FaceBreaker is een spel dat hinkt op twee gedachten: de casual gamers vermaken en ze tegelijkertijd enorm frustreren. De game is namelijk ongelooflijk simpel qua opzet, maar gruwelijk moeilijk om echt onder de knie te krijgen.

Dat Electronic Arts op een originele manier de bokssport naar gameconsoles heeft gebracht, staat buiten kijf. Natuurlijk, we hebben al eerder mogen genieten van het tot moes slaan van de tegenstander in de boksring in combinatie met een vrolijk kleurenpallet: Ready 2 Rumble was en is nog steeds een pareltje. Maar omdat die reeks inmiddels van de aardbodem verdwenen is, hoor je ons allerminst klagen dat EA het idee spiritueel doorzet.

Men neme een stel apart ogende personages, zoals een gespierde voodoomeester, een vrolijk meisje en een Joker-achtig figuur die gezichtjes heeft getekend op zijn bokshandschoenen, gooi ze in een ring en maak de besturing lekker simpel. Met de A-knop geef je lage klappen, de X-knop is voor hoge klappen, met Y haal je echt flink uit en de B is om je tegenstander vast te pakken en hem naar de andere kant van de ring te gooien.

In een gevecht komt het echter aan op de triggers op de controller, waarmee je op het moment dat je tegenstander een klap geeft die kan blokken en weer terug kan slaan. Je tegenstander zal even verward zijn en je kunt flink uithalen met de Y, die de zogenaamde breakers oplevert. In het gevecht kun je de tegenstander zo drie keer vloeren door zijn energiebalk leeg te slaan, of door de facebreaker uit te voeren. Dat laatste is alleen mogelijk als een speciale balk vol is, door een bepaalde hoeveelheid klappen uit te delen zonder er zelf eentje te incasseren. Het gevecht is meteen gewonnen zodra je deze move succesvol uitvoert. Elk personage doet de facebreaker op zijn eigen manier en dat is vooral heel grappig om te zien.

De cartooneske tegenstanders gaan gedurende het gevecht steeds beurser ogen. Hun gezichten worden langzaam maar zeker helemaal bont en blauw en ze staan aan het begin van een nieuwe ronde een beetje duizelig voor zich uit te staren. De game loopt sowieso over in stijl, van de duidelijk vormgegeven menu's (met op de achtergrond een scala aan EA-trax, van onder andere Boys Noize en Wolfmother) tot de intro's van de gevechten zelf, waarin een rondborstige meid de volgende ronde aankondigt. De arena's ogen lekker gevarieerd en overdreven. Zo zal je knokken in ringen die onder andere in een piratengrot en in een ninja-toko zijn gesitueerd. Het is wel jammer dat je de personages bij het vallen regelmatig een beetje door de grond of door de ring ziet gaan, maar het leidt niet af van de algemene ervaring.

De grafische stijl van de game is dan ook allerminst het probleem. In de singleplayer mode, op de makkelijkste moeilijkheidsgraad, wordt de speler echter grandioos tot moes geslagen. De computer wordt al snel erg goed in het blokken van je slagen en de klappen die zij uitdelen worden steeds moeilijker om te ontwijken. Ondergetekende zag na het behalen van het eerste gedeelte al snel alle hoeken van de ring. Met elk personage kun je vier verschillende gedeeltes doorlopen en dat op drie moeilijkheidsgraden. Het is echter al een hele kluif de eerste moeilijkheidsgraad te doorlopen. Met oefening is het zeker mogelijk beter en sneller te worden, maar dit vergt veel oefening en tijd, iets wat juist zo tegenstrijdig is met de in eerste instantie toegankelijke, simpele gameplay.

In multiplayer komt de game dan ook beter tot zijn recht. Hier zijn de tegenstanders menselijk en is het niet moeilijk op ongeveer hetzelfde niveau te zitten. Nodig wat vrienden uit, zet een bak chips neer en sluit je controllers aan en het kan haast niet anders of je hebt een paar uur vreselijk plezier om de vreemde boksers en de rake klappen die je aan elkaar uitdeelt. Ook op Xbox Live kun je los gaan in wedstrijden met of zonder ranking, met opties om tegenstanders te vinden die op je eigen niveau zitten om zo langzaam steeds beter te worden in de game. Dat neemt niet weg dat spelen tegen iemand aan de andere kant van de wereld maar half zo leuk is als tegen iemand die in dezelfde kamer als jij zit in FaceBreaker.

Als laatste kunnen we de creatiemodus niet onvermeld laten. Je kunt je eigen vechtersbaas ontwerpen en daar de game mee doorlopen, zowel off- als online. Je kunt ze ook uploaden op de website van de game, zodat andere spelers jouw creatie kunnen downloaden. Aan de hoeveelheid bekende gezichten op de website te zien, kun je het zo gek niet bedenken of het is mogelijk te maken. Met behulp van de Xbox Live Vision Camera kun je ook nog eens je eigen gezicht op een bokser plakken. Of die van je aartsvijand natuurlijk, zodat je hem digitaal naar het hiernamaals kan slaan.