Ik word wakker, het is een maandagochtend, de ergste van de week.

Na een heerlijk weekend vol ongezond eten, veel frisdrank en vooral veel games komt altijd die vreselijke maandagochtend, waarop je nog wel 2 uur door zou willen slapen.

Aan het begin van het jaar kon ik dat ook, want ik was de eerste 2 uur vrij, maar toen kreeg die stomme school het goede idee om het laatste uur naar het eerste te verplaatsen waardoor ik nu dus elke maandag een tussenuur heb, slaap inhalen op een hard bureau dus!

Ik wrijf in m'n ogen, zie al die consoles en games staan en realiseer me dat ik pas vanmiddag kan spelen.

Maar het is niet anders, en om kwart voor acht stap ik ingepakt in veel te veel lagen kleding de ijzige kou in, een stel oordopjes in m'n oor.

Na een rit van hooguit een half uurtje ben ik doorzweet, zelfs met dit weer, hoe krijg ik het voor elkaar?

Na een saai uur maatschappijleer waarin de leraar het altijd weet te presteren om aan het begin van de les te roepen dat we 'erg snel door de vragen heen moeten' omdat we 'weinig tijd hebben', maar daarna de complete les volpraat over éen opdracht, hoe krijgt hij het voor elkaar?

Maar daarna begint het tussenuur, en ik slenter naar een studieruimte, jeweetwel, een plek waar niemand studeert en iedereen zijn tussenuren verdoet door over het internet te surfen.

Zo ook ik, en ik wil mijn Halo 3 game-geschiedenis checken om te zien of ik de beste was van die potjes van zondag.

"this site is blocked" verschijnt op mijn scherm, een glimlachje tegelijkertijd op mijn gezicht.

Als een impuls ga ik naar start, programma's en zoek ik opdrachtprompt, automatisch typen mijn vingers "ping www.bungie.net" en de rij nummertjes die verschijnt kopiëer ik in de taakbalk.

De domheid van de school is lachwekkend, maar dat wist ik al.

Ik blijk de beste te zijn van het eerste potje, een doodnormale Team Deathmatch, maar ik heb ook heel slecht gepresteerd op een andere map.

Ik kijk op gametrailers en zoek wat filmpjes over Call of Duty 4, die vrijdag al uitkomt, om mezelf alvast lekker te maken.

De game ziet er ongelooflijk goed uit en ik kan niet wachten om hem te spelen!

Dan gaat de bel, en ik realiseer me dat het tussenuur voorbij is gegaan zonder dat ik heb geslapen, zonde.

Maar wat verveel ik jullie nou met mijn schooldag, ik zal gelijk de komende lessen overslaan!

Na de saaie lange uren vol leraren die denken dat ze grappig, interessant of überhaupt boeiend zijn kan ik eindelijk naar mijn kluisje sprinten.

Ik sleur mijn jas eruit en trek hem aan, iemand uit mijn klas denkt net als de leraar dat hij grappig is: "vergeet je XBox niet te voeren" of iets dergelijks komt uit zijn richting, haha, grappig.

idioot...

Ik stap op mijn fiets en scheur weg, soms is alleen fietsen best wel fijn, het gaat veel sneller dan met meerdere personen en je word minder moe.

Ik denk na over de onwetendheid van de mensen die domme grappen maken over het voeren van spelcomputers.

Wat is er zo leuk aan een gamer, alsof ik een zeldzame diersoort ben die ze allemaal staan te bekijken, maar ze deinsen weg als de gamer dichtbij komt, wie weet is 'ie gevaarlijk!

Zelf zijn het de ultieme mainstreamers, het soort mensen wat vragen stelt als "wat is je favoriete spelletje?" en "wat is Halo 3 nou eigenlijk?", en zelf alleen Call of Duty speelt.

Ik weet niet wat het is met mainstreamers en Call of Duty, maar ze zwermen allemaal om die game heen alsof het het beste is wat de mensheid ooit is overkomen!

Ik kom thuis, zet de fiets in de schuur, gooi mijn schoenen uit, drink, eet en sprint naar mijn consoles.

Benieuwd druk ik op het CD-knopje van de 360, ik weet niet meer precies wat ik gisteren als laatste heb gespeeld.

Ik knik tevreden als ik 'The Orange Box' erin zie zitten, en doe het laatje weet dicht.

De game start, hier heb ik eigenlijk de hele dag op gewacht.

Tot laat in de avond speel ik HL2 opnieuw, dit keer met een controller, heerlijk om die game opnieuw te beleven, Highway 17, Water Hazard, het staat me nog helder voor de geest maar alsnog geniet ik ervan.

Ik stuur mijn buggy vakkundig tussen auto's door, ram af en toe een kleintje aan de kant voor de lol en schiet zo nu en dan een vijand af.

Terwijl ik dat doe vraag ik me af wat de mainstreamers doen.

Ze zijn vast aan het werken, zodat ze in het weekend met het geld van minstens 1 game naar de plaatselijke discotheek kunnen gaan en zich vol kunnen gieten met breezers, of ze spelen Call of Duty 2, het enige 'spelletje' wat ze kennen, en 'hallo 3, van de reclame'.

Terwijl ik daar zit en de combine over mijn voorruit zie vliegen zijn zij aan het werken, of ze zitten te chatten of zoiets onzinnigs, en ergens vind ik het nog best sneu.

Niet dat ik niet snap dat ze zich graag volgooien met alcohol, nou, eigenlijk snap ik dat inderdaad niet, maar vooral dat hun bezigheden als 'normaal' worden beschouwd en die van mij als 'vreemd'.

Als je begrip verwacht voor je eigen bezigheden, toon dan ook begrip voor die van een ander.

Moet ik gaan vragen: "wat is je favoriete breezersmaak/biermerk" of "wat is dat nou precies, zon breezer?", of moet ik ze zeggen dat ze hun biertap moeten voeren?

nee, zo zielig ben ik niet, als ik dat doe begin ik zelf met waar ik me zo aan erger.

Wat ik doe is hopen dat gamen ooit als normaal word beschouwd, als een normale hobby, een normaal tijdverdrijf en dat gamers als normale mensen worden gezien.

Gelukkig word gamen steeds meer positief in de spotlights gezet, maar we moeten nog een flinke tijd wachten voordat het het respect krijgt wat het verdient!