De klassieke Steel Battalion (uit 2002) is een mech simulator voor de oorspronkelijke Xbox met een wel heel eigenzinnige kijk op gameplay: de standaard controllers waren niet voldoende. Voor een werkelijk goede ervaring had je een speciaal ontworpen bedieningspaneel nodig die van je huiskamer een futuristische cockpit maakte. Het was het soort spel waar de term 'hardcore' voor is uitgevonden.

Inmiddels is het tien jaar later en hebben we geen dure nepcockpit meer nodig. We hebben immers Kinect: een futuristische 3D-camera die met uiterste precisie de bewegingen van je lichaam registreert, om deze vervolgens volkomen te negeren. Want dit was onze ervaring met Steel Battalion, de 'eerste hardcore Kinect game'. Voor we echter weer van woede en frustratie beginnen te schuimbekken (het duurde zeker een half uur voor we voldoende gekalmeerd waren om deze recensie te schrijven) eerst even de feiten.

In Steel Battalion bestuur jij samen met een computergestuurde bemanning een wandelende tank. Stel je zo'n oud pantservoertuig uit de Tweede Wereldoorlog voor, maar dan op metalen kikkerpoten. Waarom in dit universum de prima functionerende rupsbanden zijn vervangen, is ons een raadsel. Een van de vele raadsels, maar daar komen we zo op terug.

 

Wandeltankles

In de tutorial leren we hoe we deze wandeltank besturen. Het spel combineert hierbij de standaard 360-controller met Kinect-bewegingen. Lopen, richten en schieten doe je met de sticks en triggers. Alle andere zaken doe je met bewegingen. Ja, ik weet het: je vraagt je nu af 'welke andere zaken'. Wat zou je in vredesnaam nog meer met een lopende tank willen doen? Thee zetten? Tapdansen? Een bruidstaart met vier lagen bakken? Nee. De ontwikkelaars van Capcom besloten in hun oneindige wijsheid dat alleen lopen en schieten geen recht doen aan de hardcore historie van de serie. Volgens Capcom moeten we binnen in de cockpit continu onderhoudswerkzaamheden verrichten.

Als er bijvoorbeeld rook in de cockpit is, moet je een ventilator aanzetten. Dit gaat als volgt:

  • - Steek twee handen naar voren om terug te keren in cockpitmodus
  • - Beweeg je rechterhand naar rechtsboven en zwaai dan naar links om een paneel te openen
  • - Steek je rechterhand vooruit om een hendel te pakken
  • - Beweeg je hand naar beneden om de ventilator aan te zetten
  •  

De 'Power of Kinect' ziet deze handelingen echter niet als strak op te volgen orders, maar meer als vriendelijke suggesties waarover veel discussie mogelijk is: in plaats van het paneel te openen zwiepte de camera naar rechts, links en weer naar voren. Hadden we het paneel open, dan ging hij per ongeluk weer dicht, want Kinect zag onze handbeweging aan voor het commando 'periscoop omhoog'. Dit was bijzonder opmerkelijk aangezien de werkelijke instructie daarvoor was: 'ga staan'. Wij gingen niet staan! Wij bleven zitten! Wel gaan staan resulteerde in een camera zwiep naar links. Of in het in- of uitzoomen op de patrijspoort. Hendels en knoppen omzetten veranderde in een manisch wapperen van handen en voor een nietsvermoedende voorbijganger zag onze sessie Steel Battalion eruit alsof we een slechte LSD-trip hadden en probeerden al die gemene onzichtbare insecten weg te meppen.

 

Voor het 'echie'

Beste lezer, het hier bovenstaande gaat alleen nog maar over de tutorial. Eenmaal daar doorheen krijgen we onze eerste echte missie: een aanval op New York. In een (toegegeven, grafisch indrukwekkend) filmpje zien we hoe soldaten aan stukken worden geschoten. Dan is het onze beurt om onze looptank van de boot af te laten wandelen. Blijkbaar zijn wij degene die namelijk New York aanvallen. We kunnen hier geen goede reden voor bedenken; de makers van Steel Battalion zitten namelijk helemaal niet in New York.

Maar goed. We moeten dus aan land terwijl om ons heen de boel explodeert, de bemanning dingen schreeuwt en de tank om de haverklap trilt. Wat de tank echter niet doet is lopen. In alle chaos vangen we van een van de bemanningsleden op dat we een hendel moeten overhalen. Welke? Waar? EN KAN %$#^ KINECT %^&(* DOEN WAT WE &&%$ VRAGEN????!!! Als we het ding dan in beweging krijgen, zijn we na drie stappen dood omdat we in een mijnenveld lopen…

Ettelijke pogingen later is het ons gelukt om iets langer in leven te blijven en de slecht zichtbare richtingaanwijzer te volgen. Toch blijven we doodgaan. Aan onzichtbare mijnen. Aan geschut. Aan rook die ab-so-luut niet is weg te ventileren, hoe hard we ook wapperen en vloeken op de Kinect-besturing.

Wat dit alles helemaal treurig maakt, is dat er overduidelijk wel potentie in Steel Battalion zit. Grafisch is het niet slecht en het idee van rondwaggelen in een metalen moordmachine is onweerstaanbaar. Toch kunnen we niet anders dan iedereen op te roepen om ‘het idee’ in dit geval te weerstaan. Steel Battalion is door de waardeloze besturing onspeelbaar en daarmee een van de slechtste spellen op de 360. De enige Power die Kinect hiermee toont, is de power om ons een van de meest miserabele ervaringen te geven sinds de lancering van de 360.