Het heeft lang geduurd voordat de Nederlandse uitgever Playlogic zover was om zijn games daadwerkelijk op de markt te brengen, maar inmiddels verschijnen de titels van het Amsterdamse bedrijf met enige regelmaat. Zelfs in de normaal zo stille zomermaanden heeft Playlogic een nieuwe titel voor ons klaar staan: Evil Days of Luckless John. Gelukloos is John zeker, want zijn juist geërfde casino wordt door de Russische maffia op gewelddadige wijze geconfisqueerd en tot overmaat van ramp belandt John ook nog eens in de gevangenis. Aan jou de taak om in deze adventuregame je casino terug te vorderen. Aanvankelijk lijkt Evil Days of Luckless John een frisse wind te kunnen worden binnen het ietwat ingekakte adventuregenre. Het spel is volledig in 3D en kent een kenmerkende grafische stijl, met speelse vormen zoals we die ook kennen uit de tweedimensionale achtergronden van de LucasArts-adventures van weleer. De sfeer van het spel doet enigszins jaren 50 aan, met veel verroeste oldtimers, desolate woestijnen en ontdaan van moderne technologieën. De interface is een bijzondere. Het spel gooit de point and click-interface die we normaal gewend zijn overboord en kiest voor een directere besturing, vergelijkbaar met die van Grim Fandango. Met de muis beweeg je je personage om zijn as, met het toetsenbord kun je voor- en achteruit lopen. Het vergt enige gewenning, zeker bij de vaste camerastandpunten, maar zolang er geen druk op de ketel staat werkt de besturing prima. Je draagt ook een inventaris met je mee, waar je met het scrollwieltje doorheen kunt bladeren. Het werkt allemaal prima, zolang het spel een adventuregame blijft. Maar van tijd tot tijd schakelt Evil Days of Luckless John over naar wat volgens het de blitse factsheet 'Gripping Action Sequences' zouden moeten zijn. 'Frustrating, Badly Implemented Action Sequences' was hier echter beter op zijn plaats geweest. De besturing van het adventuregedeelte wordt namelijk ook voor de actiegedeeltes gebruikt en leent zich absoluut niet voor snel reageren. Je zult onder andere moeten wegrennen voor maffia met machinegeweren, je al springend door een giftig riool vol ratten begeven en uit een gevangenis moeten sneaken. Het springen is een regelrechte ramp, waarbij de afstand van je sprongen zeer moeilijk in te schatten is. Het lijkt alsof de makers alles sinds Mario 64 niet gespeeld hebben, om vervolgens bewust zo'n verschrikkelijke besturing te maken voor de springgedeeltes. Maar dat is nog niet het ergste. De actiegedeeltes hangen aan elkaar van trial and error, maar dan echt op de meest knullige manier. Zo werkt het spel bij het vluchten voor de maffia met vaste camerastandpunten en kun je niet zien wat er gebeurt als je links afslaat, noch wat er gebeurt als je rechts afslaat. Uit complete willekeur kies je maar een richting, met een 50% kans dat er een maffioso staat die je compleet aan gort schiet. Het enige wat erop zit is bij de nieuwe poging toch maar voor de andere richting te kiezen. Dit is gameplay uit het jaar nul en kan anno 2007 écht niet meer door de beugel.

De werkelijk verschrikkelijke actiegedeeltes halen een verder best leuk uitgewerkte adventuregame grandioos onderuit. Het verhaal is namelijk best leuk, met tal van vreemde personages, leuke humor en aardig bedachte puzzels. Een hintsysteem zorgt ervoor dat je niet al te snel vast zult komen te zitten, maar door de veelal logische puzzels zul je het niet al te vaak nodig hebben. Het deed me bijna pijn in mijn hart om deze game een onvoldoende te moeten geven, alleen omdat tussen een op zich leuk spel (als adventure alleen was het misschien een kleine voldoende), een paar verschrikkelijke actiegerichte stukjes verwerkt waren. Maar gelukkig maakte het spel deze beslissing uiteindelijk niet al te ingewikkeld. Want halverwege het spel was ineens mijn muiscursor, die je in de menu's en bij sommige puzzels nodig hebt, op miraculeuze wijze weggetoverd. Ook een eerdere savegame inladen, zorgde er niet voor dat mijn muiscursor terug kwam. Ja, een savegame van enkele uren eerder was een optie, maar dat betekent ook: enkele tenenkrommende actiegedeeltes eerder. Een bug die ervoor zorgt dat je het halve spel overnieuw moet spelen, is niet aanvaardbaar. Misschien dat ik Luckless Erwin ben en lang niet iedereen deze bug tegen zal komen, maar dat praat zoiets niet goed. Enige Quality Assurance zou zulke fouten eruit moeten halen, en dat is duidelijk niet gebeurd. De bug heeft wel één voordeel: het doet me aanzienlijk minder pijn om deze game een fikse onvoldoende toe te kennen. Zonde van al dat potentieel en die stukjes die wel te pruimen zijn.