Column
PC

Pc-gamen was vroeger veel spannender

Wolfenstein zonder geluidskaart spelen en niets van MS-DOS begrijpen

Geschreven door Michel Musters op
Laatst haalden m’n vrienden en ik herinneringen op over onze eerste game-pc’s. Wat waren dat toch spannende tijden! Tegenwoordig verkies ik eigenlijk bijna altijd een console boven een pc. De reden: pc-gamen is niet meer zo spannend als dat het vroeger was.

Zo ervaar ik dat althans. Het komt deels doordat de pc en zijn besturingssystemen in de loop der jaren alleen maar gebruikersvriendelijker zijn geworden, en deels omdat ik zelf inmiddels zo’n drie decennia ouder ben en min of meer weet wat ik doe op een pc. Toch blik ik met weemoed terug op wat voelt als de middeleeuwen van de game-industrie.

De queeste voor een game-pc

Ik moet een jaar of 8 zijn geweest. Begin jaren 90 had ik een NES onder de televisie staan en genoot ik dus al met volle teugen van computerspellen. Mario, de Turtles, Zelda: deze franchises kende ik inmiddels als mijn broekzak. Toch droomde ik soms weg van een pc in huis, vooral nadat ik het exemplaar op de slaapkamer van mijn neef had zien brommen. De graphics die daarop mogelijk waren, gingen veel verder dan wat de NES eruit wist te persen. Een game-pc voelde haast als een mythisch beest waar ik als liefhebber mijn pijlen wel op móest richten.

Wolfenstein 3D

En met pijlen bedoel ik een tweetal onschuldige kinderogen, gericht op mijn ouders. Ik heb mijn vader maanden met smeekbedes lastiggevallen. Ik deed er álles aan om maar zo’n futuristisch systeem in huis te krijgen.

Ik zeurde er elke avond om wanneer mijn vader in alle rust de krant aan de eettafel las, volgde hem naar elk aardappelveld waar hij werkte om hem aan het bestaan van de pc te herinneren en schakelde zelfs de hulp in van een vriend van de familie, die op veertigjarige leeftijd minstens zo enthousiast was over de technologie als ik.

Verlossing

Ik kan mij het verlossende woord zelf niet meer voor de geest halen, maar mijn volharding wierp uiteindelijk zijn vruchten af. Op mijn vaders thuiskantoor kwam een gloednieuwe, crèmekleurige Intel 386 te staan. De vriend van de familie installeerde er SimCity, Hugo’s House of Horrors en een sharewareversie van Wolfenstein 3D op en er braken geweldige gametijden aan in huize Musters.

Sim City

Die familievriend had mij een snelcursus MS-DOS gegeven, maar als achtjarige snotneus begreep ik daar nagenoeg niets van. Ik wist nog net hoe ik een game moest opstarten, al begreep ik het verschil niet tussen C: en D: en waarom sommige games een floppy nodig hadden terwijl anderen blijkbaar op magische wijze op mijn computer stonden. Verder vond ik het vooral erg leuk om vunzige scheldwoorden op het zwarte scherm met groene letters te typen, waarop de computer mij liet weten dat hij daar niets van begreep.

Lessen voor het leven

Ik herinner me nog veel meer. Bijvoorbeeld het gepiep en gesteun dat de 386 maakte wanneer ik hem opstartte. Of het gebrek aan een geluidskaart, waardoor de mechanische geluiden die de nazi’s en herdershonden in Wolfenstein 3D via de computer zelf maakten des te onheilspellender klonken.

Of het feit dat ik de Engelse taal nog nauwelijks machtig was. Daardoor moest ik via een woordenboek leren hoe ik de sleutel (‘key’) uit de pompoen (‘pumpkin’) op de veranda van een huis haalde, zodat ik na velen uren eindelijk voorbij het eerste scherm van Hugo’s House of Horrors geraakte. Zelfs de heerlijke geur van nieuwe technologie die de eerste maanden uit de computer kwam en mijn vaders kantoor opvulde, prikkelt met een beetje fantasie mijn neusharen nog.

De computer en al zijn mogelijkheden droegen ook onweerlegbaar bij aan mijn leervermogen en creatieve ontwikkeling. Ik werd langzaam maar zeker beter in Engels en ik leerde de basisprincipes van het moderne Windows dankzij een kinderversie van het besturingssysteem — die ik alsnog via DOS moest opstarten. Ik trainde mijn ruimtelijk inzicht door op papier kaarten te tekenen van de levels uit Wolfenstein 3D en ik typte een complete trilogie aan fantasieverhalen gebaseerd op de verder niet zoveel om het lijf hebbende platformer Hocus Pocus.

Een reis naar de toekomst

Pas eind jaren 90 kwam de volgende pc in huis, die ditmaal op mijn slaapkamer mocht staan. Het type kan ik mij niet herinneren, maar hij had Windows, waardoor het aansturen van het systeem opeens een stuk minder abstract aanvoelde. Ik kocht er gloednieuwe spellen als Grim Fandango, Trespasser en The X-Files Game bij. Ik verwonderde mij over de levensechte graphics in vergelijking met mijn PlayStation en Nintendo 64. Grim Fandango leek wel een met de computer geanimeerde speelfilm, met Trespasser waande ik mij in Jurassic Park en, verrek, The X-Files bestond gewoon uit échte filmbeelden! 

Wederom voelde het alsof ik met één aankoop (wederom met mijn vaders portemonnee natuurlijk) een reis naar de toekomst had gemaakt. Ik kon mezelf naast het gamen uren vermaken door louter Windows te verkennen, door de vele mappen te klikken en de prullenbak leeg te maken.

Er was nog geen internet – in ieder geval niet in de meeste Nederlandse huizen. Voor een computerscherm zitten was nog leuk omdát je ervoor zat, niet omdat je online iets moest opzoeken. Dat klinkt voor nieuwere generaties misschien extreem suf, maar geloof me: het was een heerlijke tijd.

Oude tijden herleven

En na het gesprek met mijn vrienden is het ook een tijd die ik plots enorm mis. Ik heb een (zeven jaar oude) game-pc in huis staan en een Steam-account met een hoop ongespeelde titels. Ik doe er eigenlijk al jaren niets mee. Op consoles zien de games er nagenoeg hetzelfde uit, en ook de ervaring van een game opstarten en goed laten draaien is zowel op console als pc nagenoeg gelijkgetrokken. Op mijn laptop werk ik. Zomaar een beetje in het rond klikken op mijn computer of laptop doe ik al helemaal niet – ik heb wel wat beters te doen, zeg!

Waar ik vroeger ’s nachts vanuit mijn bed naar die fonkelnieuwe pc keek en de mogelijkheden door mijn hoofd gierden, vind ik het nu niet meer spannend om buiten werktijd voor een pc-scherm plaats te nemen.

Ik weet niet helemaal waardoor dat komt. Is het omdat de gebruikerservaring echt zo gestroomlijnd is, dat het niet meer futuristisch en spannend aanvoelt? Is het omdat ik de pc inmiddels zo gewend ben, dat hij geen geheimen meer voor mij kent? Of ben ik in al die jaren zo afgestompt dat ik uit luiheid maar mijn PlayStation opstart?

Misschien moet ik toch maar weer eens informatie in gaan winnen voor een nieuwe game-pc. Mogelijk krijg ik het voor elkaar oude tijden te laten herleven. Een paar duizend euro is toch eigenlijk maar kleingeld voor mijn tweede jeugd? Wacht eens even… is dit de midlifecrisis van een gamer?

Dit artikel delen:

Lees meer

Hoogtepunten: Kingdom Hearts 4, Battlefield 2042 en The Witcher 3 Wat spelen we dit weekend? 16 en 17 april
50

Reacties op: Pc-gamen was vroeger veel spannender

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • avatar

    Improv

    • 16 april 2022 08:28
    Leuk stuk, met veel plezier gelezen. Zo veel herkenning, ik speelde altijd banana uhmm.. weet de titel niet meer. Een spelletje met apen op flats en je gooide exploderende bananen naar de vijand. De gebouwen konden geloof ik ook stuk. Geweldig. En de geluiden die dan uit de kast kwamen. De eerste windows ervaring. Alle systeemgeluidjes aanpassen. Een nieuwe achtergrond kiezen voor het bureaublad.. het was echt magie

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    Rainking

    • 16 april 2022 11:43
    Bedoel je toevallig Gorillas, dat via Qbasic te spelen was?

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    MichelMusters

    • 19 april 2022 09:21
    @Improv Haha, ja zelfs een nieuwe achtergrond kiezen voor je bureaublad was al tof.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    Smallie

    • 16 april 2022 08:39
    Te herkenbaar, mooi geschreven.
    Ik vind het zelf ook altijd mooi om aan de jongere generatie gamers uit te leggen wat gamen inhield in de jaren 90 tot nu.
    Ik ben er op een rare manier ook wel trots op dat ik, voor mijn gevoel, op een sweetspot in de gaming-geschiedenis ben opgegroeid.
    En ja, nu zit ik met mn iets te pappige lichaam en terugtrekkende haargrens achter de Playstation, maar wel pas als de kinderen op bed liggen.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    Vaiio

    • 17 april 2022 12:03
    @Smallie hahaha hoe herkenbaar!

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • bleacdemon

    • 16 april 2022 09:08
    Nostalgische gevoelens komen bij mij omhoog na het lezen van dit stuk. Mooi geschreven. Zelf begonnen met een 286 van 16Mhz. Ik kan mij nog herinneren dat ik Wolfenstein voor het eerst opstartte. Toen had ik al een 386DX40 met SoundBlaster kaart. Wat een avontuur. Uuuuuren zitten erin. Nu speel ik op een Series X met alle games die ik maar kan wensen en het gevoel is idd heel anders dan destijds. Te verwend denk ik. Ik kan er niet meer zo van genieten als destijds in ieder geval.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    GoofyZ3

    • 16 april 2022 09:45
    @bleacdemon komt omdat je als kind ook meer fantasie hebt en alles nog nieuw is. Nu heeft elk kind een mobiel, computer vinden ze minder interessant

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    Harriebaldi

    • 16 april 2022 09:41
    Volgens mij is het vooral de leeftijd hoor… alles is magischer als je kind bent. Ik mocht vroeger geen console, dus het was echt feest als ik mario op de SNES kon doen bij een vriend. En PC gamen doe ik nog steeds!

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    GoofyZ3

    • 16 april 2022 09:42
    1 woord. Factorio. Succes

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    denver

    • 17 april 2022 11:47
    Dat zijn er twee.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    TommyVercetti

    • 16 april 2022 09:42
    Leuk artikel ikzelf speelde altijd Tank Wars op m'n oude DOS was altijd een genot om de Nuke bij elkaar te spelen en m'n broers tank te vernietigen. Daarnaast waren deze titels ook echt veel gespeeld:

    Prince of Persia 1&2 (bij twee dat je in die boot moest springen)
    Commander Keane
    Jill of the Jungle
    The Lost Vikings
    Dangerous Dave
    Wolfenstein
    Doom
    Flashback

    Teveel om op te noemen eigenlijk, was een mooie tijd brengt veel herinneringen na boven dit artikel.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • lightyears

    • 16 april 2022 17:36
    @TommyVercetti Meest bijgebleven pc spellen zijn bij mij civiluzation 1 en 2, wacky wheels, indiana Jones, lemmings, Prince of persia, commander keen, Unreal, settlers 2, rollercoaster tycoon, transport tycoon, commandos, gta2, far cry 1 en crysis 1 en crysis warhead. Daarnaast was zelf programmeren met div indrukwekkend.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    TommyVercetti

    • 16 april 2022 18:14
    @lightyears Ja ook de meeste van gespeeld allemaal toppers.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    TheRock

    • 16 april 2022 10:17
    The Rock was die Hugo games alweer vergeten. Precies hetzelfde hier Michel, met die pompoen en sleutel, Papa Rock ontdekte dat na uren geploeter door The Rock. Toen had The Great One dat geduld nog. Helaas nooit verder gekomen dan vergiftigd worden in de tuin achter het huis zoiets staat The Rock bij.
    Goeie ouwe tijd, toen je je echt verwonderde over dingen nog. Maar beetje zoals je afsluit, begint als een midlife crisis haast te voelen dat verlangen naar vroeger.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    MichelMusters

    • 19 april 2022 09:22
    @TheRock Ja, en ik werd in Hugo honderden keren onthoofd door een dude in de woonkamer volgens mij.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • Jester79

    • 16 april 2022 10:54
    Komt en gaat bij mij. Nu weer even geen zin in gamen.
    Maar, ik heb een Wii gehad, PS3 en PS4, maar keer steeds terug naar de PC.
    En dat komt grotendeels door muis en toetsenbord (en die LG OLED 48" is ook mooi meegenomen :) )
    Doom Eternal bijvoorbeeld, ik kan me deze game niet zien spelen met een controller.
    RDR2 had ik nagenoeg uitgespeeld op PS4, tot de SSD crashte in de epilogue.
    Spel opnieuw gekocht op de PC, en de fun-factor verhoogde voor mij tig maal gewoon door dit met muis en keyboard te kunnen spelen, om nog maar te zwijgen van de boost in de graphics.
    De PS4 staat bij de zoon ondertussen (alsook mijn vorige gamepc die hij zelden aanraakt).

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    ravw

    • 16 april 2022 10:56
    Alle games die hier boven staan heb ik gespeeld herinner ze me allemaal …
    vooral Trespasser wat een game was dat zeg ..
    Erg wennen aan de besturing maar als je een beetje alles onder controle had was het een gaaf spel …
    stil langs die beesten sluipen , om vervolgens in een huis te veel herrie maken zo dat ze toch even kwamen kijken … man man , wat een spanning was dat … had wel gehoopt dat daar een remake of sowieso al een verbeteren versie van uit zou komen .

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    MichelMusters

    • 19 april 2022 09:23
    @ravw Het was behoorlijk omslachtige besturing, maar daarom ook wel weer uniek. Toen kon dat nog een first person shooter die anders aanvoelde dan de gebruikelijke games.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    Dokter Caspari

    • 16 april 2022 11:35
    Hugo's House of Horrors, nooit gedacht over die game ook maar iets te lezen op deze site. Die game speelde ik destijds met een woordenboek Engels -> NL naast mijn computer. Wat een ontzettend spannend spel vond ik dat vroeger, helemaal wanneer een commando bleek te werken (klein vreugde sprongetje want ik kon verder en bevond mij weer op onbekend terrein). Ik heb hem nooit uit kunnen spelen als kind, dit kwam met name door de vragen aan het einde. Je had toen geen google en ik wist de antwoorden niet.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    Hoofd

    • 16 april 2022 12:14
    ik wou laatst duke nukem weer eens installeren, was de 13de diskette stuk. daar kan ik nou echt van genieten!

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.

 

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.