De wereld van de kleine dingen heeft iets fascinerends, Gulliver kan erover meepraten. Een paperclip vormt ineens een obstakel, een schoen zelfs een onoverbrugbare barrière. Veel games hebben al van dit interessante gegeven gebruik gemaakt. Recente voorbeelden zijn Katamari Damacy, Army Men en Stuart Little. Maar de oergame in het ‘alles-is-groot-en-ik-ben-klein’-segment blijft toch de Micro Machines reeks. Met editie V4 zorgt Codemasters ervoor dat we dit gegeven nog even zullen onthouden. Micro Machines is een racegame waarin je rondscheurt door alledaagse locaties met piepkleine autootjes. Doordat je autootje maar een paar centimeter groot is, biedt een pooltafel, een kapsalon of een garage, meer dan genoeg ruimte voor een uitdagend parcours. Om het spektakel compleet te maken ligt het parcours ook nog eens bezaaid met vernietigende power-ups en zijn er maximaal drie tegenstanders van de partij om je het leven zuur te maken. De voornaamste spelmode in Micro Machines V4 is de Battle Mode. Hierbij racen alle vier de autootjes op één scherm. De camera zoomt uit naarmate de autootjes verder van elkaar verwijderd raken, maar slechts tot beperkte hoogte. Het autootje dat als eerste aan de onderkant buiten beeld raakt, valt af. Net zo lang, tot er nog maar eentje over blijft. Deze krijgt een punt toebedeeld en het hele circus begint opnieuw, tot één van de spelers een achttal punten in de wacht heeft gesleept. Het leuke van deze spelopzet is dat je eigenlijk continu bij elkaar in de buurt rijdt en de wapens op elkaar kunt loslaten. De strijd is ook nooit verloren omdat je toch al te ver achterop bent geraakt. En zelfs als je al bent afgevallen is de pret nog niet voorbij. De spelers die moeten toekijken krijgen namelijk de beschikking over een speciaal wapen waarmee je de overgebleven spelers kunt belagen. Zo kun je bijvoorbeeld de speler die voorop staat, wat extra vuur aan de schenen leggen. Erg leuk is de föhn in de kapperszaak, waarmee je de nog overgebleven tegenstanders van de baan kunt blazen. Helaas is deze nét iets te effectief, en lijkt hij altijd de speler die achterop ligt, te willen pakken, ongeacht waar je mikt. Vooral met vier menselijke spelers (op twee controllers!) biedt de Battle Mode een ongekend vertier. Door elkaar te duwen, onverwachts te remmen of rare manoeuvres uit te halen, ontstaat een hectisch spelbeeld waarbij iedereen het onderspit kan delven. De kleinere objecten zijn onderhevig aan physics en kunnen omver worden gereden, wat een leuk wegversperring kan opleveren. De verschillende power-ups zijn leuk uitgewerkt en behoorlijk gevarieerd. Naast de gebruikelijke mijnen, raketten en machinegeweren, steelt vooral de hamer de show. Deze gigantische knots staat voorop je autootje en slaat de tegenstanders die vlak voor je rijden tot pulp. In Micro Machines wordt gebruik gemaakt van een gezondheidsbalkje, die je door het gebruik van wapens bij je tegenstanders kunt reduceren. Hoe lager je gezondheid, hoe langzamer je rijdt. Het effect is echter vrij minimaal, vooral in de Battlemode omdat je door de korte opeenvolgende spelletjes amper de kans krijgt je tegenstanders echte schade te berokkenen. Het was denk ik leuker geweest als de impact van de wapens direct het rijgedrag beïnvloedde. Nu komen de power-ups pas tot hun recht als je die van het ‘crazy’-type geselecteerd hebt. De baan ligt dan bezaaid met raketwerpers en ander, zeer explosief spul. Helaas moet Micro Machines V4 het qua spelplezier afleggen tegenover Mashed, de vorige game van ontwikkelaar Supersonic. Tegenstanders laten zich moeilijker aan de kant duwen en de besturing is iets realistischer, maar daardoor wel minder speels dan bij Mashed het geval was. Je zult nu bijvoorbeeld moeten afremmen om door bochten te komen, daar waar je jezelf er bij Mashed nog moeiteloos doorheen kon sturen. Micro Machines V4 laat zich overigens nog wel het beste besturen met de D-Pad, net als bij Mashed het geval was. Door korte tikjes te geven op de richtingstoetsen voorkomt je het grootste gedeelte van de slippartijen, maar lang niet alles.Op singleplayervlak weet Micro Machines minder lang te boeien. Er is weliswaar een uitgebreide campagne met een zeventigtal missies verdeeld over een ruim aantal spelmodes, maar vooral door de AI houd je het snel voor gezien. Het is niet zo dat de computertegenstanders echt slecht of goed zijn, maar ze bieden niet op een leuke manier tegenstand. Ze leggen gewoon hun voorgestippelde lijn af en zullen louter schieten als je ze in de weg rijdt. De rare, onvoorspelbare acties die Micro Machines in multiplayer zo leuk maakt, worden door de AI nooit gemaakt. Naast de Battle Mode kun je je in singleplayer ook verheugen op gewone races, checkpoint races en varianten daarop. Helaas weet geen van deze spelmodes echt te overtuigen. De gewone races zijn meer een kwestie van geluk dan van kunde en bij de checkpoint races is het slechts een kwestie van het parcours uit je hoofd leren en wat mazzel hebben met de timing. Micro Machines V4 biedt duizelingwekkend veel verschillende parcoursen en autootjes, maar men had overduidelijk de kwantiteit hoger in het vaandel dan de kwaliteit. Sommige parcoursen zijn pareltjes; ze maken of vernufte wijze gebruik van huishoudelijke objecten om hindernissen aan te brengen, en geven je echt het gevoel door een alledaagse locatie te racen. Bij andere parcoursen zie je echter amper wat het voorstelt en is alles zeer gekunsteld aan elkaar geplakt. Ook op grafisch vlak zijn de verschillen aanzienlijk. Het parcours in het riool bevat werkelijk oerlelijke textures, terwijl de pooltafel een lust voor het oog is. Een ander aspect waar Micro Machines behoorlijk de mist in gaat, is het geluid. Dit is bij momenten werkelijk niet om aan te horen. De muziek in het hoofdmenu duurt welgeteld drie seconde en begint dan weer opnieuw, zodat je na negen seconde al horensdol bent van het deuntje. De geluiden van de autootjes klinken als een stel bromvliegen die om je hoofd zoemen en de geluiden van de wapens lijken rechtstreeks uit een goedkope freeware geluidsbibliotheek geript. Als klap op de vuurpijl ligt er in het level van de kapsalon een scheerapparaat. Dit apparaat staat aan en maakt een oorverdovende herrie. Aanvankelijk dacht ik dat er een geluidje was blijven hangen, maar men heeft dit serieus met het volledige bewustzijn in het spel verwerkt.