De laatste tijd hoor je steeds meer mensen klagen over het gebrek aan originaliteit in computergames. De meeste groots opgezette games zijn of sequels of baseren zich op een bekend concept. De originaliteit die er nog is komt dan ook uit de hoek van de kleinere, onbekendere ontwikkelaars die hopen door een vernieuwde aanpak net een gat of gaatje in de markt te vullen. Grom is zo'n spel dat niet meteen in een hokje te duwen is. De makers noemen het een mix van Commandos, Zelda en Metal Gear Solid. Lekkere ingrediënten, dat zeker, maar is het ook een goed recept?

Grom speelt zich af tijdens de Tweede Wereldoorlog. Je neemt de rol aan van Colonel Grom, een Poolse kolonel die uit een kamp gevlucht is en zodoende in het ijskoude Tibet aanbeland is. Hier probeert hij met wat handel zijn zaakjes voor elkaar te krijgen en wacht hij tot de oorlog voorbij is. Tot hij ineens een nazi-zeppelin aan zich voorbij ziet trekken en de oorlog ineens weer heel wat dichter bij huis is.

Vanaf dit punt ontrafelt zich het verhaal van Grom, een uitgeklede RPG met enige elementen uit strategische games. Het spel maakt gebruik van 2D achtergronden voor het weergeven van de wereld en de karakters lopen daar als 3D modellen doorheen. De karakters zien er ietwat cartoonesk uit. Ze hebben een relatief groot hoofd en zijn nogal een karikatuur van zichzelf. Over het geheel genomen heeft men voor Grom gekozen voor een vrij luchtige aanpak.

1, 2, 3 ... Fight!

De gevechten in Grom worden in real-time afgehandeld. Je kan echter wel pauzeren om orders te geven al werkt dit niet altijd even soepel. De manier van vechten is vergelijkbaar met die van normale RTS games al hebben je karakters natuurlijk wat meer mogelijkheden wat betreft het kiezen van wapens en het healen van zichzelf met objecten uit hun inventory. Ook kan je switchen tussen bukken, liggen of hurken om zo wat beter te kunnen schieten en minder goed gezien of beschoten te worden maar je moet hiervoor wel wat bewegingssnelheid op te offeren.

Het combat systeem zou er op papier vast leuk uitgezien hebben maar in de praktijk is het allemaal vrij beperkt waardoor er soms niets anders op zit dan een langdradig kat en muis spelletje met je tegenstander. Ook gebeurt het nogal eens dat je in het heetst van de strijd de controle over je eenheden verliest en dat je ondanks de pauze optie niet goed in de gaten hebt wat er nu precies gaande is. Ook duurt het reloaden van je wapens en het healen van je poppetjes dermate lang dat dit keer op keer tot de dood van je personages zal leiden.