de soundtrack van het spel en kun je ongegeneerd meezingen. Je kunt het rijden zelfs aan de computer overlaten en je helemaal overgeven aan de muziek van bijvoorbeeld “Sky High”. Alleen de microfoon ontbreekt nog.

Verslavend

De multiplayer, die voorheen alleen gespeeld kon worden op met elkaar verbonden machines, is tegenwoordig vervangen door een online multiplayer voor acht spelers. Jammer genoeg is er geen mogelijkheid tot offline splitscreen, maar de actie die je online meemaakt, vangt dat gemis met gemak op. Vooral wanneer ‘catch up’ aanstaat, wordt de race pas echt op de finish beslist. Achtergebleven rijders worden naar voren geduwd om de spanning hoog te houden. Het komt dan misschien minder aan op vaardigheden, maar leuk is het wel.

Waar je in de arcadehal vaak een mooie racestoel inclusief stuur hebt, is dat voor de meeste mensen thuis niet weggelegd. Het is echter wel zo dat de besturing erg houterig is wanneer je de game met een controller speelt. Het is dus aan te raden om je stuur erbij te pakken. Met stuur voelt de rit over Seaside Street Galaxy, Dinosaur Canyon of Three Seven Speedway alsof je nooit uit de arcadehal weg bent gegaan. Zonder stuur verliest het spel helaas een stuk van zijn speelbaarheid en is het zelfs misschien helemaal niet aan te raden.

Daytona USA is een uitstekend gepreserveerde racegame waar Sega uiterst voorzichtig het stof van heeft afgeblazen. Het spel mist diepte op het gebied van opties tegenover de huidige generatie racegames, maar maakt dat goed met zijn ongebreidelde enthousiasme en verslavende gameplay. En er is waarschijnlijk geen racespel dat op kan tegen de briljante soundtrack van deze klassieker.

Daytona USA is getest op de Xbox 360 met het Xbox 360 Wireless Speed Wheel en is verkrijgbaar via Xbox Live Arcade voor 800 Microsoft-punten. De release voor PlayStation Network staat gepland voor het einde van dit jaar.