It's morphing time! Dat was de kreet die bij het spelen van Custom Robo Arena de hele tijd door mijn onderbewustzijn heen schalde. Het spel draait namelijk om gevechten tussen robotjes die je, mits je de juiste onderdelen weet te verzamelen, helemaal naar eigen smaak kunt pimpen en uitbreiden. Bovendien heeft men ook nog wat RPG-elementen aan het geheel toegevoegd, waardoor de gelijkenis met Pokémon overduidelijk is. Go Go Power Ran…uuhm, Custom Robo's!

De Custom Robo-reeks dateert uit het tijdperk van de goede oude Nintendo 64. Het spel kreeg goede kritieken en verkocht naar behoren, vooral in Japan dan. Wat later verschenen de robotjes ook op de GameCube, maar kenden ze heel wat minder succes op de paarse kubus en verdwenen al snel onderaan in de budgetbak bij de lokale gameboer. Nu, anno 2007 heeft Nintendo besloten dat het tijd werd om hun oude reeks nog eens van onder het stof vandaan te halen en naar de DS te brengen. Een leuk idee, maar uiteindelijk blijkt toch dat de reeks wat saai begint aan te voelen en de gelijkenis tussen Pokémon meets Power Rangers kwalitatief niet echt opgaat.   Om te beginnen heeft men Custom Robo Arena voorzien van een verhaal dat we al zoveel keer hebben zien opduiken dat het lachwekkend begint te worden. Het hoofdpersonage (dat zelf nooit wat te zeggen heeft) is net verhuisd en komt terecht in een buurt waar hij helemaal niemand kent. Hij moet naar een vreemde school gaan, moet de stad nog leren kennen en heeft tot overmaat van ramp niemand om over zijn favoriete hobby te praten: Custom Robo's. Gelukkig loopt hij meteen twee barmhartige studenten tegen het lijf die zich over hem willen ontfermen en een rondleiding door de school en de buurt willen geven. Al snel komen we te weten dat de twee verse vriendjes ook helemaal in de ban van Custom Robo's zijn en dat ze maar al te graag een team me je willen vormen om mee te doen aan het Custom Robo Tournament, zeg maar de Pokémon League, maar dan met robots. Je ziet het al aankomen, gaandeweg zul je het moeten opnemen tegen allerlei personages om zo uiteindelijk de Meester der Custom Robo's te worden en een luilekker leventje te leiden op een of ander tropisch eiland. Dat laatste heb ik verzonnen om het spel toch nog wat kleur te geven, de verhaallijn weet namelijk op geen enkel moment te boeien. Om de verveling compleet te maken heeft de ontwikkelaar ervoor gekozen om het hele spel in dagen op te delen, met als gevolg dat je s'avonds telkens weer naar huis moet gaan om aan het avondeten deel te nemen (en de bijhorende typische smalltalk moet aanhoren) om daarna je bed in te kruipen om de volgende dag elke keer weer naar school te vertrekken. Tijdens deze steeds wederkerende cyclus kom je geen noemenswaardige ontwikkelingen in het verhaal tegen en komt het systeem dus al snel je strot uit. Maar goed, gelukkig zijn er zo nu en dan ook nog eens wat gevechten aanwezig in het spel.   Confrontaties tussen de bezitters van Custom Robo's gebeuren in een speciaal daarvoor ontworpen arena. Gelukkig is deze op magische wijze inklapbaar zodat iedereen zijn eigen slagveld altijd bij de hand heeft. Wanneer je met je tegenstander overeengekomen bent om een potje te doen, haal je je Custom Robo boven en maak je hem op om aan het gevecht te beginnen. Je stuurt je robot echter niet hals over kop het veld op, het is de bedoeling dat je eerst wat gaat sleutelen aan allerlei onderdelen. Een van de grootste gameplayelementen bestaat namelijk uit het verzamelen en monteren van allerlei verschillende wapens, gaande van bommenwerpers tot jetpacks die allemaal hun eigen sterken en zwakten hebben. Het monteren van nieuwe onderdelen doe je via een overzichtelijk menuutje dat voor elk gevecht opgeroepen kan worden. Wanneer je tegenstander bijvoorbeeld in het bezit is van een robot die erg snel is, dan rust je je eigen Custom Robo het beste uit met een wapen dat tegen een hoge snelheid raketten kan afvuren. Het spijtige is echter dat het vaak niet nodig is om de onderdelen van je robot aan te passen naargelang de kenmerken van je vijand, door op wat knoppen te rammen kom je vaak ook al ver. Het spel is dan ook duidelijk gericht op een ietwat jongere doelgroep waardoor de moeilijkheidsgraad nooit de pan uit zal swingen.   Erg grappig is dat je na een aantal gevechten je Custom Robo moet voorzien van een poetsbeurt. Door het stof en de rook die vrijkomt tijdens een gevecht worden alle onderdelen namelijk vuil en zal je robot na verloop van tijd minder goed gaan presteren. Het schoonmaken doe je door via het touchscreen met de stylus een vodje over de vuile onderdelen te wrijven. Doe je het goed, dan laat het spel je dat weten door je robot lekker te laten blinken. Het is spijtig dat men niet meer van deze toevoegingen in het spel heeft gestopt, het mag dan wel een nutteloze bezigheid lijken om je robot te kuisen, maar dit soort 'minigames' halen duidelijk de sleur uit het spel vandaan, iets waar Custom Robo gedurend aan mee te kampen heeft.   Doordat gevechten niet echt veel diepgang bevatten en het verhaal niet van toegevoegde waarde is, voelt Custom Robo Arena een beetje als een minderwaardige versie van Pokémon aan. Gelukkig heeft men het spel ook nog uitgerust met een WiFi-ondersteuning, waardoor we ook via internet met de robots aan de slag kunnen gaan. Dit maakt enorm veel goed omdat gevechten tussen twee tegenstanders van vlees en bloed er veel heftiger aan toe gaan. Elke speler heeft namelijk zijn eigen methode en manier van spelen, waardoor je vaak een tijdje moet observeren om gaten in zijn of haar verdediging te ontdekken. Dit is een ware verheldering na het spelen van de singleplayer mode waarin de intelligente van de vijandige robots wel érg voorspelbaar is.