We konden even op de koffie bij Abbey Games, bekend van de pc-game Reus. Zij kregen de afgelopen Steam Dev Days een kekke Steam Machine mee en een vroeg prototype van de Steam-controller. Het betreft hier nog de variant waarbij er midden tussen de twee trackpads vier grote vierkante knoppen gepositioneerd zijn, terwijl er ook twee kleinere knoppen bij de hoeken van iedere trackpad te vinden zijn. Dat is inmiddels al aangepast. Het geeft  maar eens aan dat we echt te maken hebben met een product dat nog steeds volop in ontwikkeling is en nog zeker niet ‘af’ is.

Ergonomisch bijschaafwerk nodig

Dat is met name te merken aan hoe de controller in de hand ligt. De Steam-controller is behoorlijk licht, en voelt net wat hoekig en plastic aan. Vooral de twee bumpers zijn wat lastig te bereiken en bovendien slecht zichtbaar als je de controller beet hebt. Met name als je even aan het proberen bent welke knop je nodig hebt om bepaalde acties uit te voeren, moet je toch even spieken waar de onderste bumper verstopt zit.

Ook de vier grote knoppen tussen de trackpads voelen nog niet helemaal goed aan. Het zijn grote plastic knoppen die, in de games die wij testten, gemapt werden als macro’s. Het zijn in die zin geen essentiële knoppen die constant gebruikt worden, maar wederom voelt het switchen van trackpad naar deze knoppen wat onhandig. Ze drukken bovendien niet lekker in, alsof ze los gemonteerd zijn op een te klein veertje. Het voelt, kortom, breekbaar. Ook de vier knopjes die dichter in de buurt zitten van de trackpad, voelen wat weggepropt aan. Geheel verwonderlijk is het dan ook niet dat Valve deze knoppen al flink aan het verschuiven is.

Daarentegen zijn de triggers op de achterzijde van de controller een geniale zet. De uiteindes van je vingers rusten van nature toch al op een positie waar prima ruimte is voor een knop. De trigger heeft een behoorlijke lengte, waardoor je ook onmogelijk kan misgrijpen en met een simpel tikje druk je de knop al in. Deze geeft ook genoeg weerstand, waardoor het niet zo is dat deze al bij elk niesje of briesje ingedrukt wordt.

Steamcontroller Steamcontroller achterkant

Trackpads

Het klapstuk van de controller zijn natuurlijk de twee trackpads, die meer precisie dan een console-controller moeten bieden en zelfs de ervaring van een muis en toetsenbord moet evenaren. Om gelijk maar met de deur in huis te vallen: dat laatste doet het niet. Het is een goed alternatief, maar het blijft een alternatief.

De eerste stapjes die we ondernamen in Half-Life 2 met de Steam-controller voelden nog wat onwennig. Met de linker trackpad dien je eigenlijk heel lichtjes te tappen in de richting waarnaartoe je wilt bewegen. Het kost wat moeite om in te schatten hoe de timing van de WASD-combinatie zich eigenlijk vertaalt naar een touchpad. De jarenlange ingesleten vingervlugge bewegingen van het toetsenbord moeten even opnieuw gekalibreerd worden.

Maar is dat eenmaal gebeurd, dan loop je moeiteloos door de wereld rond. De tweede (/rechter) trackpad waarmee je camera in Half-Life 2 bestuurt, voelt heel wat bekender. Deze emuleert het gevoel van de muis prima en voegt daar haptische feedback aan toe. Hierdoor ‘voel’ je heel direct wat voor impact je vingerbeweging eigenlijk heeft en in no-time draai, spin en vlieg je alle kanten op met de camera. Hierbij komt ook het ‘uit laten rollen’ van een beweging fijn in terug, waardoor het draaien en bewegen een speels karakter krijgt.

Dat gezegd hebbende, de precisie op rustiger momenten blijkt lastiger. Je vinger is toch net iets minder vast dan een hele hand en doordat je toch eigenlijk steeds je vinger laat rusten binnen de trackpad, wil het voorkomen dat je te ver draait en dit weer overcompenseert de andere kant op. Daar komt ook nog eens bij kijken dat het van nature pc-games zijn; de truukjes die op console worden gebruikt zoals een auto-aim zijn niet van de partij. De controller (en jij als speler) moet het zelf zien op te lossen.

En in dat licht is wat de Steam-controller doet, eigenlijk best opmerkelijk. Games zijn echt prima te spelen, ondanks dat ze nog niet geoptimaliseerd zijn voor de controller. FTL: Faster Than Light is zo’n typische klik-door-menuutjes-en-gebruik-snelknoppen-game, maar is met een controller goed te besturen. De pauzeknop moet iets vaker gebruikt worden, maar het selecteren van bemanningsleden en deze naar de correcte kamers sturen is geen enkel probleem. Wel misten in de standaardbesturing andere snelkoppelingen, maar de Steam-controller heeft genoeg knoppen om dat wél te kunnen. Een kwestie van optimalisatie en wat dingen instellen dus.

De conclusie op basis van twee uur spelen met een vroeg prototype is dat de Steam-controller verrassend goed werkt voor een product dat eigenlijk nergens af is; de controller zelf niet en de games ook nog niet. Het wordt vooral interessant om te zien of de games nog extra softwarematige foefjes gaan toevoegen om het geheel te optimaliseren, of dat Valve het toch maar zelf moet oplossen met de controller. En zelfs als maar één van de twee gebeurt, dan is het eindresultaat een goed alternatief voor muis en toetsenbord waar Valve trots op mag zijn.