Prison Break werd bekend door het spannende verhaal en de sterke personages. Het meest voor de hand liggend zou zijn om de televisieserie te vertalen naar een game en niets te veranderen. Dit is dus niet het geval, want in plaats van Michael Scofield speel je Tom Paxton, een CIA-agent die undercover de Fox River State gevangenis in gaat. Het doel is om uit te vissen waarom Michael Scofield in de gevangenis is beland. Hij had geen strafblad, heeft zich na een bankoverval direct overgegeven en zich niet verdedigd in de rechtszaal. Volgens de CIA zit daar een luchtje aan. Ze verdenken Scofield ervan een misdaad te hebben gepleegd om de gevangenis binnen te komen waar zijn broer gevangen zit. Scofield zou zijn broer wel eens kunnen gaan helpen ontsnappen en daarom moet het tot op de bodem worden uitgezocht.

Vanaf het moment dat Tom Paxton binnenkomt in de gevangenis zien fans dingen die ze al eens eerder hebben gezien, maar dan vanuit een ander oogpunt. Want dat is waar de ontwikkelstudio voor wilde zorgen: herkenbare situaties uit de serie die door een ander persoon op een andere manier worden benaderd. Het verhaal van de game loopt parallel aan die van het eerste seizoen en de personages die de speler tegenkomt in de game zijn herkenbaar. Vrijwel de gehele cast van de serie heeft hun stem ingesproken voor de game en de personages zien er levensecht uit. Goed nieuws, want dit zorgt ervoor dat ze overtuigend overkomen en dat de sfeer van de serie prima wordt overgebracht.

Geen gevangenis zonder agressie

Over de sfeer gesproken, die is behoorlijk grimmig. Je zult van je af moeten bijten in de Fox River State gevangenis, er zitten namelijk absoluut geen lieverdjes. Vaak krijg je opdrachten van medegevangen om iemand die dwarsligt een lesje te leren. Ook kun je zelf uit het niets het gevecht aangaan met één van de medegevangen om je territorium af te bakenen. Op het moment dat je in gevecht raakt met iemand merk je al snel dat Paxton van een aardig robbertje vechten houdt. Het principe is simpel en effectief: blokken wanneer je wordt aangevallen en toeslaan met combo’s op het moment dat de vijand zich niet verdedigt. Om sterker te worden en de gevechten makkelijker te kunnen winnen, kun je vervolgens in je vrije uurtjes gewichtheffen. Genoeg trainen zorgt ervoor dat je een hoger niveau bereikt, maar het lijkt erop dat je geen nieuwe bewegingen ontgrendeld of dat je aanvallen ineens veel sterker zijn. Hierdoor is het eigenlijk alleen noodzakelijk te trainen als je een bepaald gevecht niet kunt winnen. Het vechtsysteem is dus niet heel uitgebreid, maar dit zorgt er wel voor dat het niet frustrerend wordt.      

Iets subtieler

Naast vechten is het ook mogelijk de boel iets subtieler aan te pakken. Er zijn genoeg momenten waarin je ongezien van punt A naar B moet zien te komen, iets moet stelen of een gesprek moet afluisteren. Op deze momenten draait het erom zo onopvallend mogelijk langs bewakers en ander personeel te komen. Om het overzichtelijk te houden is er duidelijk op een minimap aangegeven waar je doel ligt en zie je door middel van een kleuraanduiding of je ergens op kunt klimmen of niet. Zo kun je voordat je de kamer doorsluipt een route plannen om niet gepakt te worden. Het sluipen is een welkome afwisseling op de gevechten, maar is helaas niet bijzonder vernieuwend. Het aanbod moves is beperkt en als je gezien wordt is het meteen einde oefening. Je kunt je niet verzetten als je gepakt wordt en hierdoor draait het sluipen vaak uit op trial-and-error wat saai kan worden.

Uiteindelijk draait het erom jezelf te profileren als iemand die graag anderen helpt, om zo langzaamaan informatie te verzamelen over Michael Scofield. Om verder te komen in de game zijn er vaste taken die je moet voltooien, maar zijn er ook genoeg zijmissies die je kunt ondernemen. Mocht je afleiding zoeken, dan kun je ook nog deelnemen aan de underground gevechten. Dit zijn illegale één-op-één gevechten die compleet los staan van het verhaal en dienen als extraatje. Overigens is het ook mogelijk om het met twee spelers tegen elkaar op te nemen in de versus-modus. Naarmate je verder komt in het hoofdspel ontgrendel je meer personages om mee te spelen in deze modus.

De vraag is of Prison Break zich voldoende kan onderscheiden van de grote titels die de komende tijd uitkomen. Hoewel er genoeg tijd is gestoken in zowel de audiovisuele presentatie van de game als in de uitwerking van het verhaal, lijkt de gameplay niet heel diepgaand. Het feit dat je als speler geen ingewikkelde moves of combo’s kunt uitvoeren is zowel een zegen als een vloek. Iedereen die in mindere mate geïnteresseerd is in het fenomeen Prison Break zal zich goed af moeten vragen of ze wel iets te zoeken hebben in de Fox River State gevangenis. Aan het prijskaartje zal het waarschijnlijk niet liggen: de game is los te koop voor €50 en er komt een bundel beschikbaar voor €70 met het volledige eerste seizoen op DVD. Prison Break: The Conspiracy komt op 26 maart 2010 uit voor zowel PlayStation3, Xbox 360 als PC.