Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord
Review

RymdResa

Ruimteodyssee op zijn dichterlijkst

Geschreven door Remco Beckers op

Conclusie

  • <p>Het Zweedse tweemanscollectief Morgondag brengt met RymdResa een bijzondere roguelike waarin je de laatste hoop van de mensheid bent. Als verloren ruimteverkenner dool je door een oneindige leegte om te overleven, te verkennen en te begrijpen. De herhalingen waar het spel om draait kunnen als vervelend ervaren worden, maar brengen je ook tot een melancholische trance waarin po&euml;zie de boventoon voert. Met zijn surrealistische ruimteverkenning, elegant minimalisme en ontkoppelende verhaalvertelling is RymdResa een verrassend en ontroerend staaltje game/kunst.</p>
    Score: 75 Goed
    • Minimalistisch, bezinnende reflectie op wie wij zijn, neemt je niet bij de hand, ontroerend
    • Soms te veel herhaling, kan erg pretentieus uit de hoek komen, stelt je geduld vaak op de proef
RymdResa (Zweeds voor ‘ruimtereis’) is een roguelike survivalgame met rpg-elementen, waarin je het met beperkte resources en een zwak scheepje opneemt tegen de kleurrijke, surrealistische enormiteit van het heelal en je enorme afstanden probeert te trotseren om de mensheid een nieuwe kans te gunnen.

De game kenmerkt zich door een minimalistische en suggestieve stijl: het ruimtevacuüm kan allerhande felle kleuren aannemen en er zweven velerlei ruimte(vaarts)symbolen en -metaforen rond die je ofwel moet ontwijken of juist moet verkennen om bij te tanken of speciale items te vinden. Zelf speel je een naamloze en gezichtsloze astronaut die zijn thuis is kwijtgeraakt en zijn/haar noodgedwongen heimwee in vrije poëzie verwoordt. De game brengt zo treffend de alleenheid en de tegelijkertijd verontrustende als verblijdende ledigheid van het oneindige tot uitdrukking. 

Starry night, carry me away

Het spel bestaat uit drie hoofdstukken. In het eerste hoofdstuk wordt de aarde vernietigd en trekken een handjevol mensen erop uit een nieuwe thuisplaneet te vinden. De ruimte is open en procedureel gegenereerd en daardoor daadwerkelijk oneindig. Je schip zal vaak sneuvelen, waardoor er een zekere onrust en gehaaste gedwongenheid ontstaat waar je je aan over moet geven. Het universum is de ruimteverkenner niet vriendelijk gestemd. Dansende kometen ontwijken is lastig door het gebrek aan controle over de bewegingen van je schip, of je vooruit of achter gaat is onduidelijk en obstakels kunnen zomaar op je pad geslingerd worden. RymdResa vergt continue waakzaamheid. Maar doordat je scheepje zelf niets meer dan een blanco silhouet is, ligt de nadruk toch al geheel op het omringende universum.

In het tweede hoofdstuk, als je je planeet hebt gevonden, is het zaak je thuis vorm te geven. Als je dat eenmaal hebt gedaan, kun je een moederschip bouwen om in het derde hoofdstuk de ruimte te verkennen en proberen te begrijpen. De eerste twee hoofdstukken zijn gauw uitgespeeld, het derde hoofdstuk is een stuk langer. In dit laatste hoofdstuk kun je veel missies uitvoeren waarvoor je het spel lange tijd dient te spelen. Hierdoor treedt er een vervelende herhaling op: dezelfde gedichten worden gedeclameerd, je gaat voor de zoveelste keer dood en alweer moet je die grote afstand afleggen en tussen dezelfde obstakels een weg proberen te banen. Je schip kan zichzelf niet verdedigen; ontwijken is het enige dat je kunt en dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Hierdoor wordt vooral het derde hoofdstuk een proeve van geduld. Uiteindelijk blijken toch een paar uur te zijn verstreken, maar dan heb je het ook even gehad. Om er later gewoon weer mee verder te gaan, want ergens is RymdResa een fraaie ervaring. 

Cowardly, I hide in the darkness

Het spel neemt je niet bij de hand, het geeft je geen uitleg over wat je te doen staat. Al doende leer je. Doodgaan hoort erbij, maar dan begin je eenvoudigweg opnieuw. De missies zijn verhaalloos: simpele fetch-quests, in feite. Het verhaal maak je zelf. Het is sterk afhankelijk van de emoties die worden opgeroepen en hoe je de poëzie interpreteert. Overduidelijke thema’s zijn de oneindigheid van de ruimte, de machteloosheid van de mens, de menselijke conditie ten overstaan van dood en leegte, de schoonheid van eenvoud. Maar doordat de gedichten worden voorgelezen door een gedigitaliseerde, geslachtsloze stem wordt de afstand tussen het menselijke en het ruimtelijke, het werkelijke en het surrealistische nog groter. In een ruimte die zo onvoorstelbaar gigantisch en machtig is, hoeveel bestaansrecht heeft de mens dan?

Zwevend door de duisternis, begeleid door zichzelf continu herhalende synthesizermuziek, kom je in een zekere trance terecht, die nu en dan door een gedicht wordt onderbroken. Met groene, blauwe, roze, paarse, zwarte en dan plotseling verblindend witte ruimtes, gevuld met sterrenzeeën en ruimterotsen die in een elliptische rondedans het vacuüm bevolken, wordt het heelal erg surrealistisch weergeven. Droomachtig. Soms word je dan overvallen door een gevoel van alleenheid . Het is een triestheid die de simpele spelmechanieken, de verzadigde visuele stijl, de korte gedichtjes en het niet precies weten wat te doen, met zich meebrengen. Het is vreemd hoe zoiets een gevoelige snaar kan raken. De astronaut spiraalt steeds verder neerwaarts in melancholie en corrosie, zijn/haar gedichte verkennerservaringen worden steeds vrijer en ontkoppelen zich van hoe jij het spel als gamer ervaart. Je gaat je erdoor afvragen hoe je het spel echt ervaart of zou moeten ervaren.

On the dark side of the moon they stranded us

In RymdResa is elke ruimtereis anders. Met het groot aantal items dat je kunt verzamelen biedt het spel genoeg stof tot urenvulling. Maar helaas werkt het spel je in zijn herhalingen net iets te vaak op de zenuwen, zeker in het derde hoofdstuk. Vijandelijke schepen zijn erg schietgraag en als je, voordat je alweer het loodje legt, net niet genoeg space points verzameld hebt, rest je niets dan een nog zwakker schip waarin je nog makkelijker neergeschoten wordt. Waar de eerste twee hoofdstukken een demonstratie van rustgevende eenvoud zijn, is het derde hoofdstuk op deze momenten één grote brok frustratie. Dat is jammer, want het doet afbreuk aan de zeer bijzondere ervaring die RymdResa te bieden heeft. Desondanks blijft deze indie bijzonder fraai en, voor wie in bezinning en poëzie geïnteresseerd is, een erg interessante game, die gezien de belofte van updates alleen nog maar interessanter zal worden.

RymdResa is te spelen op pc, Mac en Linux, Xbox One, WiiU en iPad. Op Steam kost RymdResa €11,99. 

Dit artikel delen:

Lees meer

Eigen Doom-levels bouwen met SnapMap Contradiction
3

Reacties op: RymdResa

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • Fred-Erik

    • 2 jaren, 2 maanden geleden
    Klinkt interessant! In hoeverre lijkt dit spel op Sunless Sea?

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Baukereg

    • 2 jaren, 2 maanden geleden
    Nu je het zegt, inderdaad veel overeenkomsten.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • RemcoBeckers

    • 2 jaren, 2 maanden geleden
    Het lijkt inderdaad wat op Sunless Sea, maar dat spel is veel meer door verhaal gedreven. Het ruimtescheepje vond ik wel veel op je stoomscheepje in Sunless Sea lijken en net zoals daar weet je ook hier niet waar je precies naar toe zweeft, wat het wel ook een 'gevaarlijk' spel maakt om te spelen. Ik vind Sunless Sea geweldig als verhalende game, maar RymdResa raakte mij veel meer op emotioneel gebied. De poëzie sprak mij ook erg aan. Maar daartegenover staat wel dat je niet heel veel gameplay-keuzes hebt of je verhaal een zekere kant op kunt sturen, zoals je dat bij Sunless Sea kunt. Sunless Sea is daardoor een stuk diverser en daar kun je denk ik langer mee overweg. Maar er is nieuwe content beloofd voor RymdResa (waar ik erg naar uitkijk): misschien dat er dan meer verhalende elementen komen. Maar uiteindelijk ligt het verhaal wel geheel aan hoe jij de game zelf interpreteert, wat het wel erg mooi maakt, naar mijn mening :) Als je Sunless Sea goed vindt, is dit zeker ook de moeite van het proberen waard, vind ik zelf!

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.

 

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.