Het Forgotten Realms universum werd oorspronkelijk geschapen voor de Dungeons & Dragons pen en papier RPG's, maar heeft inmiddels ook al vaak als décor gediend voor computergames. Meestal vielen deze games wel in het RPG genre, doch dat het universum zich ook prima leent voor andere genres bewijst Atari met Demon Stone, een hack and slash game pur sang, ontwikkeld door Stormfront Studios, de makers van Lord of the Rings: The Two Towers.

Demon Stone speelt zich af in Faerun, dat wordt geteisterd door Ygorl, de heerser van de Slaad, en Sereka, de generaal van de Githyanki, die hun onderdanen terreur laten zaaien in dit ooit zo vredige land. Beiden werden ooit gevangen genomen in een zogeheten Demon Stone, maar wisten daaruit te ontsnappen, door toedoen van onze gamehelden nota bene. Nu moeten de drie gamehelden, Rannek de vechter, Illius de tovenaar en Zhai de rogue, de orde herstellen door een nieuwe Demon Stone op de kop te tikken en Ygorl en Sereka daarin te vangen.

Als dit niet gebeurd was, was Demon Stone helemaal kort geweest!

Atari heeft voor Demon Stone alle registers opengetrokken. Zo is het verhaal aan de hand van R.A. Salvatore, die ook de uitwerking van de drie hoofdkarakters op zijn naam heeft staan. Elk van de drie personages zijn outcasts, die zich eigenlijk bij geen enkel volk goed thuis voelen. Men heeft gezorgd voor wat diepgang in de personages, waardoor je ze door het spel heen steeds beter leert kennen. De dialogen, geschreven door tv-serie schrijver Robert Goodman, zijn ook sterk en klinken vrij natuurlijk zonder langdradig te worden. Ook op het gebied van voice-acting heeft men flink geïnvesteerd, met Patrick Stewart als de tovenaar Khelben, en Michael Clarke Duncan als Ygorl. Behoorlijke namen dus, die ervoor zorgen dat het verhaal op een mooie manier verteld wordt in de vele cutscènes die het spel rijk is.

Zhai, de rogue, in actie.

Mooie cutscènes zijn leuk, maar het gaat ons natuurlijk vooral om het deel van het spel dat zich tussen de cutscènes bevindt. Demon Stone is een strikt lineaire hack and slash ervaring met veel spektakel, gescripte gebeurtenissen en hordes tegenstanders. Je hebt het gros van de tijd de beschikking over alle drie de vechters, waartussen je met een druk op het D-Pad kunt wisselen. Elk van de drie vechters heeft zijn eigen vechtstijl en specialiteiten. Rannek is vooral sterk als het op meleegevechten aankomt en kan een aantal sterke combo's uitvoeren met zijn zwaard. Zhai heeft de mogelijkheid zich te verbergen in schaduwen en vervolgens een tijdje onzichtbaar te blijven, waardoor ze tegenstanders met één messteek uit de weg kan ruimen. Illius heeft de beschikking over een toverstaf die hij niet alleen in meleesituaties als slaghout kan gebruiken, maar waarmee hij ook van op afstand tegenstanders onder vuur kan nemen. De ammunitie van de toverstaf is ongelimiteerd, daar waar de ranged aanvallen van de andere vechters na verloop van tijd uitgeput zullen zijn.

Ondanks dat de Forgotten Realms waarin Demon Stone zich afspeelt hun oorsprong vinden in het RPG genre, bevat Demon Stone bar weinig elementen afkomstig uit dit genre. Je drie vechters doen wel ervaring op, waarmee ze tussen de missies door nieuwe combo's aan kunnen schaffen, maar daarmee hebben we ook alles wel gehad. Er is daarbij zo'n groot aantal upgrades te koop voor je ervaringspunten, dat je door de bomen het bos niet meer ziet en al snel zult kiezen voor de handige auto buy optie, die voor elk van de drie vechters de beste upgrades uitkiest. Je kunt hierbij denken aan nieuwe combo's, meer health, snellere aanvallen en het versterken van je wapens.

Door de vele combo's en moves zijn de mogelijkheden tijdens de gevechten vrij groot, maar in het heetst van de strijd heb je amper de tijd om over je acties na te denken. Domweg afwisselend op de twee mepknoppen rammen brengt je een aardig eind en de kans dat je er toevallig wat combo's tussen hebt zitten is met twee knoppen behoorlijk groot. Vooral later in het spel is het bij sommige tegenstanders wel noodzakelijk van de blockfunctie gebruik te maken, maar de eerste paar levels ram je zonder nadenken moeiteloos doorheen.