In Def Jam: Icon vecht je met rappers. Iconen van rappers. Ik ken ze niet echt, op Ludacris na dan. Die had een zeer toffe rol in de film Crash en hij speelde niet eens een excuusneger maar een intellectuele straatrover die op het laatst de niet zo rappe (haha) bus pakte! Oja, ik ken ook nog 50 Cent, maar die mag niet mee doen in dit spel. Zeker omdat hij al zijn eigen speeltje op de markt had gebracht. Maar goed, rappers dus.

Wat gelijk opvalt als je deze game erbij pakt is dat je eigenlijk wel into het rapwereldje moet zitten. Complete rapleken zoals ik zullen daarom ook gelijk een deel van de charme van Def Jam: Icon missen. Want allereerst heb je geen idee wie die rappers nou eigenlijk zijn. Ten tweede herken je de muziek niet, wat juist enorm belangrijk is. De achtergrond van deze vechtgame gaat namelijk ‘bouncen’ op het ritme van de songs van de rapper. Bovendien hoor je wie er op het punt staat te winnen (het nummer van die rapper begint dan te spelen) en als je geen flauw idee hebt bij welke rapper nou welk plaatje hoort. Er is ook geen enkele HUD in het spel te vinden, wat het allemaal nog onduidelijker maakt voor de onbekenden in het wereldje van de r to the a to the p.

Trap in je ballen kun je krijgen!

Dig je dit allemaal wel, dan staat er in principe best een aardige game op je te wachten. De setlist is naar het schijnt redelijk goed gevuld met artiesten (ditmaal zonder aanhalingstekens, hé Erwin?), deels underground en deels mainstream – gok ik. Grafisch weet Def Jam: Icon te overtuigen, de vechtersbaasjes zien er gedetaileerd uit (en zullen vast wel op hun echte vechtersbaasjes lijken) en het idee van een bouncende achtergrond is best hip. Hop. Whatever. De animaties zien er ook zeker niet onaardig uit, de omgevingen komen mooi over het is in het algemeen allemaal best levendig.

En mijn vuist!

Echter heb ik wel mijn twijfels bij de gameplay. Ik krijg toch sterk de indruk dat het uiteindelijk een hoop gebuttonbash is. En niet zozeer op het ritme van de muziek, maar eerder een ontiegelijke rappe (haha) manier van knopjes rammen. Of er dan ook echt tactiek in het spel zit durf ik op dit moment niet te zeggen. Daarentegen, maakt het wat uit als je met je idool anderen de hersens in kunt slaan? Ik denk het niet. Een beetje knokken met bekende iconen uit de rapwereld, in een nette én interactieve omgeving, een beetje fan is er zo down mee. Dat de muziek de achtergrond kan laten bewegen is bovendien een leuke feature geworden. Wil je wel eens wat anders dan rap, dan kun je ook je eigen muziek erin importeren. Hoe snoeiharde grindcore of lompe terror het spel zal beïnvloeden, ik heb geen idee, maar ergens ben ik best benieuwd.

En m'n knie mag je ook wel hebben!

Geïnteresseerd? Er staat een demo op je te wachten op de Xbox Live Marketplace. Def Jam: Icon komt eind maart je tegemoet en wel op de Xbox 360 (waar haal je anders die demo vandaan?) en de Playstation 3.