De Japanse ontwikkelaar en uitgever Capcom stond in het verleden niet bepaald synoniem voor durf en originaliteit. Men concentreerde zich vooral op spin-offs en sequels van successen als Street Fighter, Megaman en Resident Evil. Tegenwoordig liggen de zaakjes echter wat anders, want sinds de aankondiging van de beroemde 'Capcom Five' werkt men weer aan unieke titels, zowel op het gebied van gameplay als graphics. Viewtiful Joe, Killer 7 en Okami kennen hun gelijken niet in de game-industrie. Een andere, vreemde titel van Capcom, die op aanzienlijk minder hype kon rekenen, was Under the Skin. Wij zochten uit of er toch een topper onder de huid zit.

Cosmi is een blauw, buitenaards wezen, wie tijdens zijn vlucht door de ruimte iets de dicht in de buurt komt van de aarde. In tegenstelling tot de meeste planeten, kent de aarde namelijk een shitload satellieten die dag in, dag uit rondjes om de planeet draaien. Cosmi komt onfortuinlijk in botsing met een van deze kunstmanen en stort neer op aarde. Zijn ruimteschip ligt aan diggelen en Cosmi heeft geld nodig om zijn ruimteschip te kunnen repareren om zo de aarde weer te kunnen ontvluchten.

Als speler neem je de rol aan van Cosmi en dien je voor hem het geld bij elkaar te scharrelen. Dit doe je door in een achttal omgevingen paniek te zaaien onder de mensen. Deze laten in paniekerige toestand namelijk muntjes vallen. Paniek zaai je door in de huid van een mens te kruipen, sinds Men in Black weten we immers dat buitenaardse wezens daartoe in staat zijn, en de aanval op andere mensen te openen. Elk mens heeft namelijk een aantal speciale aanvallen op zak die je kunt gebruiken nadat je in dat mens getransformeerd bent. Wanneer je vermomd als mens je aanvallen op de andere aardbewoners los laat, zal je al snel door de mand vallen. In elk level zijn ordehandhavers aanwezig die dan de aanval op je zullen openen. Zo snel mogelijk een ander lichaam zoeken om in te transformeren, is dan de handigste oplossing. Anders loop je immers de kans om je vermomming te verliezen, waarbij direct ook en deel van je geld op straat komt te liggen. Transformeren kan enkel bij één van de UFO's in het level en pas nadat je de identiteit van een mens hebt opgezogen.

Elk mens dat je overneemt heeft standaard een zestal aanvallen op zak. Hiertussen zitten vrij standaard aanvallen als een geweer, punaises en raketwerpers. Het leukst zijn echter de wat vreemdere aanvalsmethoden. Wat dacht je van een karaokeset, waarmee je met je slechte zangkunsten paniek kunt zaaien? Ook leuk is de gigantische bowlingbal, die alle mensen op zijn pad in kegels verandert. Je kunt ook een kudde wolven of olifanten loslaten. Naast de puur vernietigende aanvallen, zijn er ook een aantal die ondersteunend werken. Zo heb je de mogelijkheid tijdelijk onzichtbaar te worden of sneller te bewegen, om weg te komen wanneer er gevaar dreigt. Erg handig is ook de stofzuiger, die alle losse muntjes in de omgeving bij elkaar zuigt.

In elk level is er een tijdelijke noodtoestand, de Panic Time genaamd. Deze toestand wordt om de zoveel minuten afgekondigd en verschilt per level in uitwerking. Zo kan Panic Time inhouden dat er meer gevaar dreigt, bijvoorbeeld door aanvallende piraten of drukker verkeer. In andere levels pakt Panic Time echter weer positief uit, bijvoorbeeld doordat er meer geld uit de paniekerige mensen valt.

Het concept van Under the Skin klinkt misschien leuk, maar helaas schort het aan de uitwerking. Het concept is namelijk erg beperkt en haast alle mogelijkheden van het spel, komen in het eerste level al aan bod. Als je eenmaal door hebt hoe het werkt, kun je steeds hetzelfde truukje herhalen. Dat het spel niet erg lang blijft boeien, hebben de makers zelf waarschijnlijk ook geweten. De storymode, wat de hoofdbrok van het spel zou moeten zijn, kent namelijk slechts acht leveltjes die elk in maximaal 10 minuten uit te spelen zijn. Lukt het je om in 10 minuten het gewenste doel te bereiken, dan moet je het level opnieuw proberen. Speel je op de makkelijkste moeilijkheidsgraad, dan heb je vaak aan één poging al genoeg. Under the Skin is daardoor binnen een uurtje uit te spelen. Het enige pluspuntje is dat je na het uitspelen wel onze eigen George Baker hoort, met zijn kleine groene tas.

Na het uitspelen kun je nog het een en ander unlocken, hogere moeilijkheidsgraden proberen of je storten op de multiplayer, maar eigenlijk heb je het spel dan al wel gezien. Ook grafisch is Under the Skin niet echt bijzonder. Men heeft gekozen voor een celshaded look, wat op zich geen ramp is, maar het design van de karakters is nogal ongeïnspireerd en de spelwereld is vierkant en kaal. Ook komen de graphics erg druk en chaotisch over, al helemaal in multiplayer splitscreen (enkel horizontaal). Het geluid draagt bij aan het onrustige beeld en klinkt behoorlijk achterhaald, met drukke, midi-achtige muziekjes en een beperkt aantal uitroepen die de mensen op je los zullen laten.

Under the Skin klonk leuk, maar is het helaas niet. Het spel is te beperkt, veel te kort en geenszins de vraagprijs van €45 waard. Het was leuk geweest als extraatje bij een pak wasmiddel, het voelt aan als een soort 'bijproduct' en niet zozeer als een volwaardig spel. Een gemiste kans voor Capcom. Hopelijk pakken Okami en Killer 7 beter uit, dan zullen we Under The Skin zo snel mogelijk proberen te vergeten. Lookin' for some happiness but there is only loneliness to find….

Gameplay: 5,0 Graphics: 6,0 Geluid: 6,0 Totaal: 5,3