Ik heb vandaag een keuze gemaakt. Ik ga iets geks doen, iets nieuws, iets engs, ik ga Legendary een voldoende geven!

In Legendary speel je Deckard, een standaardpersonage met een uiterst onintelligente uitdrukking. Al snel blijkt dat Deckard er niet alleen dom uitziet, want de beste man maakt de beruchte doos van Pandora open. Pas zodra Deckard Pandora's Box opengetrokken heeft, en hij zijn hand erin heeft gestoken, bedenkt hij dat het misschien niet zon goed plan was. Een oneindige stroom van mythologische wezens spuit uit de doos, en Deckard's hand gaat gloeien door een vreemde energie. Om het goed te maken besluit Deckard dat hij de wereld maar moet redden, zodat ook hij weer rustig kan slapen, maar dan wel met een oranje linkerarm.

Stompzinnig…

Het verhaal klinkt misschien erg stompzinnig, en eigenlijk is het dat ook. Gelukkig weet Spark Unlimited dit goed te camoufleren met een meer dan degelijke aankleding. De prima voice acting, prima graphics, de stijlvolle tussenfilmpjes en het algemene thema zorgen ervoor dat deze game in elk geval anders is dan de grote massa shooters op de markt. Legendary slaagt er vooral goed in de chaos en wanhoop van de situatie te illustreren. De hele wereld ligt in puin, straten liggen bezaaid met kapotte auto's, overal liggen stervenden en doden, en overal zijn de vele mythologische wezens aanwezig. Deze wezens variëren van weerwolven tot minotaurussen, maar er zijn ook grotere wezens als griffoenen, en zelfs de kraken komt aan bod. De vormgeving van deze wezens is prachtig, en het is duidelijk dat je hier niet met vriendelijke wezentjes te maken hebt. Elke vijand ziet er bloeddorstig en kwaad uit, wat de drang om hem aan gort te schieten des te groter maakt. Dat schieten gebeurt met een redelijk beperkt wapenarsenaal, waar helaas weinig innovatie in te vinden is. Je hebt een shotgun, assault rifle, flamethrower, we kennen het allemaal wel, maar het voldoet. Verder zijn bepaalde wapens duidelijk beter voor bepaalde vijanden, zo zijn weerwolven erg gevoelig voor shotguns en flamethrowers, terwijl menselijke vijanden niet zo goed tegen assault rifles en SMG's kunnen. Dit zorgt voor een soort balans, en ik heb meermaals zitten twijfelen welke wapens ik bij me zou dragen.

…maar zeer vermakelijk

De gameplay van Legendary bestaat uit schieten, schieten en nog eens schieten. Zo nu en dan zet de game je een soort puzzel voor, maar deze zijn lachwekkend makkelijk, en in negen van die tien gevallen komen er alsnog kogels aan te pas. Het schieten zelf werkt prima, je wapens zien er goed uit, en klinken ook zeker bevredigend. Wel miste ik een gevoel van impact, als ik een weerwolf vol raak met een shotgun wil ik niet dat hij gewoon doorloopt. Ook bleek de crosshair minstens net zo accuraat als je 'aim down sight'-functie, wat deze laatste nogal nutteloos maakte. Legendary is extreem lineair, er is altijd maar één enkele goede weg, en dat is dan ook de enige die je kunt volgen. Dit zorgt ervoor dat de game aanvoelt als een intense achtbaanrit, waarbij je netjes wordt meegevoerd langs een flinke lading scripted events, die in sommige gevallen zeker niet onderdoen voor een game als Call of Duty.

Verspringen

Jammer genoeg wordt de intense achtbaanrit flink verstoord door vervelende hobbels in het spoor. Legendary zit namelijk propvol met slechte designkeuzes en domme fouten. Ten eerste is er het springen, hoofdpersoon Deckard is overduidelijk wereldkampioen verspringen, wat ervoor zorgt dat hij kilometers ver gelanceerd wordt zodra jij de springknop indrukt. Jammer genoeg komt de man hierbij nog geen tien centimeter van de grond, wat ervoor zorgt dat hij bijna overal opstapjes voor nodig heeft. Het voelt alsof je met een bejaarde speelt, ik moest op de vreemdste manieren trappetjes en opstapjes maken, omdat Deckard maar niet op dat ene kleine kistje kon komen, wat nog niet eens boven zijn knieën uitkwam. Naast Deckard's lichamelijke beperkingen er nog de vreselijke AI. Weerwolven klimmen bijvoorbeeld regelmatig tegen muren op, om er daarna direct weer vanaf te springen, en een griffoen zat een minuut vrolijk in het niets te happen, omdat hij te groot was voor de deuropening, wat resulteerde in een stuk of twintig makkelijke headshots voor mij. Niet alleen de vijand is dom, ook je teammaten, die je zo nu en dan komen 'helpen', zijn niet bepaald hoogbegaafd. Een ander vervelend punt van Legendary is dat je de weerwolven, waar je letterlijk mee doodgegooid wordt, alleen dood kunt maken door ze van hun lelijke kop te ontdoen. Dit zorgt er voor dat je in een druk vuurgevecht je lijk af moet zoeken naar het hoofd, wat soms nog best lastig is bij een compleet grijs wezen. Een andere domme keuze van ontwikkelaar Spark Unlimited is het zogenaamde 'animus'. Animus is een soort magie, die elke mythologische vijand laat vallen. Deze energie kan Deckard met zijn aparte hand absorberen, om het daarna tegen de gedrochten te gebruiken. Zo kan Deckard zijn gezondheid terugkrijgen door een apart gebaar te maken, maar hij kan ook vijanden wegduwen, wat bij sommige vijanden ook handige bijwerkingen heeft. Jammer genoeg zitten al deze mogelijkheden onder dezelfde knop, wat er vaak voor zorgt dat je energie op gaat zuigen, terwijl je eigenlijk je health wil hervullen.

Kopen, huren of stelen?

Maar velen zullen zich nu afvragen; is Legendary nu slecht of goed? Het vervelende is dat ik er zelf nog niet helemaal uit ben. Eigenlijk is Legendary een zeer middelmatige game, vooral gezien al het andere shootergeweld dit najaar. Echter, ik heb me wel vreselijk vermaakt tijdens het spelen. Het lineaire leveldesign zorgt ervoor dat je niks van de actie mist, en de scripted events zijn soms zeer indrukwekkend. Het schieten voelt goed, het schietvoer is meer dan in orde en audiovisueel is de game zeer degelijk. De algemene ervaring wordt helaas flink om zeep geholpen door de vele domme fouten die Spark Unlimited gemaakt heeft. Je moet jezelf afvragen of je deze fouten voor lief wil nemen, of je de lineaire opzet van de game weet te waarderen en of het thema je aanspreekt. Is dit laatste het geval, en is het antwoord op de andere twee vragen een 'ja!', dan moet je Legendary zeker een keertje huren, of misschien zelfs tot een (budget) aankoop overgaan. Zoniet, dan moet je ver weg blijven bij deze game.