Sinds de komst van Halo op de Xbox (en daarvoor GoldenEye voor de N64) is het first-person shooter genre op de console definitief volwassen geworden. Het mikken met je wapen met een muis blijft vanzelfsprekend een stuk preciezer dan met de joysticks van een controller, maar toch hoeven shooters op consoles tegenwoordig niet meer onder te doen voor hun PC-broers. Met betrekking tot de handheld consoles hebben we pas sinds de komst van de PSP de eerste echte handheld first-person shooter mogen verwelkomen. Het genre blijft op de PSP dun gezaaid, wat volgens mij voornamelijk door het gebrek van onder andere een tweede joystick op de PSP komt, waardoor de besturing toch wat tricky wordt. Gelukkig schrikt het gebrek van een console knoppeninterface niet elke uitgever af en probeert Electronic Arts met behulp van een speciaal voor de PSP ontwikkelde Medal of Honor game de PSP first-person shooter troon naar zich toe te trekken.

De Medal of Honor serie is alweer wat jaartjes onder ons (vanaf het PSOne tijdperk) en staat vooral bekend om zijn overweldigende singleplayer ervaring, welke de laatste jaren overigens door Infinity Ward’s Call of Duty wel een beetje voorbij gestreefd is. Voor de PSP gooit EA het over een hele andere boeg en richt zich met Medal of Honor Heroes vooral op de multiplayer. Je zou Medal of Honor Heroes dan ook wel kunnen zien als de Unreal Tournament van de Medal of Honor serie. Uiteraard heeft deze game wel een singleplayer campagne, maar deze bestaat eigenlijk geheel uit de multiplayer levels waarin je in de huid kruipt van bekende Medal of Honor personages zoals Jimmy Patterson, John Baker en William Holt (daar komt de subtitel Heroes vandaan) om met behulp van een groepje medesoldaten een aantal specifieke doelen te volbrengen. Door de singleplayer te spelen kun je allerlei kledingstukken en medailles vrijspelen. Ook komt er na het behalen van een level weer een level bij voor de multiplayermode. De singleplayermode komt in drie verschillende moeilijkheidsgraden, welke op elk afzonderlijke moeilijkheidsgraad ook weer andere unlockables met zich meebrengt. Naarmate je de game op een hogere moeilijkheidsgraad speelt, moet je erg voorzichtig door de levels lopen en extreem op je hoede zijn, aangezien er achter elke boom of muurtje wel een mof verscholen kan zitten. Dit brengt mij meteen bij één van de grote frustratiepunten van de singleplayermode van Medal of Honor Heroes. Vijanden respawnen namelijk willekeurig in het level nadat je ze koud gemaakt hebt. Zo is het wel eens voorgekomen dat er direct achter mij een aantal Duitsers spawnden, mij in de rug aanvielen en me vervolgens een enkeltje militaire begraafplaats bezorgden. Niet alleen de tegenstander spawned willekeurig en onbeperkt, ook je teammaten komen weer tot leven op een bepaald punt nadat ze daarvoor gesneuveld zijn. Hieraan kun je duidelijk zien dat de campagne mode eigenlijk een singleplayer versie is van de multiplayermode. Gelukkig biedt de campagne wel genoeg speelplezier en unlockables dat je in ieder geval tot het eind blijft doorspelen.

De besturing in Medal of Honor Heroes mag de beste genoemd worden van alle tot nu toe uitgebrachte first-person shooters op de PSP. Je hebt een aantal instellingen in het optiemenu waaruit je kunt kiezen, maar ik heb persoonlijk het meest gespeeld met de standaardbesturing. De standaardbesturing werkt als volgt: de joystick gebruik je om mee vooruit en achteruit te lopen en om mee te strafen. Bij gebrek aan een tweede joystick heeft EA ervoor gekozen om de actieknoppen te gebruiken om rond te kijken. Twee keer snel een knop indrukken zorgt ervoor dat je sneller rond kunt kijken. Schieten doe je met de rechter schouderknop en mikken met de linker. Onder de D-pad zitten functies als wapens wisselen, bukken, items gebruiken en herladen. In hectische gevechten is het helaas wel lastig om snel bij de D-pad te kunnen komen. Ook het springen, welke onder de selectknop zit, is een beetje lastig gepositioneerd, omdat je al snel de startknop indrukt en de game vervolgens pauzeert. Ondanks deze kleine probleempjes laat Medal of Honor Heroes zich heerlijk besturen. Een erg handige optie in de besturing vond ik overigens het bukken achter een obstakel, waarna je vervolgens de linker schouderknop gebruikt om over het obstakel heen te gluren. Zo worden de gevechten wat minder run-and-gun en zul je tactisch te werk moeten gaan. Zoals ik al eerder heb gemeld, is de multiplayermode in deze Medal of Honor het belangrijkste paradepaardje. EA heeft het namelijk voor elkaar gekregen om multiplayermatches voor maar liefst 32 mensen aan te bieden. Nog nooit kon je met 32 mensen tegelijk online gamen op een handheld! In de multiplayermode kun je kiezen uit zes verschillende speltypes, waaronder de bekende DeathMatch. Ook kun je, á la Unreal Tournament of Battlefield, bepaalde punten op de map proberen te bezetten, waarna het team die het eerst de hele map weet te veroveren als winnaar wordt uitgeroepen. Online spelen met Heroes is erg tof en ik heb tot nu toe nog geen lag gemerkt tijdens het spelen. Wat ik jammer vind is dat de PSP headset met microfoon niet ondersteund wordt, waardoor je weer afhankelijk bent van de geschreven taal om met anderen te communiceren. Overigens is er naast een onlinemode ook via een lokaal netwerk (Ad Hoc) tegen anderen te spelen, wat helaas maar met maximaal acht spelers kan en geen game-sharing optie kent.   Grafisch ziet Medal of Honor Heroes er behoorlijk goed uit en hoeft het niet eens heel erg onder te doen voor de PS2 Medal of Honor games. De game loopt overigens erg soepel, ook wanneer er veel actie tegelijk op het scherm te zien is. De mappen waarin je speelt zijn erg groot voor Medal of Honor begrippen en bieden veel schuilplaatsen en verschillende routes. De game speelt zich af in zonnig Italië, regenachtig Nederland en besneeuwd Belgie. De sfeer wordt dankzij de prima graphics goed neergezet, alhoewel de makers wel wat meer kennis over de gebieden hadden moeten vergaren. In Nederland zijn geen hoge bergen EA! Het geluid is Medal of Honor-waardig en je hoort ook deze keer verschillende sfeerverhogende deuntjes voorbij komen. Helaas zijn de stemmen van je tegenstanders en je eigen teammaten nogal repetitief en hoor je verschillende malen achter elkaar: “We got them running!”. Een beetje meer afwisseling van zinnen, en overigens ook van verschillende stemacteurs, was welkom geweest.

Conclusie:

Medal of Honor Heroes is met afstand de beste en tofste first-person shooter voor de PSP. De game moet het vooral van de multiplayermode hebben en biedt dus eigenlijk alleen meerwaarde voor mensen die thuis of ergens anders beschikken over een draadloze internet verbinding. Voor mensen zonder een draadloze verbinding is er helaas naast de, op multiplayer gebaseerde, singleplayermode niet zoveel te beleven, alhoewel je in je eentje toch wel wat uurtjes zoet bent met deze game. Heb je de beschikking over een draadloze verbinding en game je veel op je PSP, dan moet je deze game zeker gaan uitproberen!