Het kaartspel Uno is één van de populairste games op Xbox Live Arcade. Het is geen spel met ingewikkelde regels en diepgaande strategieën, maar eigenlijk niet meer dan een andere grafische schil voor het oeroude kaartspelletje pesten. Een gemis aan Uno was het ontbreken van een offline multiplayermodus. Je zou dan immers achter elkaars kaarten kunnen kijken, wat de essentie van het spel weghaalt. Daarom is Uno Rush ontwikkeld, een snelle variant op Uno waarin het juist de bedoeling is de kaarten van de tegenstander in de gaten te houden.

De basisspelregels van Uno Rush verschillen niet bijzonder veel van Uno. Nog steeds is het de bedoeling om kaarten van dezelfde kleur of waarde af te leggen op de stapel. Sommige van deze kaarten zijn pestkaarten, die er bijvoorbeeld voor zorgen dat de speler na je een aantal kaarten moet pakken of dat de spelrichting omdraait. Wie als eerste zijn hand leeg heeft gespeeld, heeft de ronde gewonnen en krijgt punten voor de kaarten die de andere spelers nog in hun hand hebben. Wie vervolgens als eerste de 250 punten bereikt, heeft gewonnen.

Tot zover niets nieuws onder de zon. Het grote verschil tussen Uno en Uno Rush is de manier waarop kaarten worden uitgespeeld. In Uno kon je meestal maar één kaart tegelijk uitspelen, in Uno Rush is het mogelijk je hele stapel in één keer af te leggen. Je moet je stapel kaarten dan wel zo gesorteerd hebben dat alle kaarten elkaar netjes opvolgen. Dit doe je voordat je aan de beurt bent of in een zeer korte tijd aan het begin van je beurt. Zodra je voorste kaart past op de kaart die bovenop de stapel ligt, wordt deze afgespeeld. Als de volgende kaart op de vorige kaart past, wordt die direct erna ook afgespeeld, tot er een kaart komt die niet op de voorgaande past. Speel je een pestkaart, dan eindigt je beurt sowieso. Slechts af en toe zal het je lukken om je hele stapel zo voor te sorteren dat je van heel veel kaarten in één keer overgaat naar een lege hand.

Het speltempo van Uno Rush ligt hoog, dus je moet goed anticiperen op de kaarten die komen gaan om te bepalen in welke volgorde je je stapel moet sorteren. Daarvoor moet je de kaarten van je tegenstanders goed bestuderen. Hebben ze bijvoorbeeld geen kaart in de huidige kleur of met de huidige waarde, dan is de kans groot dat de bovenste kaart na een ronde nog hetzelfde is en anticipeer je daarop. Hebben ze juist veel van een andere kleur maar wél een kaart met de juiste waarde, dan is het waarschijnlijk dat die kleur voorop ligt. Het is gezien de tijdsdruk onmogelijk je hele stapel aan het begin van je beurt nog voor te sorteren. Het is daarom zaak een slimme volgorde te kiezen waarmee je snel verschillende opties kunt uitspelen. Helaas speelt naast het snel kunnen denken ook vingervlugheid een behoorlijke rol in Uno Rush, waardoor vooral de wat meer casual gamers misschien moeite zullen hebben om het tempo bij te houden.

Uno Rush is gemaakt voor de multiplayermodus en kan zowel offline als online gespeeld worden. Wanneer je geen vier spelers bijeen krijgt, worden de andere spelers overgenomen door de AI. Helaas speelt die AI vrij matig, waarbij het vooral vervelend is wanneer de AI andere spelers overduidelijk in de kaart speelt door een domme zet te doen. Speel je echter met vier menselijke spelers, dan heb je daar weinig last van. Maar zeker offline zijn die moeilijk bij elkaar te scharrelen.

Het is mogelijk om in Uno Rush de spelregels behoorlijk naar je hand te zetten. Zo kun je het aantal kaarten waarmee je begint, de eindscore die behaald moet worden of de aanwezigheid van pestkaarten instellen. Wat misschien niet bij iedereen in de smaak zal vallen is het 'Uno' (laatste kaart) roepen. Het spel is er weliswaar naar vernoemd, maar soms is het meer kwestie een kans dan van oplettendheid of een speler op tijd is met zijn Uno. Andere spelers kunnen de Uno namelijk kapen zodra een speler zijn een na laatste kaart speelt. Heeft hij echter maar twee kaarten dan kan dit direct en is het om het even wie de Uno wint. Je wordt ook niet afgestraft voor het ten oprechte drukken op de Uno-knop, waardoor je dit zowel in je eigen beurt als die van de tegenstanders, continu zult doen, voor het geval dat. Je kunt het hele Uno-gebeuren wel uitzetten, maar dat haalt ergens ook wel weer wat van de charme van het spel weg.