Op de Amerikaanse MSN is een artikel verschenen over de goddelijke status van John Carmack onder gamers, bekend van zijn werk aan Doom en Wolfenstein. Een groot gedeelte van het grote publiek kent Carmack zelfs, dit in tegenstelling tot het overgrote gedeelte van zijn collega's bij ID of gelijkwaardige game-ontwikkelaars. De meeste gamers kennen Molyneux of Miyamoto wel, bij het grote publiek zijn het echter onbekende mensen.

In het artikel van MSN wordt ingegaan op het fenomeen en het gevaar ervan. Vanuit Hollywood kennen we het fenomeen dat van bepaalde regisseurs of acteurs alles wel goed moet zijn, de verwachtingen van het publiek liggen torenhoog. Te hoog. Ook enorm getalenteerde mensen kunnen niet altijd aan de verwachtingen voldoen. Als voorbeeld hiervan wordt (uiteraard) John Romero's Daikatana genoemd. Vijf jaar ontwikkeling, torenhoge verwachtingen, en het afgemaakt door pers en publiek.Molyneux, Wright, Miyamoto—odds are you've never heard of these guys. How about Alexey Pajitnov? Probably not, though I'd wager you've played his game Tetris. That's because the mainstream media almost never profiles the creators of games or talks about how games get made. But game fanatics hardly care what the mainstream thinks. Most treat their favorite designers like rock stars, which is why some game publishers now slap their names on titles, as with American McGee's AliceLaten we hopen dat John Carmack zijn gouden greep op het maken van engine's en games niet snel verliest. Lees er meer over op MSN.