De verwachtingen van een game kunnen met al het mediageweld van tegenwoordig hoog oplopen. Gamers zien prachtige screenshots, horen nog mooiere verhalen van de PR mensen en komen vervolgens in een 'dit-is-heilig'-roes, die maar moeilijk te doorbreken is. Ook rondom de Xbox exclusieve Role-Playing Game Sudeki waren de verwachtingen hoog gespannen. Of deze verwachtingen ook door de game waargemaakt worden, is vervolgens vraag twee. In deze review het antwoord op vraag twee.

Sudeki is ontwikkeld door Climax, een Engelse firma die zich voorheen vooral op racegames fixeerde en onder andere verantwoordelijk is voor een van de beste motorraceseries van de Xbox: Moto GP. Het ontwikkelen van een RPG is echter een totaal ander verhaal en het is dan ook maar de vraag of men ook in dit genre kan excelleren. Desondanks wezen alle signalen uit de media erop dat Sudeki een topper binnen het genre zou worden, een statement dat misschien toch iets te positief geweest is. Laten we bij het begin beginnen.

In Sudeki krijgt de speler opnieuw te maken met de eeuwige strijd tussen goed en slecht. Een paar honderd jaar geleden is er een akkefietje geweest tussen de twee übergoden Tetsu en Heigou, welke het niet eens konden worden over de bestemming van de wereld van Sudeki. Een splitsing ontstond en de wereld werd opgedeeld tussen een lichte en een donkere zijde. De goede god Tetsu wist echter een paar oersterke helden op te trommelen en zijn rivaal te verslaan, waardoor alles weer koek en ei werd in de wereld van Sudeki. Nu, een flinke tijd later, lijkt het kwaad weer op te staan en krijg jij als speler de controle over een nieuw viertal helden om de wereld opnieuw van de ondergang te redden.

Het viertal helden bestaat uit de krachtige krijger genaamd Tal, de poeslieve magiër Ailish, de gestoorde professor Elco en het beestmens Buki. Een gekleurd gezelschap, dat op papier best leuk klinkt, maar in de game voor een slappe plasser zorgt. De characters zijn namelijk simpelweg niet cool, wat niet alleen door hun visuals komt, maar ook door de enorm slechte voice-acting, die totaal niet in overeenstemming met de persoonlijkheden is. Climax wilde de figuren zowel voor Japanse als westerse gamers aantrekkelijk maken, maar slaat met de nietszeggende karikaturen de plank totaal mis. Het ergste voor ons Nederlandse gamers is misschien nog wel Elco: niet alleen lijkt hij een eersteklas mietje, zijn stem is ook nog eens verleend door een ongelooflijk slecht Engels sprekende Nederlander, die met teksten als: “…statistiklie jor tjenzes ar not zo goed” je nekharen recht overeind weet te krijgen. Okay, het lokaliseren van games levert vaak pijnlijke situaties op, maar dit oer-Hollandse Engels gaat de irritatiegrens pas echt ruim over.

De characters zijn dus niet je-van-het, maar als de rest van de game dan wel in orde is, hoor je nog niemand klagen. Helaas lukt dit Sudeki ook niet. Het grootste knelpunt is namelijk datgene wat je in de game het meeste doet: vechten. Je speelt in Sudeki met twee melee vechtende personages, Tal en Buki, en twee ranged personen, Elco en Ailish. Tal en Buki bestuur je uit derde persoonsperspectief en Elco en Ailish (zodra de actie begint) vanuit het eerste persoonsperspectief, waardoor je bij de twee magiërs ineens met een halve First Person Shooter te maken krijgt. Met de A- en X-knop kun je met Tal en Buki een aantal gave combo's uit je mouw schudden, wat al snel flink wat schade aanricht bij je tegenstanders.

Vaak kom je echter héél veel en ook nog eens héél sterke vijanden tegen, waardoor je na verloop van tijd je health kwijt begint te raken. Wel, het is een RPG, dus je verwacht de game even te kunnen pauzeren en een potiontje uit je rugzak te kunnen halen. Pauzeren is tijdens een battle echter uit den boze, wanneer je items toe wilt dienen aan characters gaat de game op een snelheid van 5% door en dien je dus als een gek alle items over de verschillende personen te verdelen. Tijdens gevechten vind je jezelf dan ook vaker enkel in het menu potions en andere handige zaken verdelen, dan meevechten in de strijd.