Battlefield 2: Modern Combat vindt zijn roots op de PC. Met Battlefield 1942, of eigenlijk zelfs het onbekende Codename Eagle, luidde de Zweedse ontwikkelaar Digital Illusions een nieuw tijdperk voor online multiplayer games in. De Battlefield reeks loopt inmiddels al een aantal jaartjes, wat ook voor de nodige vervolgen, uitbreidingen en spinoffs gezorgd heeft. In het kader van de geschiedkundige voorlichting, hierbij een overzicht.

door Joran Polak en Jaap van Nes

Codename Eagle

Codename Eagle was in eerste instantie een traditionele shooter met een duidelijke verhaallijn. Echter, de gameplay die zich in de multiplayer mode ontpopte zou voor een ware revolutie zorgden. Het spel was voorzien van allerlei voertuigen die je kon gebruiken. Codename Eagle was zijn tijd van grote multiplayer maps en toegankelijke voertuigen ver vooruit en heeft nooit het krediet ontvangen wat het eigenlijk had moeten krijgen. DICE ging echter onverschrokken verder met de opvolger van Codename Eagle, dat de titel Battlefield 1942 kreeg. Codename Eagle was volgens DICE de "genesis" van Battlefield en EA was er zo dol op dat ze het wilden verbeterden en vernieuwen.

Battlefield 1942

Het zou zo'n drie jaar duren voordat men Battlefield op de markt bracht. De nieuwe shooter speelde zich af in de Tweede Wereldoorlog en had eigenlijk geen verhaallijn. De levels waren voorzien van een paar regels tekst, maar dat was dan ook alles. Hoewel er wel een singleplayer gedeelte aanwezig was, was het spel voornamelijk gericht op multiplayer, iets wat ook wel duidelijk werd uit de zeer matige AI waar Battlefield 1942 over beschikte. De tegenstanders waren dom en speelden niet goed samen, waardoor de singleplayer nooit goed uit de verf kwam. Dat hoefde ook niet, want online was Battlefield 1942 een knallend succes.

In Battlefield 1942 kon je kiezen uit vijf verschillende klassen. Op het slagveld kwam je de Scout, Assault, Medic, Engineer en Bazooka klasse tegen. Elke eenheid had, net als de tientallen voertuigen, zijn eigen voor- en nadelen. Dit zorgde voor gevarieerde en gespecialiseerde gameplay, wat omarmd werd door de fans van het spel. De eenheden waren echter niet de revolutie die Battlefield 1942 met zich mee bracht. Dat komt namelijk op conto van de voertuigen en de gigantische levels. Het spel bevatte maar liefst 35 verschillende voertuigen, waaronder vliegtuigen, slagschepen, duikboten en tal van landvehikels. De massale levels kregen een extra vleugje sfeer mee door het historische karakter. Ieder level was namelijk gebaseerd op een veldslag uit de Tweede Wereldoorlog, waaronder Operation Market Garden, Stalingrad, Omaha Beach en Iwo Jima. De balans, voertuigen, massale levels en het gigantische online speelplezier, maakten van Battlefield 1942 een dijk van een game.

Road to Rome

Battlefield verkocht als een trein en werd een groot succes. En waar succes is, daar zijn uitbreidingen. Al vrij gauw na de release van Battlefield 1942 verscheen de eerste uitbreiding, The Road to Rome. Deze uitbreiding richtte zich op de oorlog in Europa, en dan vooral in Italië. In totaal waren er zes levels toegevoegd, gebaseerd op de campagnes in Sicilië en Italië, waaronder Operatie Husky en de gevechten om Anzio en Monte Cassino. Naast de nieuwe levels had men ook acht voertuigen van stal gehaald, waaronder de Duitse BF-110 en de Engelse Mosquito, een van de eerste straaljagers. Daarnaast werden de geallieerde strijdkrachten uitgebreid met Italiaanse en Franse troepen. Het singleplayer gedeelte was nog steeds niet veel soeps, maar al met al was Road to Rome een zeer degelijke uitbreiding. Toch bleven de meeste gamers gewoon Battlefield 1942 of een van de vele mods spelen die voor het spel verschenen.