Inmiddels zit ik al een ruime maand in de cursus van de Gameskool en heb ik de basisbeginselen van GameMaker onder de knie. Na een hoofdstuk of 3 weet ik al hoe ik ruimtes moet maken en hoe ik die moet vullen met objecten, geluiden en achtergronden. En dat is ook nodig, want in de daaropvolgende hoofdstukken wordt het tempo van de cursusvideo’s flink opgeschroefd en wordt verondersteld dat deze basisbeginselen gesneden koek zijn. Overigens kun je ook altijd terugvallen op vorige video’s of de bijgevoegde documenten lezen als je het even niet meer weet. Handig als er tussen de cursus door een drukke tentamenweek zit of een luilekkervakantie.

Vanaf het vierde hoofdstuk over gamedesignprincipes wordt het in ieder geval een stuk lastiger, helemaal als je net zoals ik tegelijkertijd ook je eigen game wilt maken. Dan leer je het niet alleen maar met de video’s, maar is het ook aangeraden dat je je gaat verdiepen in leeswerk of tutorials van derde personen. Zaken die er logisch uitzien in de tutorials zijn namelijk lastig uit te voeren op je eigen houtje. In feite is elk segment van je game een nieuwe puzzel en moet je uitzoeken met welke waardes en voorwaardes je jouw doel verwezenlijkt. Dat is een inzicht dat je moet hebben en alleen maar ontwikkelt in de praktijk. Gameskool helpt je echter uitstekend met zijn toegankelijkheid en vele hulpmogelijkheden en er is geen enorme drempel om ook echt dieper in de stof te duiken.

Geen Mass Effect 4

Tijdens de cursus moet je jezelf niet opstellen als een koppige gamer die denkt wel even te weten hoe games in elkaar steken. Een gamemaker hoort games op een andere manier te benaderen dan de gamer of de journalist, net zoals een kok anders denkt over het eten dan de restaurantbezoeker. Een gamemaker construeert en de gamer of journalist deconstrueert, om het kort te zeggen. Zo ga je bij de lessen over gamedesign misschien lessen horen over StarCraft en Warcraft die erg logisch in de oren klinken, maar wel heel erg belangrijk zijn als je games wil maken. Elke game bestaat namelijk uit een aantal factoren, regels en eisen waar je aan moet denken tijdens de ontwikkeling. Je moet denken vanuit de basis en niet beginnen met de gedachte om Mass Effect 4 of Metal Gear Solid 6 te maken. Je start met de spelregels en denkt pas daarna hoe het eruit gaat zien. En zo ben ik gestopt met te twijfelen tussen mijn favoriete games waarop ik mijn eigen game wilde baseren, maar begonnen met twijfelen over genres en bijbehorende spelregels.

Uiteindelijk heb ik gekozen voor het platformergenre, omdat het een duidelijk genre is met heldere conventies. Mijn game heeft als doel het bereiken van het level, de uitdaging bestaat uit het springen van platform naar platform en mijn hoofdpersonage is gewoon iemand die kan lopen en springen. Ik weet het, het klikt niet erg spannend, maar als een beginnend gamemaker zoals ik moet je je er gewoon maar even bij neerleggen dat je het allemaal eerst moet leren op een oude fiets.

Van ICT-opleiding naar kleuterklas

In de lessen daarna ga je steeds dieper in op de mechanieken van GameMaker. Zo leer je door het maken van een eenvoudige shooter genaamd DoDoDown hoe events en actions werken en leer je bij de secties over specifieke genres hoe je moet werken met variabelen en waardes. Het kwam daarbij vaak voor dat ik meerdere schermen open had staan en flink over mijn trackpad aan het swipen tussen verschillende schermen. Ik wil namelijk altijd weten wat elke waarde betekent en lees dus erg vaak de bijgevoegde pdf’jes terug om erachter te komen wat elk event ook alweer doet. De video’s zijn duidelijk en helder geformuleerd, maar je ontkomt er niet aan om ook de documenten te lezen die Gameskool aanbiedt of suggereert. Gameskool fungeert daarbij ook als een handige hub, waarvandaan je ook op ander plekken terecht kunt komen voor meer informatie.

Nadat ik door begon te krijgen wat alle waardes inhouden, wilde ik toch echt zelf iets gaan maken wat begon te lijken op een platformer. En dat blijkt erg lastig. Je vergeet altijd wel van die kleine dingetjes, zoals een streepje bij negatieve waardes en belandt in een trial-and-errorproces dat eigenlijk nooit ophoudt. Gelukkig kun je ook de spelletjes van Gameskool zelf gebruiken en die naar hartenlust aanpassen naar je eigen vorm. Als je dan een beetje met de events en hun waardes gaat spelen kom je vanzelf achter de logica van GameMaker en kom je ook sneller met stapsgewijze uitbreidingen van je game.

Ik voelde me al een veredelde ICT’er toen ik bezig was met het aanpassen van de basis van mijn eigen platformspelletje, maar wilde al snel een stapje verder. De sprites van Gameskool zijn leuk, maar ik miste mijn eigen creatieve inbreng. Ik dook dan ook met alle enthousiasme het hoofdstuk over gameart in om te leren hoe ik sprites en animaties moest maken en gebruiken. Het leren gebruiken ging volgens de inmiddels welbekende en toegankelijke manier van Gameskool op een geslaagde manier, maar ik kon nog steeds niet digitaal tekenen. Dat is echter een talent wat je ook niet gaat leren door Gameskool en is überhaupt een te uitgebreide tak om in een dergelijke online cursus te proppen. Gelukkig kreeg ik tips van docent Wouter Baars en waren ook de meer ervaren cursisten behulpzaam. En dat betekende in mijn geval teruggaan naar de basis en tekenen met vierkantjes, rondjes en streepjes. Dat hoeft overigens helemaal niet in een geavanceerd tekenprogramma, maar kan ook gewoon in GameMaker zelf. Zo kwam ik uiteindelijk met een sprite van mezelf, opgebouwd uit vierkantjes, rondjes en leuke kleurtjes. Het hoofdpersonage voor mijn eigen game was geboren.

Back to basic

De Gameskool maakt zijn status waar als ideale start en het is goed om te zien dat zelfs ik, iemand met nul verstand van computers of design, zo ver is gekomen na een maandje. Daarbij moet wel gezegd worden dat ik daar ook redelijk veel moeite heb voor moeten doen en ik niet alleen maar video’s heb gevolgd. Ik heb heel veel pdf’jes gelezen en ben vaak terug gegaan naar eerdere hoofdstukken voor opheldering. Voor de ontwikkeling van mijn eigen game heb ik al mijn wilde ambities opzij moeten zetten en ben ik gewoon terug naar de basis gegaan. Het resultaat is een simpel en knullig spelletje, maar het werkt. En daar ben ik al erg trots op.

In een eerder artikel lees je de persoonlijke motieven van Bas om mee te doen aan de cursus en een uitleg van zijn doel. Er zullen meer artikelen volgen waarin hij zijn game ideeën presenteert en dieper ingaat op wat de gameskool hem geleerd heeft. Check gameskool.nl om zelf de cursus te bekijken en bezoek het dossier om meer over Bas' progressie te lezen.