Resistance: Fall of Man was vooraf betiteld als dé game waarom wij allemaal naar de winkel moesten rennen om een PlayStation 3 te kopen. Vooraf liepen de meningen sterk uiteen: standaard alienshooter of killer app? Of misschien beide ineen? Wij hebben de game grondig doorgespeeld en kunnen het finale oordeel vellen over de hoogst geanticipeerde launchgame voor de PlayStation 3. Resistance: Fall of Man speelt zich af in het jaar 1951. De Tweede Wereldoorlog heeft nooit plaatsgevonden. In de jaren dertig heeft Rusland zijn grenzen afgesloten voor de rest van de wereld. De Britten dachten dat het Russische regime in het geheim een superwapen aan het ontwikkelen was. Dat was niet het geval. Gelukkig maar, toch? Nee hoor, want wat is er erger dan een Russisch superwapen? Een mysterieus virus dat heel Europa in enkele maanden overneemt natuurlijk! Met hypermoderne technologie en een macht van miljoenen smerige insecten belandt het Chimera-virus plotseling op aarde. Mensen worden in comateuze toestand gebracht en vervolgens tot strijder van de Chimera-troepen omgevormd. Na Rusland en de rest van Europa is Groot-Brittannië het laatste Europese bastion van de vrijheid. De Chimera graven zich echter onder Het Kanaal door en maken ook de Britten tot hun slaaf. Op dat moment intervenieert de Verenigde Staten. Tot dan toe voerde Amerika een sterk isolationistisch beleid, maar nu is het welletjes. Met duizenden tegelijk landen de Amerikanen in de door de Chimera verwoeste pittoreske Engelse dorpjes. Jij speelt sergeant Nathan Hale, die behoort tot deze troepenmacht. Het verhaal wordt verteld als een flashback van een Britse soldate die je tegen zal komen in het verhaal. Je zult in contact komen met het Chimera-virus, maar om de een of andere mysterieuze reden er niet aan sterven. Deze Britse soldate is onderzoekster en wil jou, als interessant geval zijnde, aan een medisch onderzoek onderwerpen om erachter te komen wat het Chimera-virus met je doet. Maar in Resistance: Fall of Man is er geen tijd voor medische onderzoeken. Want keiharde, brute first-person actie is wat de klok slaat. Gedurende de campagne zul je diverse typisch Engelse locaties bezoeken om die te zuiveren van vijandelijk gespuis. De mix tussen traditionele Engelse omgevingen en de Chimera-technologie is prachtig verwezenlijkt. In de straten van Grimsby zie je overal gelande projectielen. In de kroegen met dartbord en pooltafel zijn laserbewakingsmechanismen geïnstalleerd. Deze symbiose tussen enerzijds het traditionele Engeland en anderzijds de invloed van de Chimera is ongelooflijk sfeervol neergezet. Het verwijt dat Resistance dan maar een ongeïnspireerd aftreksel is geworden, mag bij deze naar de prullenbak worden verwezen.

Een prachtig staaltje Chimera-architectuur

Om deze bewering kracht bij te zetten, moet worden gewezen op de manier waarop het verhaal wordt verteld. Dit gebeurt namelijk met behulp van sfeervolle zwart-wit plaatjes die het geheel uit de doeken doen. Deze diashows worden begeleid door de stem van de eerder genoemde Britse onderzoekster. Overigens is het grappig om te zien dat Britten en Amerikanen ook daadwerkelijk anders zijn. Het “Bloody Hell!” komt rechtstreeks uit een Engelse comedyserie. De Amerikanen worden dan weer voorgesteld als de wat ruigere no-nonsense types. Aan al deze dingen merk je heel duidelijk dat ontwikkelaar Insomniac (de makers van de Ratchet & Clank-reeks) er alles aan heeft gedaan om van Resistance niet de zoveelste dertien-in-een-dozijn shooter te maken. De grote vraag is: is deze ambitie volledig geslaagd of voelt Resistance toch een beetje standaard aan? Eigenlijk is het antwoord: beide. Resistance doet echt wel genoeg om het geheel zeer memorabel en mooi te maken. Maar al met al voelt de game toch aan als iets dat we al vaker gespeeld hebben. Resistance is namelijk vooraal heel erg veel actie zonder veel anders. Je legt hordes vijanden om met een uitgebreid arsenaal aan wapens. Deze vijanden zijn voor het allergrootste deel de standaard mutanten met standaard geweren. Ook zijn er de zuigers, massa’s kleine beesten die verdacht veel weg hebben van de headcrabs in Half-Life 2. Wanneer je een bepaald ijzingwekkend geluid hoort dan weet je dat er tientallen van deze rotbeestjes via de muren en het plafond naar je toe kruipen. Verder heb je ook nog tamelijk uit de kluiten gewassen beesten en een aantal mutanten met andere wapens. Over wapens gesproken: hierin blinkt Resistance uit. Ontwikkelaar Insomniac heeft met de Ratchet & Clank-serie al bewezen een voorliefde voor speciale wapens te hebben, en met Resistance gaan ze hier onverminderd mee door. Elk wapen heeft primair en secundair vuur. Je standaard machinegeweer knalt gewone kogels af en heeft een verwoestende granaatwerper. Het wordt echter leuker met de wapens die je van de Chimera jat. Hun standaardwapen schiet supersnel en heeft als secundair vuur een kogel waar alle andere kogels naar toegeschoten worden. Zo maak je dit geweer doelzoekend als je een vijand met de speciale kogel raakt. Een ander wapen kan door muren schieten en heeft als tweede optie een schild creëren. Overigens moet je uitkijken als je vijanden tegenkomt die dit geweer hebben, want als je kogels door de muren heen ziet komen dan weet je dat je een ander dekkingsplekje moet zoeken. Er is nog een aantal andere wapens, die stuk voor stuk vermakelijk zijn om te hanteren. De actie zelf is bij vlagen behoorlijk intens. Wanneer je je eerste stappen in de straten van Manchester zet zie je talloze medesoldaten achter stellingen staan en slaan er overal mortiergranaten in. Een Britse soldaat schreeuwt “Welcome to the end of the world!” en iedereen stormt naar voren terwijl de Chimera hun wapens leegvuren. Deze momenten worden afgewisseld door beklemmende gangetjes. Of het nu open omgevingen zijn of binnenlevels, alles is boordevol met detail. Hiervan maken de open omgevingen de meeste indruk. In een level dat ook in de demo te spelen is, zie je prachtige Chimera-architectuur in een weidse omgeving staan. Ook een later level in een bos waardoor je met een jeep scheurt oogt fantastisch. Het zijn niet zozeer de ziekelijk hoge polygoonaantallen, de extreem high-res textures of de fotorealistische belichting die het hem doen. Het gaat veel meer om het detail waarmee de omgeving is uitgerust en de prachtige visualisering van de Chimera-technologie. Ondanks de hele rits met pluspunten die de singleplayer ervaring van Resistance heeft, blijft er toch wat knagen. We hebben al wel eerder gezien dat we de aarde moeten redden. We hebben al wel eerder schreeuwende Britse soldaten achter stellingen gezien. In dit opzicht doet de game dan ook helemaal niets nieuws. Maar in welk draaiboek staat dat een game in alle opzichten moet innoveren? Want alles dat Resistance doet, doet het goed. De actie in gangetjes is beklemmend, de actie in grote omgevingen is meeslepend en de actie in voertuigen is heel erg tof. Eigenlijk doet de game in singleplayer heel weinig fout. En een zeer groot pluspunt is dan ook nog eens dat je tamelijk lang bezig bent met de game. Verwacht minstens tussen de tien en vijftien uur aan actie op je televisiescherm. En wanneer je het uitspeelt krijg je ook nog eens wat geheime extraatjes die je kunt gebruiken voor een tweede speelbeurt!Als we Resistance: Fall of Man als singleplayer game zouden zien, is het gewoon een hele goede ervaring, die langdurig is en geen moment irritant wordt. Maar de pret houdt niet op met de singleplayer. Eigenlijk is Resistance twee games voor de prijs van één, en dan ook nog twee goede. Want de rijkelijke singleplayer wordt aangevuld met een staaltje prachtige multiplayer actie. Zonder blikken of blozen kan gezegd worden dat Resistance één van de beste online console shooters ooit is.

Resistance kent, houd je vast, het volgende: acht tot veertig (!) spelers online, vrijwel zonder lag spelen, acht speelmodi (waarvan twee nieuwe bij de update), een rangensysteem en clan-ondersteuning. Bovendien kun je kiezen of je een mens of een Chimera wilt spelen, en beide bezitten andere eigenschappen. Chimera’s kunnen namelijk tijdelijk in grote razernij ontsteken, waarbij ze in snelheid en kracht toenemen en bovendien door muren heen kunnen kijken. Als speelmodi heb je uiteraard de standaard Deathmatch, Team Deathmatch en Capture the flag. Ook is er Meltdown, een modus waarbij het doel is om de vijandelijke basis te vernietigen en je eigen basis te beschermen. De basissen kunnen worden geüpgrade met speciale bewaking en extra wapens.

Verder is er Node, wat veel wegheeft van Meltdown. Hierbij kun je een aantal punten op het speelveld overnemen, welke gelden als nieuwe spawnplekken. Ook kan het overnemen van punten leiden tot schade aan de vijandelijke basis en het verzwakken van de defensie ervan, om zo je einddoel beter te verwezenlijken. Breach is een andere multiplayermodus. Hierbij is het zo dat het innemen van punten juist bijdraagt aan de verdediging van je eigen basis, in plaats van aan de destructie van de vijandelijke basis. Met de onlangs verschenen online update kwamen er twee nieuwe speelmodi bij. De ene is Team Conversion, waarbij twee teams tegen elkaar vechten. De bedoeling is om alle tegenstanders dood te maken, en hierbij hebben de spelers een gelimiteerd aantal levens. In Assault moet je de reactor van de tegenstander vernietigen. Ook dit werkt met in te nemen punten.

Deze talloze speelmodi worden vergezeld door een matchmaking-systeem, waarbij je tegen spelers van je eigen niveau kunt spelen. Je kunt bovendien kiezen of je een ranked of unranked game speelt. Met ranked games kun je stijgen in militaire rang, waarmee je bijvoorbeeld skins voor je speler kunt ontgrendelen. Maar zelfs met al dit moois is de pret nog niet voorbij. Want alle online modi zijn ook offline in splitscreen en via system link te spelen. En dan kun je ook nog eens de hele singleplayer campagne coöperatief doorlopen. Jammer is dat dit niet online kan, maar het is niet alsof je online te weinig te doen hebt met Resistance… Resistance biedt een langdurige, actievolle singleplayer campagne. Het verhaal wordt op een mooie manier verteld en de constante actie en de unieke wapens zorgen ervoor dat je telkens weer de game in wordt gezogen. De mix tussen typisch Engelse gebieden en een invasie van de Chimera zorgt voor een memorabele sfeer, die alleen maar wordt versterkt door de prachtige graphics. Er zullen vast mensen zijn die de roepen dat de campagne weinig nieuws biedt vergeleken met andere games, en dat is zeker een legitiem punt. Maar zoiets is geen vereiste voor een goede game. In het opzicht van singleplayer voelt Resistance aan als een geslaagde combinatie tussen andere topshooters die deze game voorgingen. Maar met de singleplayer heb je nog lang niet alles gehad. De gigantische en perfecte multiplayer die de game rijk is, zet een nieuwe standaard op het gebied van online console gamen. En waarschijnlijk is dit een standaard die niet zo snel zal worden overtroffen, zelfs met Halo 3 in aantocht. Resistance is eigenlijk twee goede games voor de prijs van één, en dat maakt het tot een topper van formaat en een absolute must-have voor de PlayStation 3.