Het schrijven van sommige reviews is redelijk onzinnig. Zo ook eigenlijk voor Emperor, een spel dat dankzij zijn naam en de nodige geruchten ongetwijfeld goed zal verkopen.

Dat de grote massa weer naar de winkel rent om dit spel blindelings te kopen (afgaande op de mooie verhalen) en over enkele dagen de dvd-hoes teleurgesteld in de kast zullen plaatsen, is misschien nog wel het meest teleurstellende van dit hele verhaal. Maar laat ik allereerst bij het begin beginnen.

Het begin Al lijkt de titel het tegendeel te beweren, Dune 2 was de eerste titel in de reeks die door Westwood ontwikkeld is en het genre 'realtime strategie' crëeerde. Een revolutionair spel dat werd gevolgd door honderden klonen, waaronder de Command & Conquer-reeks van Westwood zelf.

Dankzij de innovatie die in de eerste C&C delen nog aanwezig was, bleef het grote publiek positief. Maar na een oneindig aantal opvolgers is de discussie losgebarsten of ze er bij Westwood wel verstandig aan doen om hun zakken op deze manier te vullen.

En toen kwam Emperor

Na een zeer slechte Dune 2000 moet Westwood toch geschrokken zijn van de vernietigende commentaren die de internationele pers hierover publiceerde. Toch blijken sommige developers een oneindig vertrouwen in zichzelf te hebben en werd er een tweede poging gewaagd: Emperor battle for Dune.

Michael Dorn (StarTrek) speelt de lichtelijk vreemde Duke Achilles (Atreides)

Emperor vervolgt het verhaal waar zijn voorganger stopt: de keizer is dood en de spacing guild heeft de macht overgenomen. Deze groep besluit om de strijd tussen de Ordos, Harkonnen en Atreides nog een keer uit te laten vechten. Het hele verhaal begint dus weer van voor af aan, maar ditmaal met een kleine twist.

Na een intro waarin de mooi gerenderde scenes totaal ontkracht worden door het slechte acteerwerk, belanden we in het hoofdmenu. Omdat we zoveel mooie beloftes gehoord hebben over het single-player gedeelte besluit ik de campaign van de Atreides te spelen.

Links: een boosaardige worm (met armen ). Rechts: badmuts.

Waarom Westwood geen fatsoenlijk budget heeft uitgetrokken om de filmscenes te maken is voor mij nog steeds een vraag. Alle achtergronden zijn nog steeds met de computer gerenderd en je merkt dat de acteurs ook geen enig idee hebben wat ze eigenlijk voor die groene schermen moeten doen.

Niet enkel zijn de 3Danimaties teleurstellend, maar ook de in de filmpjes zelf zitten zulke blunders dat het onmogelijk is dat hier voldoende aandacht aan is besteed. De drie cd's met video doen deze kerst dan ook rustig hun werk als boomversiering.