Spellen waarin de maffia aan bod komt, hebben mij altijd al weten aan te spreken. In het verleden deed het sublieme Mafia van Illusion Software dat al, maar ook het meer recente Scarface deed mijn Italiaanse temperament weer ontwaken. Of Made Man, een spel binnen diezelfde setting, ook zo’n positieve indruk achter weet te laten, is nog maar de vraag.

In Made Man vertolk jij de rol van Joey Verola, een stoere gast die in z’n leven nogal wat dingen heeft meegemaakt. Het spel gaat van start op het moment dat Joey samen met een collega op weg is om een “made man” te worden, de rang die je nodig hebt om volwaardig toe te treden tot de wereld van de maffia. Onderweg zal Joey zijn levensverhaal uit de doeken doen aan de hand van flashbacks en herinneringen, die zelfs helemaal teruggaan tot de Vietnam-oorlog. Een originele insteek, maar toch blijkt het snel te gaan om een scenario vol met clichés waarin zo nu en dan eens een (voorspelbare) plotwending om de hoek komt kijken. Niets baanbrekends dus, eerder een simpel maar degelijk verhaaltje. Spijtig genoeg straalt de degelijkheid van het verhaal niet door tot de rest van Made Man.

De eerste indruk die een spel op je maakt is altijd van groot belang, het kan namelijk je verdere gevoel bepalen tijdens het spelen. Made Man gaat hier al meteen grondig de mist in. Onmiddellijk valt op dat het geheel er grafisch erg slapjes uitziet, zelfs voor een current-gen titel. De omgevingen zijn ongeïnspireerd, objecten kennen geen afwerking en de personages die je tegenkomt zien eruit als zombies die bovendien nog eens een verlammingsinjectie gekregen hebben. Iedereen die je op je beeld te zien krijgt bewegen zó ongelofelijk houterig en onmenselijk, dat het bijna lachwekkend is. Als de rest van het spel goed in elkaar zou zitten, dan zouden we nog met die minpunten kunnen leven. Maar helaas, we moeten jullie opnieuw teleurstellen.

De gameplay van Made Man bestaat helaas voor 99% uit het vinden van schietijzers, ermee knallen op vijanden, herladen en weer opnieuw hetzelfde stramien toepassen. Onderweg moet je zo nu en dan ook eens een gesloten deur openen door, jawel, een slot stuk te schieten of dekking proberen te zoeken, om op die manier, inderdaad, wat veiliger kogels af te vuren. Erg veel variatie is er dus niet te vinden!

Het zou leuk kunnen zijn, al dat geweld, maar in Made Man is het vooral een vervelende bezigheid. Het dekking zoeken verloopt bijvoorbeeld erg stroef en onnatuurlijk, waardoor je vaak simpelweg je tegenstander niet kan raken, hoe graag je dat ook zou willen. Ook de optie om van de ene schuilplaats naar de andere te rollen werkt maar zelden naar behoren door een slechte plaatsing van de objecten in de spelomgeving. Gelukkig krijg je ruimschoots de tijd om te klungelen, de intelligentie van je tegenstanders is namelijk niet van een al te hoog niveau. Vaak is het zelfs zo erg dat ze niet eens zullen doorhebben dat je naast ze staat.

Wat al het knalwerk wel een beetje de moeite maakt zijn de momenten waarop je een tegenstander maar half weet af te maken, waardoor hij lam op de grond ligt. Op zo’n moment zal je Joey, voorafgegaan met een kleffe one-liner, een genadeloos schot van dichbij kunnen afvuren om het hulpeloze slachtoffer uit zijn lijden te verlossen. Spijtig genoeg zullen zulke momenten vooral versterkt moeten worden door je eigen verbeelding, dit doordat de grafische motor van het spel zo’n potentiële keiharde actiescène maar flauwtjes in beeld weet te brengen.

Door zo'n genadeschot toe te passen zal er zich stilaan een metertje beginnen opvullen. Eens het metertje zijn eindpunt heeft weten te bereiken, zal Joey tijdelijk gebruik kunnen maken van bullet time, het bekende effect waardoor alles trager gaat bewegen. Toch blijft de actie zelfs tijdens zo’n vertraagd moment erg dom aanvoelen, met als gevolg dat deze functie eigenlijk nooit ten volle benut zal worden.

Mocht het nog niet duidelijk zijn, Made Man is een spel dat je eigenlijk het best in de winkels laat liggen. Naast alle minpunten die ik tot nu toe heb weten op te sommen, krijg je soms als klap op de vuurpijl te maken met vervelende bugs waardoor je soms een heel level opnieuw moet beginnen. Als Made Man acht jaar eerder op de markt verschenen was, zou ik dit spel wel weten te waarderen. Vandaag de dag zijn er echter betere alternatieven te vinden binnen hetzelfde genre.